رهنورد زریاب: هنر و ادبیات در افغانستان به فراموشی سپرده شده است

رهنورد زریاب نویسنده سرشناس افغانستانی در مراسمی که برای پاسداشت از ۵۰ سال فعالیت فرهنگی او در کابل برگزار شد اظهارداشت: هنر و ادبیات در افغانستان به فراموشی سپرده شده است.

کد خبر: ۴۳۱۳۳

تاریخ : ۲۵ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۵:۴۳

نوشته

سید محمدرضا هاشمی | شهرآرانیوز؛ روزنامه راه مدنیت با برگزاری مراسمی در شهر کابل پایتخت افغانستان از نیم قرن فعالیت فرهنگی «رهنورد زریاب»، نویسنده شناخته شده‌ی افغانستانی تقدیر شد.

استاد رهنورد زریاب از نویسندگان و رمان‌نویسان پرآوازه‌ی زبان پارسی است که در افغانستان، ایران، تاجیکستان، هند و دیگر کشور‌هایی که پارسی‌زبانان در آن زند‌گی می‌کنند، شناخته شده است.

زریاب در سخنانی در این مراسم اظهارداشت: ادبیات فضیلت است، هنر‌ها فضیلت هستند. چون فضایل به فراموشی سپرده شده‌اند، هنر‌ها و ادبیات هنر هم در این کشور به فراموشی سپرده شده‌اند.

حاضران در این مراسم با تاکید بر اهمیت آثار استاد زریاب تاکید کردند که مسایل فرهنگی در افغانستان به دست فراموشی سپرده شده و کسانی مانند استاد زریاب توانسته‌اند با تلاش و پشتِ کار فراوان، هویت فرهنگی این کشور را زنده نگه دارند.

فرشته حسینی، سردبیر روزنامه راه مدنیت در رابطه با اهمیت آثار رهنورد زریاب گفت: زمانی برای ما خوش خواهد بود که بتوانیم آثار، نوشته‌ها و داستان‌های استاد زریاب را خانه به خانه و نسل به نسل بخوانیم، فرابگیریم، با آن‌ها رویا ببینیم، زند‌گی کنیم و پنجره‌های فردا را به روی آیند‎گان باز کنیم.

رضا محمدی، شاعر و نویسنده سرشناس افغانستانی هم در این مراسم گفت: نوشته‌های استاد زریاب گنجینۀ بزرگ روزگار ما است که ما با آن‌ها می‌توانیم در کنار هر ملتی دیگری و در برابر هر ملتی دیگر بایستیم و بدرخشیم.

بیشتر بخوانید: درباره داستان | نگاهی به مجموعه داستان «و شیخ گفت» اثر رهنورد زریاب نویسنده افغانستانی

محمداعظم رهنورد زریاب (۱۳۲۳) را می‌توان موثرترین داستان‌نویس معاصر افغانستان دانست. چراکه وی هم پرکارترین نویسنده از نظر تعداد آثار تولید شده در دهه‌های اخیر است و هم تلاش کرده است در انواع سبک و ژانر، روایت‌های خود را به خوانندگان عرضه کند. همچنین زریاب از دل جامعه افغانستان به روایتگری پرداخته و در این عرصه ضمن پرداختن به موضوعات روز از گنجینه کهن ادب پارسی چه از منظر اسطوره و چه از منظر سبک و واژگان بهره برداری و حفاظت می‌کند. تمام این توصیفات زریاب را از عنصر نوآوری غافل نکرده است و مجموع این توصیفات او را به داستان‌نویسی مهم در جهان پارسی بدل کرده است که متاسفانه در فضای ادبی ایران کمتر شناخته شده است.