نقد‌های مردمی به شروع و پایان ساعت کاری سازمان‌ها | روایت دوگانه از پایان ساعت کار ادارات

شروع و پایان ساعت کاری سازمان‌ها و نقد‌های مردمی که بازنگری این روند در مراحل آتی را ضروری می‌کند.

کد خبر: ۴۱۷۳۳۸

تاریخ : ۰۴ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۳:۴۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ باز هم پای صرفه جویی انرژی به میان آمد و بر اساس مصوبه اخیر سازمان اداری استخدامی کشور، کارمندان دستگاه‌های اجرایی دیگر بعد از ساعت۱۳ نباید در محل کار حضور داشته باشند. در همین راستا کارکنان ادارات باید از ساعت ۱۳ با خاموش کردن سیستم و لامپ ها، سهم خود را برای گذر از ناترازی انرژی ادا کنند. نکته دیگری که سازمان اداری استخدامی به آن اشاره و تأکید کرده بود، انجام امور مردم در بازه تعریف شده کاری کارکنان است تا به هیچ عنوان کار مردم بر زمین نماند.

درهمین راستا و با تغییر ساعات کاری ادارات که به منظور مدیریت مصرف سوخت و انرژی انجام شده است، همه کارکنان باید تمام وظایف خود و امور مردم را در بازه زمانی تعریف شده جدید انجام دهند و بعد از اتمام این بازه، عملا لامپی روشن نباشد و وسایل سرمایشی خاموش شود. آنچه شهروندان این روز‌ها از تغییر ساعت کاری ادارات می‌گویند، گلایه‌هایی از جنس برخی عدم پاسخگویی هاست.

کارمندانی که نه تنها سر ساعت ۷ صبح سر کار حاضر نیستند، بلکه گاهی از آن طرف، یعنی قبل ساعت ۱۳ به بهانه‌های مختلف، حضور پشت میز کار را ترک می‌کنند. در این میان گلایه‌هایی هم از جنس انتقادات کارمندان به این نوع تصمیمات، وجود دارد. کارمندان معتقدند برخی مواقع دستور مدیر بالادستی و ارشد بر این نکته استوار است که تا تمام نشدن وظایف محوله محل کار خود را ترک نکنند. با این دستور اگر بخواهیم اضافه کار هم دریافت نکنیم، ظلم بزرگی در حق ما و خانواده هایمان می‌شود.

رصدی بر مشاهدات عینی ما

چند روز قبل بود که در گزارشی با تیتر «در باز، میز خالی و سردرگمی» به صورت میدانی از بازگشایی ادارات در ساعات ابتدایی صبح نوشتیم. در آن گزارش صدای مردم شهرآرا، ساعت۷ صبح از چندین نهاد اجرایی بازدید داشت تا میزان انضباط کاری به حضور بموقع کارکنان به منظور پاسخگویی به مردم را بررسی کند. نتیجه محوری از این رصد میدانی، ناهماهنگی ساعت شروع کار در میان ارگان‌های خدمت رسانی بود که زنجیروار به هم متصل هستند. در آن گزارش میدانی، حضور با تأخیر کارمندان در محل کار خود، دیگر گلایه‌ای بود که از سوی شهروندان مطرح شد.

پیرو بررسی مشکلات مردمی، صدای مردم روزنامه شهرآرا، این بار کم و کیف وضعیت ادارات در ساعت پایانی را بررسی کرد. رصد میدانی ما خیابان ارشاد ۹ است.

۱۲:۳۵ دقیقه ثبت احوال

نخستین مقصد رصد میدانی ما در دقایق انتهایی حضور کارمندان در ادارات، ثبت احوال است. برخلاف انتظار که تصور می‌شد نزدیک پایان ساعت کار، حضور کارمندان کم رنگ باشد، در این اداره شلوغی و ازدحام ارباب رجوع چشمگیر است. با وجود آنکه چیزی به پایان ساعت کاری نمانده، اما تعداد زیادی شهروندان پشت باجه تکریم ارباب رجوع صف ایستاده‌اند. درخواست‌ها متفاوت است، از موضوع عکس دارکردن شناسنامه گرفته تا بررسی وضعیت یارانه و درخواست گواهی فوت. همه یک به یک راهنمایی می‌شوند.

یکی از شهروندان می‌گوید: باجه مرتبط با موضوع یارانه‌ها خیلی شلوغ است. از ابتدای سال برای مادر و خواهرم که یارانه شان با هم بود، ریالی واریز نشده است. به همین دلیل اینجا مراجعه کردیم تا وضعیت تراکنش‌های مالی را رصد کنند، اما نگران هستم که ساعت کار تمام شود، ممکن است نوبت به من نرسد. این شهروند در ادامه اضافه می‌کند: کاش در اداره‌ای که این همه مراجعه کننده دارد، افراد مستقر برای پاسخگویی را بیشتر کنند.

وقتی آسانسور کار نمی‌کند

دومین مقصد، شرکت آب منطقه‌ای خراسان رضوی است، جایی که از ورودی ارشاد ۹ درب ورودی اش فعال نیست و به ناچار از رمپ پارکینگ، خود را به آسانسور می‌رسانم. تعداد جالب توجهی از شهروندان مقابل آسانسور منتظر ایستاده‌اند تا با آمدن آسانسور خودشان را در فرصت باقی مانده به طبقه مورد نظر برسانند. یکی از شهروندان می‌گوید: به نظر می‌رسد برق آسانسور را قطع کرده‌اند. الان چند دقیقه است که منتظرم، اما آسانسور نرسیده است.

یکی دیگر از شهروندان نیز با تأیید گفته‌های این شهروند با لحنی انتقادگونه می‌گوید: هنوز ساعت کارشان تمام نشده است، برق آسانسور‌ها را قطع کرده‌اند.

مرد میان سالی نیز در ادامه می‌گوید: درب ورودی هم به دلیل قطعی برق کار نمی‌کند و مردم را مجبور می‌کنند از رمپ پارکینگ داخل بیایند.

با نبود آسانسور با یکی از شهروندان به طبقه اول و واحد حقوقی می ‎رسیم. اتاقی با دو صندلی و میز که اتفاقا هر دو صندلی خالی است. شهروندی که روی صندلی‌های بیرون اتاق منتظر است، می‌گوید: منتظر نباشید، بنده یک ساعت است منتظرم، مسئول و کارشناس مربوطه نیست. سؤال کردم، اما گفتند جلسه است، بعد از جلسه خواهد آمد. باوجوداین، هنوز خبری از او نیست. الان هم چیزی به پایان ساعت کاری نمانده است و با این وضعیت، فکر کنم باید دوباره فردا صبح اینجا بیایم.

درب، مخصوص تردد کارکنان است!

سومین مقصد ما سازمان جهادکشاورزی خراسان رضوی است. درب ورودی باز است، اما زمانی که می‌خواهیم داخل برویم، نگهبان اجازه ورود نمی‌دهد و می‌گوید: از درب داخل خیام وارد شوید. به او اشاره می‌کنم که یک ربع دیگر تا پایان ساعت کاری بیشتر نمانده است و اگر امکان دارد برای رسیدن بموقع از همین جا وارد شوم. با این حال نگهبان می‌گوید: نه. از درب حاشیه اصلی خیابان وارد شوید. این درب فقط برای تردد کارکنان است!

خداحافظی قبل از پر کردن ساعت!

چهارمین مقصد ما در این راسته خیابان اداره محور، اداره کل صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوی است. مکانی که دیگر از حوالی ساعت ۱۲ و ۵۰ دقیقه کارکنان آن یکی یکی به درب خروجی نزدیک می‌شوند. مرکز ۱۲۴ در این اداره درهایش باز است تعدادی از کارکنان محل کار را ترک کرده‌اند، اما دو سه نفری هنوز حضور دارند که انگار قرار نیست بروند. ساعت به ساعت ۱۳ نزدیک می‌شود و همه شهروندانی که در سالن اصلی حضور دارند، به بیرون راهنمایی می‌شوند. شهروندی که ناامید پشت درب ورودی ایستاده می‌گوید: «نیرو‌ها داخل اداره هستند. من فقط یک امضا می‌خواستم. الان چه کنم؟»

{$sepehr_key_215613}

ادارات را متفاوت ببینید

یکی از کارمندان ادارات همین خیابان به گزارشگر ما می‌گوید: امروز با کلی خواهش و تمنا توانستم رأس ساعت از اداره خارج شوم. اداره ما ارباب رجوع محور است و هر درخواست ارباب رجوع باید طی همان روز در مسیر ارجاع خود قرار بگیرد. مدیر به ما دستور داده که برای پاسخگویی به مردم همه درخواست‌ها را بگیریم و در آخر وقت ثبت کنیم.

این کارمند ادامه می‌دهد: وقتی تا ساعت یک ظهر باید درخواست ثبت کنم، ناچارم درخواست‌ها را بعد از ساعت کاری تعریف شده ارجاع دهم با این شرایط من و همکارانم باید داخل اداره بمانیم. اما تأکید کرده‌اند رأس ساعت اداره تعطیل شود.

او ادامه می‌دهد: این قانون برای همه دستگاه‌ها و ادارات جواب نمی‌دهد. کاش مسئولان دستگاه‌های خدمت رسان و ارباب رجوع محور را از قانون ندادن اضافه کار بعد از ساعت یک ظهر مستثنا می‌کردند.

آنچه در این میان و در ۲ رصد صبحگاهی و ظهرگاهی جلوه نمایی می‌کند، بازطراحی فرایندها، نظارت مؤثر انسانی و الکترونیک و مهم‌تر از همه، احترام به حق و تکلیف هر دو سوی میز است.