چرا موسیقی پاپ ایران در جهان غایب است؟

یک دهه پس از وعده همکاری ایران و سوریه، موسیقی عامه‌پسند ایران همچنان در انزوای بین‌المللی به سر می‌برد؛ اما خبرهایی از حرکت خودجوش رضا صادقی با هنرمندان عراقی، امیدها برای تغییر این روند را زنده کرده است.

کد خبر: ۴۲۵۷۹۳

تاریخ : ۰۶ تير ۱۴۰۵ - ۲۲:۲۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، در حالی که بیش از یک دهه از گفت‌و‌گو‌های نخستین برای همکاری‌های فراملی موسیقی ایران می‌گذرد، همچنان گام‌های عملی در حوزه موسیقی عامه‌پسند بسیار اندک و عمدتاً بی‌نتیجه مانده است. اسناد موجود حاکی از آن است که در سال ۱۳۸۹، بابک رضایی که در آن زمان مدیرعامل انجمن موسیقی ایران بود و اکنون مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد را بر عهده دارد، با رایزن فرهنگی سوریه دیدار و بر ایجاد همکاری‌های مشترک موسیقایی توافق کرد. با این حال، این وعده‌ها فراتر از حضور کوتاه هیأت‌هایی سوری در جشنواره موسیقی فجر به سرانجامی نرسید و این الگو در سال‌های اخیر نیز تکرار شده است.

بررسی روند تعاملات موسیقی ایران با جهان نشان می‌دهد که به جز همکاری‌های محدود با هنرمندان ترک و همچنین پروژه‌های شاخص در حوزه موسیقی کلاسیک (مانند همکاری استاد محمدرضا شجریان با سامی یوسف)، موسیقی پاپ ایران تقریباً از هرگونه تولید مشترک بین‌المللی بی‌بهره بوده است. کارشناسان این ناکامی را به دو عامل اصلی نسبت می‌دهند: نخست، عدم اتصال تولیدات موسیقی پاپ ایران به پلتفرم‌های معتبر بین‌المللی پخش و استریم، و دوم، بی‌رغبتی مدیران برنامه‌خوانندگان داخلی به ورود به عرصه محصولات مشترک فرامرزی که نیازمند تعاملات حقوقی و بازاریابی پیچیده‌تری است.

با این وجود، در تازه‌ترین خبر غیررسمی، شنیده‌ها حاکی از آن است که رضا صادقی، خواننده پاپ کشور، قصد دارد به‌صورت خودجوش و بدون واسطه‌گری نهاد‌های رسمی، با هنرمندانی از عراق اقدام به تولید اثر مشترک کند. این حرکت یادآور آخرین تجربه شاخص در این حوزه، یعنی همکاری مسعود صادقلو و الیاس یالچینتاش در قطعه «هیچ» است؛ آثاری که ثابت کرد ظرفیت خلق موسیقی فراقاره‌ای در پاپ ایران وجود دارد، اما نیازمند بستری مستمر و حرفه‌ای است.

با توجه به افزایش اقبال جهانی به شناخت فرهنگ و هنر ایران، بسیاری از فعالان صنعت موسیقی بر این باورند که اکنون بهترین زمان برای خروج از انفعال و ورود هوشمندانه موسیقی پاپ به فضا‌های بین‌المللی از طریق «فیت‌های» هنری و همکاری‌های هدفمند است؛ مسیری که نه تنها می‌تواند به دیپلماسی فرهنگی کمک کند، بلکه بازار جدیدی برای هنرمندان ایرانی ایجاد خواهد کرد.

منبع: فرهیختگان

{$sepehr_key_225283}