اپیدمی «سرسام‌آور» ابولا در کنگو | وقتی شیوع بیماری از واکنش جهانی پیشی می‌گیرد

در شرایطی که مهار ابولا به زمان و سرعت عمل بستگی دارد، واکنش‌ها به شیوع مرگبار و شتابان این ویروس در جمهوری دموکراتیک کنگو، هفته‌ها و گاه ماه‌ها از واقعیتِ بحران عقب مانده است. طبق آمار‌های نگران‌کننده، هزاران نفر که در معرض خطر هستند، همچنان شناسایی نشده‌اند.

کد خبر: ۴۱۷۹۷۶

تاریخ : ۰۷ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۳۹

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، بررسی‌های صورت‌گرفته از اسناد جلسات سازمان بهداشت جهانی (WHO) و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آفریقا (CDC)، نشان‌دهنده عمق ناتوانی در مدیریت این بحران است. این سویه از ابولا که با نام «بوندیبوگیو» شناخته می‌شود، فاقد واکسن یا درمان مشخص است و تاکنون طبق اعلام سازمان بهداشت جهانی، جان ۲۲۰ نفر را گرفته و ۹۰۰ مورد ابتلا بر جای گذاشته است. این بیماری اکنون به اوگاندا نیز سرایت کرده و هفت مورد ابتلا در این کشور گزارش شده است.

جنگ نابرابر با ابولا؛ بدون واکسن و درمان

تیم‌های بهداشتی در حالی برای شناسایی هزاران فرد در معرض خطر تلاش می‌کنند که با چالش‌های ساختاری بی‌شماری رو‌به‌رو هستند. در سطح محلی، علاوه بر کمبود منابع اولیه، «بی‌اعتمادی جامعه» که از شیوع‌های پیشین آسیب دیده، مانع بزرگی بر سر راه مهار ویروس است. در سطح جهانی نیز، خروج ایالات متحده از سازمان بهداشت جهانی و کاهش گسترده بودجه‌های بین‌المللی، توان مقابله با این بیماری را به‌شدت کاهش داده است.

اسنادِ جلسه‌ی هماهنگیِ مجازی نشان می‌دهد که تا هفته گذشته، تنها ۷ درصد از ۱۲۶۱ فرد شناسایی‌شده به عنوان «در تماس با بیماران مشکوک»، رهگیری شده‌اند؛ رقمی که WHO روز چهارشنبه آن را بیش از ۲۰۰۰ نفر اعلام کرد.

پیشی گرفتن شیوع از واکنش

تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان بهداشت جهانی، با بیان اینکه سرعت شیوع از سرعت واکنش‌ها پیشی گرفته است، تصریح کرد: حملات به مراکز درمانی، ردیابی بیماران و افراد در تماس با آن‌ها را تقریباً غیرممکن کرده است.

در شرق کنگو، خشم عمومی منجر به حمله به بیمارستان‌ها و آتش‌زدن چادر‌های قرنطینه توسط اوباش شده است؛ اقدامی که ناشی از ناآگاهی نسبت به خطرات اجساد عفونی است. متخصصان تأکید دارند که این هرج‌ومرج، در منطقه‌ای که پیش‌تر درگیر جنگ و ضعف زیرساخت‌های بهداشتی بوده، عملیات مهار را فلج کرده است.

{$sepehr_key_216335}

پروفسور سلیم عبدالکریم، اپیدمیولوژیست برجسته و مشاور CDC آفریقا، وضعیت فعلی را «سرسام‌آور» توصیف کرد و گفت: اگر قرار بود منطقه‌ای را برای وقوع این فاجعه انتخاب کنیم، آن ایتوری بود.

او با اشاره به تأخیر در تشخیص بیماری به دلیل نبود آزمایش‌های اختصاصی برای سویه بوندیبوگیو، افزود: کمبود‌های اولیه از جمله تأمین سوخت وسایل نقلیه همچنان پابرجاست.

جای خالی ایالات متحده در سازمان جهانی بهداشت

کارشناسان تأکید می‌کنند در دوره‌هایی که ایالات متحده با سازمان بهداشت جهانی همکاری می‌کرد و رهبری واکنش بین‌المللی را بر عهده داشت، بحران‌ها سریع‌تر مدیریت می‌شدند. یکی از مقامات آمریکایی با اشاره به خروج ایالات متحده از این سازمان در ژانویه، گفت: «سازمان‌هایی که می‌توانستند این بحران را مهار کنند، دیگر وجود ندارند.»

آمادو بوکوم، مدیر کشوری سازمان CARE نیز تأیید کرد که تیم واکنش اضطراری او به یک‌سوم کاهش یافته است.

دکتر آلن گونزالس، معاون عملیات «پزشکان بدون مرز»، وضعیت را بازگشت به دوران پیش از واکسن توصیف کرد و گفت: «ما ابزار‌های مهار را در اختیار نداریم.»

علاوه بر این موانع، ترس عمومی نیز سدی بزرگ است. مامادو کابا بری، رئیس هیئت اعزامی اتحاد بین‌المللی اقدام پزشکی در کنگو، می‌گوید: مردم پنهان می‌شوند، زیرا از بی‌نتیجه بودن درمان و ممنوعیت سنت‌های تدفین می‌ترسند.

به ابولا عادت نمی‌کنیم

او با ابراز نگرانی از تکرار فاجعه غرب آفریقا در سال ۲۰۱۴ که منجر به مرگ ۱۱ هزار نفر شد، افزود: ما هرگز به ابولا عادت نمی‌کنیم؛ این ویروس همیشه ترسناک باقی می‌ماند.

{$sepehr_key_216342}