هیاهوی علم‌آموزی در مسجد حاج‌احمد | روایت معلمانی که کلاس را به محراب آوردند

نرم‌افزار شاد جوابگوی درس ریاضی نبود و مادران از افت تحصیلی دخترانشان نگران بودند. اما معلمان مدرسه زهرا ارباب در محله جلالیه، دست به کار شدند و مسجد حاج‌احمد را به کلاس درس تبدیل کردند.

کد خبر: ۴۱۹۶۱۶

تاریخ : ۲۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۰:۱۹

نوشته

سید محمد عطائی| شهربانو، از آغاز جنگ تحمیلی سوم تاکنون آموزش مدارس مجازی شده است؛ این اقدام اگرچه در جهت امنیت دانش‌آموزان و بنا به مصلحت بوده است، اما ضررش هم انکارناشدنی است.

بچه‌ها به‌ویژه در بعضی دروس مثل ریاضی آن‌چنان‌که باید و شاید، از آموزش مجازی عایدی ندارند و همین مسئله باعث شده است معلمان باغیرت مدارس در اقدامی جهادی آستین بالا بزنند و در گوشه‌و‌کنار این شهر به‌خصوص مساجد، کلاس‌های رفع اشکال برگزار کنند، درست مثل مسجد حاج‌احمد محله جلالیه که میزبان دانش‌آموزان ابتدایی مدرسه زهرا ارباب شده است.

«شاد» جواب‌گو نیست

در یک کلاس دختربچه‌های چهارم ابتدایی روی قالی‌های شبستان مسجد رو به تخته سفید نشسته‌اند که در جهت قبله و نزدیک محراب نصب شده است. معلمشان با صبر و حوصله، مسائل کتاب ریاضی را توضیح و سؤال‌هایشان را پاسخ می‌دهد.

از فرصت سرگرم‌بودن بچه‌ها استفاده می‌کنم و سراغ والدینشان می‌روم که در گوشه شبستان نشسته‌اند. معصومه جلالی مادر نرگس صدیقی است و از این تعریف می‌کند که دخترش بعد از کلاس‌های رفع اشکال در درس ریاضی خیلی قوی‌تر شده است. معصومه خانم می‌گوید: نرم‌افزار شاد خیلی اشکال دارد. کلیپ‌های آموزشی دیر و به‌سختی باز می‌شود و گاهی هم اصلا باز نمی‌شود.

محترم صادقی، خاله فاطمه امیری و رفعت جعفری، مادر حلما صفری هم همین را می‌گویند؛ اینکه کلاس‌های حضوری زمین تا آسمان با تدریس مجازی فرق می‌کند و خیلی در آموزش بچه‌ها مؤثر است.

{$sepehr_key_218182}

بودن و نبودن مدرسه

کلاس که تمام می‌شود، هیاهویی به پا می‌شود ولی نه از جنس زنگ تفریح، بلکه قدردانی و تشکر از معلمشان. سوگند نیک‌رفتار برای دروس ریاضی و فارسی به این مسجد می‌آید و می‌گوید: اگرچه اینجا از مدرسه بهتر نیست، چون در مدرسه حداقل در حیاط بازی می‌کردیم و دوست‌هایمان را می‌دیدیم، اما باز هم از کلاس‌های شاد بهتر است.

زهرا شیخی و نرگس صدیقی، اما معتقدند نشستن روی فرش راحت‌تر از نیمکت‌های کلاس است و فضای مسجد را دوست دارند.

مسجد، جایگزین کلاس

زهرا قدیری، مدیر مدرسه ابتدایی زهرا ارباب، یک پایش در مدرسه است و یک پای دیگرش در مساجد محله که کلاس‌های رفع اشکال در آن برگزار می‌شود. او می‌گوید: دو روز در هفته مهمان مسجد حاج‌احمد محله جلالیه هستیم و بقیه کلاس‌ها در سه مسجد جوادالائمه (ع)، موسی‌بن‌جعفر (ع) و علی‌بن‌ابی‌طالب (ع) این محدوده برگزار می‌شود.

او ادامه می‌دهد: از آغاز جنگ تحمیلی سوم و متعاقب آن مشکلاتی که برای اینترنت ایجاد شد، به‌مرور شاهد اعتراض اولیا درباره کیفیت آموزش مجازی بودیم. سیده‌تکتم هاشمی، یکی از همکاران، قبل از هر صحبتی درباره کلاس‌های رفع اشکال در مدارس دیگر، این پیشنهاد را داد و بعد از بازخورد خوبی که از اولیا گرفتیم، بقیه همکاران هم پای کار آمدند.

مرضیه سالاری معلم بچه‌های چهارم ابتدایی است و با ذوق و علاقه‌ای خستگی‌ناپذیر مسائل ریاضی را روی تخته سفید کوچکی که جلو محراب گذاشته‌اند، به بچه‌ها توضیح می‌دهد. او ۲۳‌سال سابقه تدریس دارد و می‌گوید: تدریس مجازی خوب است؛ چون بچه‌ها می‌توانند چندبار توضیحات معلم را گوش کنند، اما واقعیت این است که برای بعضی درس‌ها، مثل ریاضی، آموزش حضوری تأثیر خیلی بیشتری دارد.

این معلم باسابقه درباره شرکت در این طرح جهادی می‌گوید: اجباری در آمدن من و همکاران به این کلاس‌ها نیست و ما به‌خاطر بچه‌ها و داوطلبانه می‌آییم.