۱۶ سال دیگر، یکی از گنج‌های طلای ایران تمام می‌شود

ایران ۲۶۹ تن طلا در دل معادنش دارد، اما یک تصمیم عجیب باعث شده فقط سراغ طلاهای زودگذر برویم. چرا ذخایری که می‌توانند ۸۳ سال طلا بدهند، دست‌نخورده مانده‌اند و این غفلت چه آینده‌ای را برای معادن ایران رقم می‌زند؟

کد خبر: ۴۱۸۴۲۸

تاریخ : ۰۹ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۵۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ بررسی ذخایر کانسنگ‌های طلای کشور نشان می‌دهد که استخراج طلا در ایران همچنان عمدتاً بر کانسنگ‌های اکسیدی تکیه دارد؛ ذخایری که دستیابی به آن آسان‌تر است، اما عمر کوتاه‌تری دارند. در مقابل، بخش مهمی از ذخایر سولفیدی با وجود ظرفیت بلندمدت، هنوز سهم محدودی در چرخه تولید دارد؛ موضوعی که به به معنای حرکت صنعت طلا به سمت تخلیه منابع باشد.

{$sepehr_key_216859}

طلای اکسیدی و برداشت فزاینده

ذخیره باقی‌مانده کانسنگ اکسیدی ۱۰۹.۹ میلیون تن برآورد شده و استخراج اسمی ۹.۸۴ میلیون تن ثبت شده است. اما نکته مهم، روند افزایشی استخراج واقعی طی سه سال است؛ به‌گونه‌ای که استخراج واقعی از ۵.۹۹ میلیون تن در سال ۱۴۰۰ به ۶.۷۵ میلیون تن در سال ۱۴۰۱ و سپس به ۷.۳۰ میلیون تن در سال ۱۴۰۲ رسیده است.

در این بخش، میانگین استخراج ۶.۶۸ میلیون تن ذکر شده و شاخص عمر پایان‌پذیری کانسنگ اکسیدی ۱۶.۴۵ سال محاسبه شده است. همچنین ضریب بهره‌برداری از معادن اکسیدی ۶۷.۸۸ درصد اعلام شده؛ عددی که نشان می‌دهد فشار بهره‌برداری بر ذخایر اکسیدی بالاست و بخش عمده ظرفیت آنها در حال مصرف شدن است.

ذخایر کانسنگ سولفیدی طلا

در بخش کانسنگ طلای سولفیدی، ذخیره باقی‌مانده ۱۱۷.۴۲ میلیون تن برآورد شده و استخراج اسمی ۵.۴۸ میلیون تن گزارش شده است. استخراج واقعی سولفیدی‌ها نیز در سال ۱۴۰۰ معادل ۱.۲۱ میلیون تن، در سال ۱۴۰۱ برابر ۱.۳۹ میلیون تن و در سال ۱۴۰۲ برابر ۱.۶۳ میلیون تن ثبت شده و میانگین استخراج این بخش ۱.۴۱ میلیون تن عنوان شده است.

طبق اطاعات منتشر شده از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس، شاخص عمر پایان‌پذیری کانسنگ سولفیدی ۸۳.۲۷ سال محاسبه شده؛ یعنی ظرفیت بلندمدتی که می‌تواند پشتوانه تولید آینده باشد. با این حال، شاخص ضریب بهره‌برداری از معادن سولفیدی ۲۵.۷۲ ذکر شده است؛ رقمی که از فعال نبودن بخش بزرگی از ظرفیت این معادن حکایت دارد و عملاً نشان می‌دهد ذخایر سخت‌تر، همچنان کمتر وارد مدار تولید شده‌اند.

محتوای طلا (محتوای فلز در کانسنگ‌های اکسیدی و سولفیدی)، ذخیره باقی‌مانده ۲۶۹ تن اعلام شده و استخراج اسمی ۲۰.۱۸ ثبت شده است. استخراج واقعی طلا نیز در سال ۱۴۰۰ برابر ۱۲ تن، در سال ۱۴۰۱ معادل ۱۳.۵۷ تن و در سال ۱۴۰۲ برابر ۱۳.۵۴ تن گزارش شده است.

در همین بخش، شاخص عمر پایان‌پذیری ۲۰.۸۶ سال و ضریب بهره‌برداری از معادن ۶۷.۰۹ درصد آمده است؛ ترکیبی که براساس جمع‌بندی جدول، به معنای عمر پایین در کنار بهره‌برداری بالا و در نتیجه قرار گرفتن طلا در وضعیت تخلیه منابع است.

چرا منابع در حال تخلیه‌اند؟

در توضیح این وضعیت، «عدم توسعه اکتشاف» به‌عنوان مهم‌ترین عامل مطرح شده و دلیل آن، رعایت چارچوب‌ها و محدودیت‌های زیست‌محیطی عنوان می‌شود. در عین حال، در متن همراه داده‌ها اشاره شده بخشی از اطلاعات ذخایر و استخراج طلا نیز ممکن است به دلیل عدم دقت در ثبت محصولات جانبی معادن در آمار رسمی منعکس نشده باشد؛ بنابراین فشار اصلی استخراج طلا در کشور بر کانسنگ‌های اکسیدی وارد شده است؛ موضوعی که با توجه به اینکه فرآوری طلا در کشور بیشتر با محوریت کانسنگ اکسیدی توسعه یافته، قابل تأمل است. در چنین شرایطی، عبور از طلا‌های آسان‌تر و حرکت به سمت فعال‌سازی ذخایر سولفیدی که عمر ذخیره بالاتری دارند به عنوان یک ضرورت سیاستی و صنعتی مطرح می‌شود.

منبع: فارس

{$sepehr_key_216858}