برای بانوان محله

گزارشی از مرکز فرهنگی حضرت معصومه که برنامه‌های متنوعی برای خانم‌ها دارد

کد خبر: ۴۲۹۶

تاریخ : ۰۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۰:۴۹

نوشته

عطار - در محله دخترانی بدسرپرست بودند، دخترانی که در سن کم ازدواج کرده بودند و ازدواج نادرست به جدایی‌شان منجر شده بود و زنان سرپرست خانواری ساکن بودند که به چالش‌های مهمی در زندگی گرفتار شده بودند. سال 96 بود که دغدغه شورایی‌‌ها در روبه‌رو شدن با این معضلات اجتماعی محله سبب شد که این مسئله را به عنوان یکی از مصوبات اصلی شورای اجتماعی محله پیگیری کنند. افتتاح مرکز فرهنگی حضرت معصومه در مسجد ابوالفضلی خیابان جانباز از همان جا آغاز شد. مرکز از همان سال که به دست رئیس ناحیه وقت و چند نفر از مسئولان شهرداری افتتاح شد بنایش را بر این اندیشه استوار کرد که در قالب تشکیل حلقه‌های صالحین، دختران و خانم‌ها را از لحاظ مسائل فرهنگی، دینی و اعتقادی زیر بال و پر بگیرد.

تشکیل حلقه‌های صالحین
ولادت امام حسن عسگری(ع) همان سال نزدیک‌ترین مناسبت بود که بهانه افتتاح مرکز فرهنگی حضرت معصومه شد. خدیجه خسروی که یکی از نماینده‌های شورای اجتماعی محله در آن زمان بود و تجربه فعالیت‌های فرهنگی در این‌باره داشت و از سال‌ها پیش یکی از دغدغه‌هایش ارائه خدمات فرهنگی به زنان و دختران و توانمند‌سازی آن‌‌ها بود، این مسئولیت را بر عهده گرفت. حالا 2سال از آن روز می‌گذرد و 8 حلقه صالحین در بازه‌های سنی مختلف در این مرکز فرهنگی تشکیل شده است. خسروی می‌گوید: این حلقه‌ها مختص سنین مختلف از دختر 6 ساله تا خانم 60 ساله است که هر گروه آموزش‌های فرهنگی مختص رنج سنی خودشان دریافت می‌کنند و در کنار این آموزش‌ها مسائل آموزشی مذهبی نیز برای آن‌ها بازگو می‌شود.

درس‌های نهج‌البلاغه با روایت داستانی
در برنامه‌های حلقه صالحین کودکان، مربی بیانی نرم دارد. خانم سعیدی که درس حوزه هم خوانده، هنرش در این است که نهج‌البلاغه را در قالب داستان به کودکان آموزش می‌دهد. خسروی در این باره می‌گوید: «پس از آموزش ارزش‌های دینی به بچه‌ها از این طریق نوبت بازی و مسابقه می‌رسد و بچه‌ها با این روش آموزه‌ها را در کنار شوق بازی و کادو‌هایی هر چند کوچک که برای آن‌ها هر هفته تدارک دیده می‌شود بسیار بهتر فرا می‌گیرند.»در کنار این برنامه برای کودکان برنامه‌های اردویی نیز دارند که در این اردو‌ها که مقصدش بوستان ریحانه و بوستان حجاب است باز هم بازی و آموزش مسائل دینی عجین می‌شود. با اینکه 70 کودک در رِنج سنی 6 تا 10 سال در این مرکز فرهنگی عضو هستند، برخی برنامه‌ها برای حدود 400 دانش‌آموز از مدارس اطراف اجرا می‌شود. این مسئله تنها به این دلیل است که خانم خسروی ارتباط خوبی با مدارس محله دارد و دانش‌آموزان آن‌ها را نیز در برخی برنامه‌ها سهیم می‌کند. می‌گوید: «برای این کودکان برنامه سینما و تماشای دسته‌جمعی فیلم‌های کودکانه و استخر نیز داریم.»

بچه‌ها کلاس را مدیریت می‌کنند
در حلقه صالحین نوجوانان از 10 تا 16 سال روش مدیریت کلاس کمی متفاوت است. خانم هوشیار، مربی خوش‌فکر این کلاس که در حوزه علمیه تحصیل کرده ارتباط مؤثر با نوجوانان و آشنایی با روحیات آن‌ها را نیز آموزش دیده است. خانم خسروی می‌گوید: «در این حلقه خود نوجوانان  12 تا 16 ساله کلاس را مدیریت می‌کنند. این مدیریت به این شکل است که مربی موضوعی برای کلاس مشخص می‌کند و بچه‌ها درباره آن موضوع با یکدیگر به گفت‌وگو می‌نشینند و مربی جمع‌بندی نهایی کلاس را به عهده می‌گیرد. برای این گروه هم برنامه‌های تفریحی مانند استخر و اردوی فرهنگی و تفریحی تدارک دیده شده است.»

باید از کودکی آموزش را آغاز کرد
120دانش‌آموز در مهد‌الرضای این مرکز که وابسته به آستان قدس رضوی است، آموزش قرآنی می‌بینند. خانم خسروی معتقد است: «باید به فرزندانمان از همان کودکی آموزش دهیم چون اگر قرار باشد یک جوان 20 ساله تازه آموزش ببیند هرگز تأثیر آموزش بر او مانند کودکی که لوح وجودش نانوشته است، نیست. همان طور که بهلول می‌گوید برای تربیت فرزند باید 20 سال پیش از به دنیا آمدنش دست به کار شد.»

کاش سازمانی برای حمایت پیدا شود
یکی از نگرانی‌های خانم خسروی که این روزها دختران و خانم‌های محله بسیار از فعالیت اجتماعی و فرهنگی مفیدش راضی هستند، درباره وضعیت مرکز این است که منبع مشخصی برای تأمین بودجه موردنیاز فعالیت‌ها وجود ندارد. او با اشاره به اینکه این مرکز به عنوان یک کارگاه برای پرورش روح دختران و خانم‌ها فعالیت دارد، می‌گوید: «به غیر از چند بار کمک هزینه شهرداری برای برنامه‌های مختلف این مرکز به هر دری زدم نتوانستم درباره تأمین هزینه‌ها به بودجه‌ای دسترسی پیدا کنم. استانداری، بهزیستی و فرمانداری را سر زدم اما هنوز پاسخ مثبتی نگرفته‌ام. کاش سازمانی برای حمایت پیدا شود.» هزینه‌های این مرکز تاکنون از سوی اهالی محله و نمازگزاران مسجد ابوالفضلی که این مرکز در آن واقع شده، تأمین شده است و این مدل از تأمین هزینه‌ها به این شکل است که هر بار برنامه‌ای باشد مسئولان این مرکز باید دغدغه تأمین هزینه‌ها را داشته باشند و کلی از برنامه‌ریزی ایده و طرح‌های جدیدی که قرار است به نفع دختران و خانم‌ها در این مرکز اجرا کنند، عقب می‌افتد.»