معرفی کتاب «تنگنا» | روایتی از فروپاشی ذهن در بن‌بست انتخاب

کتاب «تنگنا؛ حکایت یک سرگشتگی روانی» اثر لیانید آندری‌یف، نویسنده برجسته روس، با تلفیق روان‌شناسی، فلسفه و ادبیات، خواننده را به سفری پرتنش در اعماق ذهن انسانی می‌برد که زیر فشار تردید، مسئولیت و انتخاب، تا مرز جنون پیش می‌رود.

کد خبر: ۴۲۱۴۳۸

تاریخ : ۲۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۳۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ کتاب «تنگنا» با عنوان اصلی A Dilemma: A Story of Mental Perplexity نوشته لیانید آندری‌یف و با ترجمه رضا بهرامی توسط نشر چشمه منتشر شده است. این اثر که در مجموعه «برج بابل» جای گرفته، نمونه‌ای شاخص از ادبیات روان‌شناختی روسیه به شمار می‌رود؛ اثری که در آن آندری‌یف با نگاهی موشکافانه به ذهن انسان، مرز‌های میان واقعیت و ذهنیت را به چالش می‌کشد.

آندری‌یف که به روایت‌های درون‌گرایانه و فضای تاریک آثارش شهرت دارد، در «تنگنا» به سراغ یکی از پیچیده‌ترین وضعیت‌های انسانی می‌رود؛ لحظه‌ای که فرد در میان نیرو‌های متضاد گرفتار می‌شود و توان تصمیم‌گیری را از دست می‌دهد. او این وضعیت را در قالب روایتی پرتنش و عمیق به تصویر می‌کشد و از خلال آن، به پرسش‌هایی درباره مسئولیت، گناه، اختیار و پیامد انتخاب‌ها می‌پردازد.

دکتری میان حقیقت و جنون

قهرمان داستان، آنتون ایگناتیف کرژنتسف، پزشکی است که پس از وقوع یک قتل، به دلیل تردید درباره سلامت روانی‌اش در یک آسایشگاه روانی تحت نظر قرار می‌گیرد. او که زمانی پزشکی خوش‌نام بوده، اکنون درگیر بحرانی پیچیده شده و تلاش می‌کند حقیقت ماجرا را دریابد؛ این‌که آیا واقعاً مرتکب قتل شده است یا نه.

در جریان این جست‌و‌جو، خواننده وارد جهان ذهنی کرژنتسف می‌شود؛ جهانی آکنده از تردید، اضطراب، ترس و کشمکش‌های اخلاقی. آندری‌یف با بهره‌گیری از مونولوگ‌های درونی و روایت غیرخطی، فضایی می‌آفریند که در آن تشخیص مرز میان واقعیت و برداشت ذهنی دشوار می‌شود و مخاطب را درگیر تجربه‌ای روان‌شناختی و فلسفی می‌کند.

{$sepehr_key_220265}

فلج ذهنی؛ هسته مرکزی روایت

مفهوم محوری کتاب، «فلج ذهنی» یا ناتوانی در تصمیم‌گیری است؛ وضعیتی که در آن هر انتخاب پیامدی سنگین دارد و هیچ راهی بی‌هزینه به نظر نمی‌رسد. کرژنتسف در برابر معضلی اخلاقی قرار گرفته که او را میان مسئولیت‌های حرفه‌ای، ارزش‌های شخصی و خواسته‌های درونی‌اش سرگردان کرده است.

آندری‌یف این آشفتگی را با چنان دقتی ترسیم می‌کند که بحران شخصیت اصلی به تصویری از وضعیت انسانی بدل می‌شود؛ وضعیتی که در آن حتی منطقی‌ترین افراد نیز ممکن است زیر بار بلاتکلیفی و فشار روانی فروبپاشند. در این میان، قتل صرفاً یک رخداد داستانی نیست، بلکه ابزاری نمادین برای واکاوی مفاهیمی، چون مسئولیت اخلاقی، گناه، آزادی و تأثیر تصمیمات بر سرنوشت انسان است.

روایتی برای دوستداران ادبیات روان‌شناختی

ساختار غیرمتعارف، شخصیت‌پردازی چندلایه، فضای ذهنی پرتنش و درون‌کاوی‌های عمیق، «تنگنا» را به اثری تأمل‌برانگیز تبدیل کرده است. این کتاب نه‌تنها داستانی درباره یک بحران فردی، بلکه کاوشی در ماهیت ذهن انسان و ناتوانی او در مواجهه با انتخاب‌های دشوار است.

«تنگنا» برای علاقه‌مندان به ادبیات روسیه، داستان‌های روان‌شناختی، مباحث فلسفی و روایت‌های متفاوت، اثری خواندنی است؛ کتابی که با وجود حجم کم، پرسش‌هایی بزرگ درباره انسان و پیچیدگی‌های ذهن او مطرح می‌کند و تا مدت‌ها پس از پایان مطالعه در ذهن مخاطب باقی می‌ماند.

در بخشی از کتاب تنگنا می‌خوانیم:

«با مهربانیِ بیش‌ازاندازه لبخندی زد و گفت «بله، پسرم، استعداد چیز کمی نیست.»

زیاد می‌نوشید. هر وقت می‌دیدی به جنب‌وجوش افتاده، می‌توانستی بفهمی مست است. آن وقت کم‌کم آرام می‌شد تا این‌که کاملاً از حرکت می‌ایستاد و در نهایت به خوابی عمیق فرومی‌رفت. این روند همیشه تکرار می‌شد. همه اذعان داشتند که استعداد فوق‌العاده‌ای در وجودش هست. خودش هم اغلب می‌گفت که اگر وکیل خبره‌ای نمی‌شد، حتماً بازیگر یا نویسندهٔ معروفی شده بود. متأسفانه درست می‌گفت.

این درک ناقصش بیش‌تر از هر چیزی در مورد من صادق بود. یک‌بار تهدیدمان کردند که داروندارمان را می‌گیرند و مصادره می‌کنند. این حرف مضطربم کرد و اندوهی سنگین بر دلم نشاند. هیچ نمی‌دانم چه بر سرم می‌آمد اگر دست تقدیر من را هم‌ردیف طبقهٔ کارگر کرده بود، مخصوصاً که امروزه‌روز آزادی تنها از راه ثروت مقدر می‌شود. حتی تصور این‌که کسی بخواهد دست روی من بلند کند پریشانم می‌کند. تصور این‌که مجبورم کنند کاری را که دوست ندارم بکنم و دسترنج و شیرهٔ جان و اعصاب و زندگی‌ام را به ثمن بخس بخرند، خشم و اندوهم را برمی‌انگیزد. اما تحمل این وحشت دقیقه‌ای بیش‌تر به درازا نکشید، چرا که بلافاصله فهمیدم امثال ما هرگز فقیر نمی‌شوند. اما پدرم متوجه نبود. در نظرش من جوان کودنی بودم و او با دلشوره به ناتوانی و درماندگی من می‌نگریست و می‌گفت «آه آنتون، آنتون! بر سر تو چه خواهد آمد؟» خودش هم خسته به نظر می‌رسید. مو‌های بلند و نامرتبش تا روی پیشانی‌اش پایین آمده و چهره‌اش زرد شده بود.»

{$sepehr_key_220266}