ویدئو | روایتی از خیابان کشور دوست تهران؛ میعادگاه سوگ، همبستگی و بیعت دوباره

در کوچه‌هایی که بوی دود، اشک و غیرت هنوز از آن به هواست، مردم دسته‌دسته به موکب «کشور دوست» می‌آیند؛ همان نقطه‌ای که حالا به نماد داغ بزرگ ملت ایران تبدیل شده است. پرچم‌های سه‌رنگ در باد می‌رقصند، نوحه‌ها در خیابان می‌پیچد و مردمی که چشم‌هایشان خیس است، با صدایی محکم از انتقام، ایستادگی و ادامه راه رهبر شهید انقلاب سخن می‌گویند.

کد خبر: ۴۱۷۷۶۹

تاریخ : ۰۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۱۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ موکب «کشور دوست» در قلب تهران، این روز‌ها فقط یک محل عزاداری نیست؛ سنگر احساسات ملتی است که هنوز در شوک شهادت رهبر خود، بغضش را میان اشک و خشم فریاد می‌زند. پیر و جوان، زن و مرد، خانواده‌هایی که کودکانشان را با پرچم ایران به دوش آورده‌اند، یکی‌یکی می‌آیند تا در سکوت یا با شعار، بگویند ایران هنوز ایستاده است.

{$sepehr_media_2717240_640_360}

پرچم‌های جمهوری اسلامی ایران بر فراز جمعیت بالا می‌رود و صدای «لبیک یا خامنه‌ای» در میان نوحه‌ها و مرثیه‌ها گم نمی‌شود. برخی آرام گریه می‌کنند و برخی با مشت‌های گره‌کرده از «پاسخ کوبنده» به دشمن حرف می‌زنند. خشم در چهره‌ها موج می‌زند، اما در دل همین خشم، غروری عمیق دیده می‌شود؛ غرور مردمی که می‌گویند راه شهدا ادامه دارد.

یکی از حاضران می‌گوید: «دشمن فکر کرد با ترور، ایران ضعیف می‌شود؛ اما امروز مردم از همیشه متحدترند.» زن میانسالی که تصویر رهبر شهید را در دست گرفته، با چشمانی اشک‌آلود تاکید می‌کند: «ما تا آخر پای این کشور ایستاده‌ایم.»

فضای موکب، ترکیبی از سوگ و حماسه است؛ جایی که اشک‌ها با شعار‌های ضدصهیونیستی و ضدآمریکایی گره خورده و مردم از خونخواهی شهدای جنگ سخن می‌گویند. اینجا تهران است؛ شهری که در دل داغ، هنوز ایستادن را بلد است.

{$sepehr_key_216097}