هری کین در حال تبدیل به اسطوه جدید باواریایی‌ها

هری کین در مونیخ تنها یک ماشین گلزنی نیست، بی‌اغراق نیست اگر بگوییم او سردار فاتح لشکر باواریایی‌هاست.

کد خبر: ۴۱۷۰۵۶

تاریخ : ۰۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۲۶

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، هری کین مهاجم گلزن و بی‌رحم بایرن مونیخ با ثبت یک هت‌تریک دیدنی، تیمش را به بیست و یکمین قهرمانی جام حذفی رساند تا تیم کمپانی به لطف او امسال دو جام بگیرد. بوندس‌لیگا و جام حذفی. در یک فینال گره‌خورده و دشوار، شاگردان ونسان کمپانی موفق شدند اشتوتگارت مدافع عنوان قهرمانی را در نهایت با نتیجه کاملا سزاوارانه ۳ بر صفر از پیش رو بردارند. غلبه بر اشتوتگارت برای مونیخی‌ها با توجه به مقاومت حریف و دید ضعیف در ورزشگاه مه‌آلود برلین، به هیچ وجه کار آسانی نبود.

‫مونیخی‌ها برای تکرار قهرمانی خود در ورزشگاه المپیک برلین پس از شش سال، به صبوری زیادی نیاز داشتند. اشتوتگارت در بیشتر دقایق بازی با دوندگی بی‌امان، نظم تاکتیکی و برتری فیزیکی به خوبی مقاومت کرد، اما در صحنه‌های سرنوشت‌ساز، خط دفاعی این تیم نتوانست مانع ستاره‌های بایرن شود؛ و البته یک فاکتور خاص: هری کین.

‫ابتدا در دقیقه ۵۵ هری کین روی ارسال دقیق مایکل اولیسه با یک ضربه سر تماشایی دروازه حریف را باز کرد. در دقیقه ۸۰ این ستاره انگلیسی شصتمین گل رسمی فصل خود را به ثبت رساند و با یک ضربه پای راست دقیق، برای بار دوم الکساندر نوبل را مغلوب کرد. او در دومین دقیقه از وقت‌های تلف شده نیز با خونسردی از روی نقطه پنالتی گل سوم را به ثمر رساند تا کار را تمام کند.

{$sepehr_key_215306}

پس از قهرمانی زودهنگام در بوندس‌لیگا و حذف تلخ در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری سن ژرمن خیلی‌ها در آلمان می‌گفتند اگر بایرن فینال حذفی را ببازد با وجود آن همه درخشش در لیگ و در چمپیونزلیگ نمی‌توان گفت فصل موفقی داشته. حتی کین پیش از بازی گفته بود، اگر بایرن در این فینال پیروز نمی‌شد، فصل رکوردشکن آنها در بوندس‌لیگا «طعم تلخی» به خود می‌گرفت.

اما هری کین نگذاشت پیش‌بینی منفی مخالفان بایرن به واقعیت تبدیل شود. هت‌تریک کردن در فینال جام حذفی اصلا کار ساده و پیش پا افتاده‌ای نیست. به لطف بمب‌افکن انگلیسی، این فصل با جشن بزرگ مونیخی‌ها و یک شب رویایی دیگر به پایان رسید.

هری کین در مونیخ تنها یک ماشین گلزنی نیست، بی‌اغراق نیست اگر بگوییم او سردار فاتح لشکر باواریایی‌هاست که با هر ضربه حماسه می‌سراید. او از نماد هم فراتر رفته و در مونیخ به یک شمایل تبدیل شده است. این کلمات بار معنایی خاصی دارند. تا چند سال پیش هیچکس در آلمان و انگلیس گمان نمی‌کرد یک انگلیسی در آلمان پذیرفته شود چه رسد به اینکه عکسهایش روی دیوار اتاق نوجوان‌های اغلب ناسیونالیست آلمانی که علائق بسیار تند و تیز وطن‌دوستانه دارند چسبانده شود. اما هری کین حالا همان انگلیسی محبوب است. یک شمایل در شهر مونیخ.

به ثمر رساندن شصت گل در یک فصل از این مهاجم انگلیسی اسطوره‌ای تازه ساخته است، جنگجویی که گویی از دل کهن‌ترین نبرد‌های تاریخ بین قوم‌های ژرمنِ ساکسون و انگلیسی‌ها آمده تا هر دو ملت را در زمانه مدرن عاشق خودش کند. چطور؟ نه با گرز و شمشیر و نیزه بلکه با در هم کوبیدن خطوط دفاعی رقبا در زمین فوتبال با آن خونسردی خاص و سبک بازی زیبا و چشم‌نواز. او به مثابه یک فرمانده مقتدر روح پیروزی و عطش سیری‌ناپذیر فتح را در کالبد تیم دمیده و نامش از همین حالا با حروفی از جنس طلا بر تارک تاریخ پرشکوه باواریایی می‌درخشد. هری کین هم از این پس سال‌های سال، حتی شاید تا آخر عمر شعار خاص باشگاه آلمانی را بخواند: میا سان میا.