با این تغییر کوچک، دنیا را از محاصره پلاستیک نجات دهیم

هر کیسه پلاستیکی که امروز برای حمل یک خرید ساده استفاده می‌کنیم، تا قرن‌ها در چرخه طبیعت باقی می‌ماند. هفته محیط‌زیست فرصتی است تا با بازنگری در سبک زندگیِ مصرف‌گرا، از تبدیل شدن سیاره‌مان به گورستان پلاستیک جلوگیری کنیم؛ تغییری که از همین امروز و در دستان ما آغاز می‌شود.

کد خبر: ۴۲۰۱۴۴

تاریخ : ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۲۲:۰۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در حالی که هفته محیط‌زیست را پشت سر می‌گذاریم، یک حقیقت تلخ بیش از هر زمان دیگری خودنمایی می‌کند، ما در محاصره «پلاستیک» هستیم. ماده‌ای که قرار بود زندگی بشر را آسان‌تر کند، اکنون به یکی از بزرگ‌ترین تهدید‌های حیات روی کره زمین تبدیل شده است. اما چرا استفاده بی‌رویه از پلاستیک، به ویژه پلاستیک‌های یک‌بار مصرف، یک بحران جدی است؟

چرخه‌ای که هرگز پایان نمی‌یابد

بزرگ‌ترین مشکل پلاستیک، «ماندگاری» آن است. یک کیسه پلاستیکی که ممکن است تنها چند دقیقه برای حمل خرید از آن استفاده کنیم، حدود ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ سال در طبیعت باقی می‌ماند. پلاستیک‌ها در طبیعت تجزیه نمی‌شوند، بلکه تنها به قطعات کوچک‌تری به نام «میکروپلاستیک» تبدیل می‌شوند که راه خود را به آب‌های زیرزمینی، خاک و در نهایت زنجیره غذایی ما باز می‌کنند.

{$sepehr_key_218786}

هشداری برای سلامت انسان

مطالعات جدید نشان می‌دهد که میکروپلاستیک‌ها اکنون در خون، ریه‌ها و حتی جفت جنین انسان نیز یافت می‌شوند. مواد شیمیایی افزودنی به پلاستیک‌ها می‌توانند با اختلال در سیستم هورمونی بدن، زمینه را برای بروز بیماری‌های مزمن فراهم کنند. ما نه تنها محیط‌زیست را مسموم می‌کنیم، بلکه سلامت خودمان را نیز در معرض خطر قرار داده‌ایم.

اقیانوس‌ها و جنگل‌های ما تبدیل به گورستان پلاستیک شده‌اند. پرندگان، ماهی‌ها و پستانداران دریایی به اشتباه پلاستیک را با غذا اشتباه می‌گیرند. انسداد دستگاه گوارش، خفگی و مسمومیت ناشی از پلاستیک، هر ساله جان میلیون‌ها موجود زنده را می‌گیرد. با ادامه این روند، تا سال ۲۰۵۰ ممکن است وزن پلاستیک‌های موجود در اقیانوس‌ها از وزن کل ماهی‌ها بیشتر شود.

نه گفتن به پلاستیک، به معنای بازگشت به عصر حجر نیست؛ بلکه به معنای انتخاب آگاهانه است. استفاده از کیسه‌های پارچه‌ای، ظروف شیشه‌ای یا استیل، و اجتناب از خرید محصولات با بسته‌بندی‌های پلاستیکی غیرضروری، گام‌های کوچکی هستند که در صورت تبدیل شدن به یک رفتار جمعی، می‌توانند روند تولید زباله را به شدت کاهش دهند.

هفته محیط‌زیست تنها زمانی معنا می‌یابد که به جای شعار، در رفتار‌های روزمره‌مان تغییر ایجاد کنیم. پلاستیک، یک ابزار موقت برای یک نیاز همیشگی نیست؛ بلکه یک تهدید همیشگی برای میراثی است که باید برای نسل‌های آینده باقی بگذاریم. بیایید از همین امروز، با نه گفتن به پلاستیک، به زمین فرصت تنفس دوباره بدهیم.

زهرا نقی‌زاده، کارشناس محیط‌زیست گفت: چون پلاستیک دیگر فقط یک ماده مصرفی ساده نیست؛ به یک بحران زیست‌محیطی تبدیل شده است. ما سال‌هاست از مزایای آن استفاده کرده‌ایم، اما حالا هزینه‌های سنگینش را طبیعت، حیوانات و حتی سلامت انسان پرداخت می‌کنند. پلاستیک‌های یک‌بار مصرف خیلی سریع دور ریخته می‌شوند، اما اثرشان صد‌ها سال باقی می‌ماند.

وی افزود: مهم‌ترین آسیب این است که پلاستیک تجزیه واقعی نمی‌شود، بلکه به قطعات ریزتر تبدیل می‌شود. این ذرات وارد خاک، رودخانه‌ها و دریا‌ها می‌شوند و در نهایت به زنجیره غذایی برمی‌گردند. یعنی چیزی که ما امروز به‌راحتی استفاده می‌کنیم، فردا ممکن است در آب آشامیدنی یا غذایمان پیدا شود.

نقی‌زاده اظهار داشت: خیلی‌ها فکر می‌کنند اگر پلاستیک را در سطل زباله بیندازند، مشکل تمام می‌شود. در حالی که بخشی از این زباله‌ها به‌درستی بازیافت نمی‌شوند و حتی آنهایی هم که وارد چرخه بازیافت می‌شوند، باز هم انرژی و منابع زیادی مصرف می‌کنند. بهترین راه، کم کردن مصرف در همان ابتداست.

وی یادآور شد: ساده‌ترین کار‌ها خیلی اثرگذارند؛ مثل استفاده از کیسه پارچه‌ای، بطری فلزی یا شیشه‌ای، و ظرف‌های چندبار مصرف. اگر هر فرد فقط در خرید‌های روزمره‌اش چند قلم پلاستیک کمتر مصرف کند، در مقیاس جمعی تأثیر بزرگی خواهد داشت.

نقی‌زاده تصریح کرد: تغییر از خانه شروع می‌شود. اگر مردم در مصرف پلاستیک دقت کنند، فروشگاه‌ها، تولیدکنندگان و حتی سیاست‌گذاران هم ناچار می‌شوند به سمت گزینه‌های پایدارتر بروند. فرهنگ‌سازی از همین رفتار‌های ساده روزانه شکل می‌گیرد.

منبع: فارس

{$sepehr_key_218785}