معرفی ۱۰ کارگردان تاریخ جشنواره کن که ۲ نخل طلا گرفتند| از فرانسیس فورد کاپولا تا کریستین مونجیو

تاکنون ۱۰ کارگردان یا گروه کارگردانی موفق شده‌اند دو بار نخل طلای بهترین فیلم را کسب کنند.

کد خبر: ۴۱۶۹۹۴

تاریخ : ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۲۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ هفتاد و نهمین جشنواره فیلم کن سرانجام به ایستگاه پایانی رسید و فیلم «فیورد» ساخته کارگردان رومانیایی کریستین مونجیو توانست نخل طلای بهترین فیلم را دریافت کند تا به دهمین کارگردان در طول تاریخ این جشنواره سینمایی تبدیل شود که دو بار موفق به کسب جایزه اول شده است.

کریستین مونجیو، کارگردان رومانیایی به دهمین کارگردان در طول تاریخ جشنواره کن تبدیل شد که دو بار توانسته جایزه اصلی نخل طلا را به خانه ببرد.

تاکنون ۱۰ کارگردان یا گروه کارگردانی موفق شده‌اند دو بار نخل طلای بهترین فیلم را کسب کنند. الف خوباریا از سوئد با فیلم‌های «عذاب» (۱۹۴۶) و «دوشیزه جولی» (۱۹۵۱) نخستین نفر در این فهرست است.

فرانسیس فورد کاپولا از آمریکا با «مکالمه» (۱۹۷۴) و «اینک آخرالزمان» (۱۹۷۹)، و بیله آگوست از دانمارک با «پله فاتح» (۱۹۸۸) و «بهترین نیات» (۱۹۹۲) از دیگر برندگان دو نخل طلا هستند.

امیر کاستوریتسا (یوگسلاوی)، شوهی ایمامورا (ژاپن)، برادران داردن (بلژیک)، میشائل هانکه (اتریش)، کن لوچ (بریتانیا) و روبن اوستلوند (سوئد) دیگر اعضای این گروه هستند. در تازه‌ترین مورد، کریستین مونجیو از رومانی با فیلم‌های «۴ ماه، ۳ هفته و ۲ روز» (۲۰۰۷) و «فیورد» (۲۰۲۶) نام خود را در این فهرست ثبت کرده است تا دهمین کارگردان این فهرست نام بگیرد.

میشائل هانکه (روبان سفید)، یبله آگوست (پله فاتح، بهترین نیات) و روبن اوستلوند (مربع، مثلث غم) سه کارگردانی هستند که نخل طلای خود را برای دو ساخته پیاپی خود دریافت کرده‌اند.

فهرست برندگان نخل طلا (۱۹۳۹ تا ۲۰۲۶):

۱۹۳۹: اتحادیه اقیانوس آرام – سسیل بی. دمیل

۱۹۴۶: برخورد کوتاه – دیوید لین

۱۹۴۶: ماریا کاندلاریا – امیلیو فرناندز

۱۹۴۶: مردان بدون بال – فرانتیشک چاپ

۱۹۴۶: شهر بی‌قانون – چتان آناند

۱۹۴۶: سمفونی پاستورال – ژان دولانوا

۱۹۴۶: مرغزار سرخ – بودیل ایپسن و لائو لائوریتسن

۱۹۴۶: رم، شهر بی‌دفاع – روبرتو روسلینی

۱۹۴۶: آخرین شانس – لئوپولد لینتبرگ

۱۹۴۶: تعطیلات ازدست‌رفته – بیلی وایلدر

۱۹۴۶: نقطه بازگشت – فردریک ارملر

۱۹۴۶: عذاب – الف خوباریا

۱۹۴۷: جشنواره برگزار نشد

۱۹۴۹: مرد سوم – کارول رید

۱۹۵۱: آینه هلند – برت هانسترا

۱۹۵۱: معجزه در میلان – ویتوریو دسیکا

۱۹۵۱: خانوم جولی – لف خوباریا

۱۹۵۲: اوتلو – اورسن ولز

۱۹۵۲: دو سنتی امید – رناتو کاستلانی

۱۹۵۳: مزد ترس – آنری-ژرژ کلوزو

۱۹۵۴: دروازه جهنم – تینوسوکه کینوگاسا

۱۹۵۵: مارتی – دلبرت من

۱۹۵۶: جهان خاموش – ژاک-ایو کوستو و لویی مال

۱۹۵۷: ترغیب دوستانه – ویلیام وایلر

۱۹۵۸: درناها پرواز می‌کنند – میخائیل کالاتازوف

۱۹۵۹: اورفه سیاه – مارسل کامو

۱۹۶۰: زندگی شیرین – فدریکو فلینی

۱۹۶۱: غیبت طولانی – آنری کولپی

۱۹۶۱: ویریدیانا – لوئیس بونوئل

۱۹۶۲: قول – آنسلمو دوراته

۱۹۶۳: یوزپلنگ – لوکینو ویسکونتی

۱۹۶۴: چترهای شربورگ – ژاک دمی

۱۹۶۵: مهارت …و نحوه به دست آوردنش – ریچارد لستر

۱۹۶۶: یک مرد و یک زن – کلود للوش

۱۹۶۶: پرندگان، زنبورهای عسل و ایتالیایی‌ها – پیترو جرمی

۱۹۶۷: آگراندیسمان – میکل‌آنجلو آنتونیونی

۱۹۶۸: جشنواره برگزار نشد

۱۹۶۹: اگر... لیندسی اندرسن

۱۹۷۰: مش – رابرت آلتمن

۱۹۷۱: واسطه – جوزف لوزی

۱۹۷۲: طبقه کارگر به بهشت می‌رود – الیو پتری

۱۹۷۲: ماجرای ماتئی – فرانچسکو رسی

۱۹۷۳: مترسک – جری شاتزبرگ

۱۹۷۳: مزدور – الن بریجز

۱۹۷۴: مکالمه – فرانسیس فورد کوپولا

۱۹۷۵: وقایع سالهای آتش – محمد الاخضر حمینه

۱۹۷۶: راننده تاکسی – مارتین اسکورسیزی

۱۹۷۷: پدرسالار – پائولو تاویانی و ویتوریو تاویانی

۱۹۷۸: درخت چوب سندل – ارمانو اولمی

۱۹۷۹: اینک آخرالزمان – فرانسیس فورد کوپولا

۱۹۷۹: طبل حلبی – فولکر اشلوندورف

۱۹۸۰: اینطور چیزها – باب فاسی

۱۹۸۰: شبح جنگجو – آکی‌را کوروساوا

۱۹۸۱: مرد آهنین – آندری وایدا

۱۹۸۲: گمشده – کوستا گاوراس

۱۹۸۲: جاده – شریف گورن و ییلماز گونی

۱۹۸۳: تصنیف نارایاما – شوهی ایمامورا

۱۹۸۴: پاریس، تگزاس – ویم وندرس

۱۹۸۵: وقتی بابا رفته بود مأموریت – امیر کوستوریتسا

۱۹۸۶: مأموریت – رولند جافه

۱۹۸۷: زیر آفتاب شیطان – موریس پیالا

۱۹۸۸: پله فاتح – بیله آگوست

۱۹۸۹: عشق، دروغ و نوار ویدئویی – استیون سودربرگ

۱۹۹۰: از ته دل وحشی – دیوید لینچ

۱۹۹۱: بارتون فینک – جوئل کوئن

۱۹۹۲: بهترین نیات – بیله آگوست

۱۹۹۳: بدرود معش.قه من – چن کایگه

۱۹۹۳: پیانو – جین کمپیون

۱۹۹۴: داستان عامه‌پسند – کوئنتین تارانتینو

۱۹۹۵: زیرزمین – امیر کوستوریتسا

۱۹۹۶: رازها و دروغ‌ها – مایک لی

۱۹۹۷: طعم گیلاس – عباس کیارستمی

۱۹۹۷: مارماهی – شوهی ایمامورا

۱۹۹۸: ابدیت و یک روز – تئو آنجلوپولوس

۱۹۹۹: رزتا – ژان‌پیر داردن و لوک داردن

۲۰۰۰: رقصنده در تاریکی – لارس فون تریه

۲۰۰۱: اتاق پسر – نانی مورتی

۲۰۰۲: پیانیست – رومن پولانسکی

۲۰۰۳: فیل – گاس ون سنت

۲۰۰۴: فارنهایت ۹/۱۱ – مایکل مور

۲۰۰۵: بچه – ژانپیر داردن و لوک داردن

۲۰۰۶: بادی که در مرغزار می‌وزد – کن لوچ

۲۰۰۷: چهار ماه، سه هفته و دو روز – کریستین مونجیو

۲۰۰۸: کلاس – لوران کانته

۲۰۰۹: ربان سفید – میشائل هانکه

۲۰۱۰: عمو بونمی که زندگی‌های گذشته‌اش را به یاد می‌آورد – اپیچاتپونگ ویراستاکول

۲۰۱۱: درخت زندگی – ترنس مالیک

۲۰۱۲: عشق – میشائل هانکه

۲۰۱۳: زندگی ادل (آبی گرم‌ترین رنگ است) – عبداللطیف کشیش

۲۰۱۴: خواب زمستانی – نوری بیلگه جیلان

۲۰۱۵: دیپان – ژاک اودیار

۲۰۱۶: من، دنیل بلیک – کن لوچ

۲۰۱۷: مربع – روبن اوستلوند

۲۰۱۸: دزدان فروشگاه – هیروکازو کورئیدا

۲۰۱۹: انگل – بونگ جون-هو

۲۰۲۰: به دلیل همه‌گیری برگزار نشد (کرونا)

۲۰۲۱: تیتان – ژولیا دوکورنو

۲۰۲۲: مثلث غم – روبن اوستلوند

۲۰۲۳: آناتومی یک سقوط – ژوستین تریه

۲۰۲۴: آنورا – شان بیکر

{$sepehr_key_215245}

۲۰۲۵: یک تصادف ساده – جعفر پناهی

۲۰۲۶: فیورد – کریستین مونجیو

منبع: ایسنا