گامی به سوی حقیقت نماز | تبیین تجلیات توحیدی ارکان نماز در بازخوانی زیارت آل‌یاسین

نماز، تلاقی اراده محدود انسان با اراده مطلق حق است. در این میان، عبادات اگر از حقیقت معنا تهی شوند، فقط به پوسته‌ای بی‌جان بدل می‌شوند که در جریان تکرار، معنای خود را از دست می‌دهند.

کد خبر: ۴۳۴۵۷۲

تاریخ : ۰۹ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۸:۰۸

نوشته

حانیه سالم | شهرآرانیوز؛ نماز، تلاقی اراده محدود انسان با اراده مطلق حق است. در این میان، عبادات اگر از حقیقت معنا تهی شوند، فقط به پوسته‌ای بی‌جان بدل می‌شوند که در جریان تکرار، معنای خود را از دست می‌دهند. اما زمانی که عبودیت با مقام کمال انسانی پیوند می‌خورد، نماز از یک عمل تکلیفی به یک سفر معرفتی تبدیل می‌شود.

زیارت آل‌یاسین، دقیقا در همین نقطه ایستاده است؛ جایی که در هر فراز، سلامی بر حقیقت نماز و تجلی توحید در وجود مظهر اصلی آن، یعنی امام عصر (عج) نهفته است. این زیارت، نقشه راهی برای عبور از عادت به حقیقت عبودیت است.

کامل‌ترین نماز

السَّلامُ عَلَیکَ حِینَ تَقُومُ!

سلام بر تو هنگامی که در حال قیام نماز هستی که تنها قیام معنادار در نماز، قیام توست!

قیام در نماز، نماد استقامت در اخلاق حسنه و اعتدال میان خوف و رجاست؛ مقامی که دستیابی به تعادل در آن بدون افراط‌وتفریط، بسیار دشوار است. این مقام، تجلی توحید فعلی است؛ جایی که نمازگزار با مشاهده فاعلیت خدا در هر فعل هستی، به حقیقت توحید می‌رسد.

حضرت صاحب‌الامر (عج) مظهر این تعادل و صاحب مقام قیومیت است. سلام بر ایشان در هنگام قیام، درواقع طلب مدد برای رسیدن به این مرتبه والای توحیدی است.

کامل‌ترین تشهد و سلام

السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ!

سلام بر تو وقتی در تشهد و سلام می‌نشینی!

تشهد و سلام در نماز، تجلی شهادت به یگانگی خدا و عبودیت محض است که دربرابر حجاب کثرات، به رؤیای جمال حق می‌پردازد. آرمان حقیقی انسان، رسیدن به حالات انسان کامل یعنی حضرت صاحب‌الامر (عج) است که تمام حرکات و حالات او در نماز، نورعلی‌نور است. سلام بر ایشان در حال تشهد، جهت‌دهی دل به‌سوی این نور مجسم و مشاهده حقیقت تشهد در آیینه وجود مقدس ایشان است؛ مقامی که در آن، وجود حضرت و حقیقت تشهد همچون دو آیینه روبه‌روی هم، حقیقت را نمایان می‌سازند.

واقعی‌ترین کلمات

السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَتُبَیِّنُ!

سلام بر تو آن‌گاه که در حال قرائت نماز و نمایاندن مافی‌الضمیر خود هستی!

قرائت اذکار نماز، اظهار واقعی‌ترین کلمات هستی و اعلام عقاید توحیدی است. زمانی که نمازگزار با حضور قلب این کلمات را بر زبان می‌آورد، از مرکز هستی به‌سوی حقایق باطن، سفر می‌کند. تحقق این حالت آرمانی، در گرو پیروی از قاعده صاحب و تابع است؛ همان‌گونه که رطوبت تابع صاحب خود است، قرائت نیز تابعی از حقیقت انسانی یعنی حضرت صاحب‌الامر (عج) است. سلام بر قرائت حضرت، تلاشی است برای آنکه نمازگزار نیز به‌عنوان تابع، از فیض قرائت آرمانی ایشان بهره‌مند شود.

امام (عج)؛ نمایش کامل‌ترین نماز

السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصَلِّی وَتَقْنُتُ!

سلام بر تو آن هنگام که به‌طورکلی در حال نماز و قنوت و نیایش هستی!

اگر عبادات از حقیقت تهی شوند، چیزی جز پوسته‌ای بی‌معنا باقی نمی‌ماند. با سلام بر امام زمان (عج) در هنگام نماز، ما درواقع به عین نماز سلام می‌دهیم؛ چنان‌که در برخی آیات آمده است که نماز بر ایشان، وحی شده است؛ یعنی نماز ایشان عین فعل الهی است. ما با سلام بر مقام نیایش حضرت، درپی دریافت معنای حقیقی زندگی هستیم؛ چراکه تنها در آیینه وجود مقدس امام است که می‌توان معنای واقعی نماز را از پوسته عادت، فراتر برد و آن را در مقام قرب الهی بازیافت.

سلام بر راز رکوع و سجود

السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تَرْکَعُ وَ تَسْجُدُ!

سلام بر تو هنگامی که رکوع می‌کنی و به سجده می‌روی!

رکوع‌گزار از توحید افعالی به توحید اسما و سیر از مقام تدلی به قاب قوسین است؛ و سجود، آخرین منزل قرب و مقام اَوأدنی است؛ جایی که سالک با بستن چشم بر کثرت صفات، در تجلی توحید ذات، دچار فنا می‌شود. این مقام بی‌همتا فقط در وجود انسان کامل یعنی امام عصر (عج) محقق است؛ چراکه ایشان عین رکوع و سجود حقیقی‌اند. ما با سلام بر این مقام، امیدواریم از طریق ایشان و از مسیر رحمت واسعه، به نور رکوع و سجود حقیقی دست یابیم و از محرومیت رهایی یابیم.

{$sepehr_key_235594}

آیینه نمایش توحید

السَّلامُ عَلَیْکَ حِینَ تُهَلِّلُ وَتُکَبِّرُ!

سلام بر تو هنگامی که مشغول «لااله‌الا‌الله» و «الله‌اکبر» گفتن هستی!

وقتی نمازگزار «لااله‌الا‌الله» و «الله‌اکبر» می‌گوید، درحقیقت درپی آن است که یگانگی و کبریایی حق را در تمام هستی مشاهده کند. اما حقیقت این کلمات، فقط در زبان نیست، بلکه تکبیر واقعی در وجود مقدس حضرت صاحب‌الامر (عج) تجسم یافته است. ایشان جلوه تام آرزوی ماست؛ قلبی که سراسر با توحید و کبریایی حق پر شده است. سلام بر ایشان در مقام تهلیل و تکبیر، درواقع سلام بر آن حقیقت عینی است که تمام عالم را در حضور «الله» نشان می‌دهد.