آیا حق داریم به خاطر عشق، آزادی کسی را بگیریم؟ | نقد و تحلیل تئاتر «روز‌های بی‌باران»

نمایش «روز‌های بی‌باران» با همین پرسش آغاز می‌شود؛ پرسشی که از دل مفهومی متناقض می‌آید: خشونتِ عشق.

کد خبر: ۴۳۴۳۴۵

تاریخ : ۰۷ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۱۴

نوشته

شهرآرانیوز | کافه شهر: سید محمد مداح حسینی، منتقد تئاتر، در این قسمت «اثر» سراغ اجرایی رفته که این روز‌ها در مشهد روی صحنه است.

نمایشی با قصه‌ای ساده و آشنا، که تلاش می‌کند با زبانی صمیمی مخاطب را درگیر یک دوگانه انسانی کند: ماندن یا رها کردن.

اما این مسیر، بی‌چالش هم نیست. شروع دیرهنگام روایت، استفاده از مؤلفه‌هایی آشنا مثل بیماری و مرگ، و کاراکتر‌هایی که گاه درام را پیش نمی‌برند، از نقاط قابل تأمل این اثرند.

در مقابل، بازی‌ها نقطه اتکای نمایش‌اند. از وحید آقاپور تا دیگر بازیگران، همه تلاش می‌کنند با اجرای روان و صمیمی، تماشاگر را همراه کنند و در نهایت او را با یک پرسش تنها بگذارند: تصمیم درست چیست؟

نمایشی که شاید مخاطب عام را راضی‌تر از مخاطب جدی تئاتر کند، اما یک نکته را به ما یادآوری می‌کند: در تئاتر، هنوز هم «بازیگر» مهم‌ترین عنصر است.

{$sepehr_key_235338}

{$sepehr_media_2801663_640_360}