جاماندگان پیاده روی اربعین حال و هوای شهر مشهد را کربلایی می‌کنند | بُعد منزل نبود در سفر روحانی

سؤال اینجاست که آیا جاماندن از مسیر پیاده‌روی، یعنی جاماندن از حقیقت اربعین؟ آیا کسی که درکنار خانواده‌اش در مشهد مانده است، نمی‌تواند سهمی از این حماسه بزرگ داشته باشد؟

کد خبر: ۴۳۵۰۴۶

تاریخ : ۱۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۵۸

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز؛ بعضی‌ها امسال هم راهی جاده نجف تا کربلا شده‌اند؛ با کوله‌هایی سبک، دل‌هایی سنگین از عشق و قدم‌هایی که هرکدام نذر یک زیارت و سلام از طرف رهبر شهیدمان به سیدالشهدا (ع) است. اما در گوشه‌ای از همین شهر مشهد، خانواده‌هایی هستند که به‌دلایل مختلف نتوانسته‌اند همراه این کاروان بزرگ شوند؛ شاید شرایط مالی، مسئولیت خانوادگی، بیماری یا هزار دلیل دیگر.

سؤال اینجاست که آیا جاماندن از مسیر پیاده‌روی، یعنی جاماندن از حقیقت اربعین؟ آیا کسی که درکنار خانواده‌اش در مشهد مانده است، نمی‌تواند سهمی از این حماسه بزرگ داشته باشد؟ پاسخ، در خود پیام اربعین نهفته است. اربعین فقط حرکت پا‌ها نیست؛ حرکت دل‌ها به‌سمت حقیقت است. اگر امروز امکان حضور در مسیر نجف تا کربلا را نداریم، می‌توانیم در خانه، محله و شهر خودمان یک موکب کوچک حسینی برپا کنیم؛ موکبی که با محبت، خدمت، معرفت و تربیت نسل آینده، بوی کربلا را در زندگی ما جاری کند.

اربعین، یک فرهنگ است

زیارت اربعین در نگاه اهل‌بیت (ع)، فقط یک حرکت جغرافیایی نیست، بلکه یک نشانه از پیوند عمیق مؤمن با امام خویش است. امام حسن عسکری (ع) یکی از نشانه‌های مؤمن را «زیارت اربعین» معرفی کرده‌اند. این نگاه نشان می‌دهد که اربعین یک پیام بزرگ دارد؛ اینکه انسان باید جایگاه امام را بشناسد و با تمام وجود در مسیر او قرار بگیرد.

میلیون‌ها انسانی که در این مسیر گام برمی‌دارند، فقط به‌سمت یک مکان حرکت نمی‌کنند؛ آنها به‌سمت یک آرمان حرکت می‌کنند؛ آرمان عدالت و آزادگی و ایستادگی دربرابر ظلم. به همین دلیل، اگر کسی در این مسیر حضور فیزیکی ندارد، نباید خود را محروم از حقیقت اربعین بداند. روح اربعین، در خدمت، محبت، همدلی و زنده نگه داشتن راه امام‌حسین (ع) است.

خانه ما؛ یک موکب حسینی

گاهی تصور می‌کنیم خدمت اربعینی فقط در مرزها، مسیر پیاده‌روی یا موکب‌های بزرگ معنا پیدا می‌کند، درحالی‌که فرهنگ حسینی از خانه‌ها آغاز می‌شود. خانواده‌ای که کنار هم برای امام‌حسین (ع) کاری انجام می‌دهند، درحقیقت یک موکب تربیتی راه انداخته‌اند. می‌توان در خانه، برنامه‌های ساده، اما عمیق داشت؛ خواندن زیارت عاشورا با حضور اعضای خانواده، گفت‌و‌گو درباره اهداف قیام امام‌حسین (ع)، آماده کردن بسته‌های پذیرایی برای زائران و شرکت‌کنندگان در تجمعات شبانه، کمک به نیازمندان به نیت سیدالشهدا (ع) یا حتی تقسیم مسئولیت خدمت میان اعضای خانواده. امام صادق (ع) فرمودند: «رَحِمَ اللهُ مَنْ أَحْیَا أَمْرَنَا: خدا رحمت کند کسی که امر ما را زنده کند!» زنده نگه داشتن امر اهل‌بیت (ع) فقط با سخن گفتن نیست؛ با ساختن سبک زندگی حسینی است.

مجالس روضه؛ مثل حرم امام حسین (ع)

یکی از بهترین فرصت‌های ماه محرم و صفر برای خانواده‌ها، حضور در مجالس اهل‌بیت (ع) است. مجلس روضه فقط شنیدن یک مصیبت نیست؛ مدرسه‌ای برای تربیت دل است. در روایتی امام‌صادق (ع) مجالس روضه را به حرم امام‌حسین (ع) تشبیه کردند و شرکت‌کنندگان را زائران و دلدادگان سیدالشهدا (ع) خطاب کردند.

رهبر شهیدمان حتی در ایام کرونا روضه‌های خود را تعطیل نکردند و یک‌نفره مخاطب مجالس بودند؛ چراکه این زنده نگه داشتن معارف از مهم‌ترین اهداف انقلاب بوده است و به فرموده ایشان: «من رزق یک سال خود را در فاطمیه می‌گیرم.» ازطرفی این مجالس، حلقه اتصال نسل‌هاست؛ جایی که پدر و مادر می‌توانند بدون سخنرانی مستقیم، ارزش‌های دینی را به فرزندان منتقل کنند. گاهی حضور خانوادگی در یک مجلس روضه، یک خاطره معنوی ماندگار برای کودک می‌سازد؛ خاطره‌ای که سال‌ها بعد، او را به مسیر اهل‌بیت (ع) پیوند می‌دهد.

باید روح میزبانی و مواسات را زنده کرد

مشهد، شهر امام‌رضا (ع) است؛ شهری که هر روز میزبان دل‌های عاشق اهل‌بیت (ع) است. خانواده‌هایی که در این شهر زندگی می‌کنند، می‌توانند فضای اربعین را در همین محیط ایجاد کنند. همان‌گونه که در مسیر کربلا، مردم خانه‌های خود را برای خدمت به زائران باز می‌کنند، در مشهد نیز می‌توان روح میزبانی و مواسات را زنده کرد.

پذیرایی ساده از مردم در تجمعات شبانه، کمک به برگزاری برنامه‌های فرهنگی، همراهی با گروه‌های خدمت‌رسان یا حتی تقدیم یک لیوان آب و یک پذیرایی کوچک در مسیر‌های حضور مردم، می‌تواند سهمی از خدمت حسینی باشد. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «وَتَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوى: در کار‌های نیک و تقوا با یکدیگر همکاری کنید!» اربعین یکی از زیباترین جلوه‌های همین همکاری مؤمنانه است.

تمرین یاری امام زمان (عج)

یکی از پیام‌های مهم اربعین، بی‌تفاوت نبودن دربرابر سرنوشت جامعه است. امام‌حسین (ع) برای اصلاح جامعه قیام کرد و یارانش درکنار حق ایستادند. امروز نیز فرهنگ عاشورا از انسان مؤمن می‌خواهد که دربرابر ظلم، بی‌عدالتی و مشکلات جامعه، بی‌تفاوت نباشد. حضور‌های مردمی و برنامه‌هایی که با هدف دفاع از مظلومان و حمایت از ارزش‌های انسانی شکل می‌گیرد، می‌تواند فرصتی برای تمرین مسئولیت اجتماعی باشد؛ البته با حفظ اخلاق، عقلانیت و روحیه خدمت.

بسیاری از بزرگان دین تأکید کرده‌اند که جامعه منتظر، جامعه‌ای بی‌تفاوت نیست. کسی که خود را برای یاری امام‌زمان (عج) آماده می‌کند، باید از امروز روحیه حضور، خدمت و مسئولیت‌پذیری را در خود تقویت کند.

{$sepehr_key_236130}

تمرین زندگی در جامعه مهدوی

از مهم‌ترین پیام‌های اربعین برای خانواده‌ها این است که منتظر ظهور، باید اهل خدمت باشد. جامعه‌ای که قرار است درکنار امام‌زمان (عج) برای برپایی عدالت حرکت کند، باید از امروز تمرین کند؛ تمرین محبت، ایثار، همکاری و کنار گذاشتن خودخواهی‌ها. در مسیر کربلا، فقیر و غنی، پیر و جوان و ملیت‌های مختلف، کنار هم قرار می‌گیرند؛ زیرا همه حول یک محبت مشترک جمع شده‌اند.

این همان تصویری است که می‌تواند ما را به جامعه مهدوی نزدیک کند. اگر امسال در مسیر نجف تا کربلا قدم نزدیم، هنوز فرصت داریم در مسیر بندگی و خدمت تلاش کنیم. شاید یک خدمت کوچک، برپایی یک مجلس روضه خانگی، یک پذیرایی ساده یا یک دستگیری از نیازمند، سهم ما از اربعین باشد. کربلا فقط یک سرزمین نیست؛ یک سبک زندگی است. مهم این نیست که چند کیلومتر آن‌طرف‌تر از کانون عشق و شور هستیم، مهم این است که:

گرچه دوریم ولی از تو سخن می‌گوییم
بعد منزل نبود در سفر روحانی