چشم جدید ناسا آماده پرتاب شد | «رومن»، جانشین «هابل» می‌شود

تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن ناسا پس از پشت سر گذاشتن آخرین بررسی‌های آمادگی پرواز، آماده ورود به مرحله نهایی پرتاب شده است.

کد خبر: ۴۴۰۲۰۹

تاریخ : ۰۲ شهريور ۱۴۰۵ - ۱۶:۴۲

نوشته

شهرآرانیوز؛ رصدخانه قدرتمند رومن قرار است ۳۰ اوت با موشک فالکون هوی اسپیس‌ایکس به فضا برود و نگاه دانشمندان به انرژی تاریک، ماده تاریک و سیارات فراخورشیدی را متحول کند.

ناسا و اسپیس‌ایکس در ۲۱ اوت ۲۰۲۶ بررسی نهایی آمادگی پرواز تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن را با موفقیت به پایان رساندند. در این بررسی، وضعیت سامانه‌های مأموریت و آمادگی تجهیزات برای آغاز عملیات نهایی پرتاب ارزیابی شد و تیم مأموریت اعلام کرد رومن آماده ورود به مرحله نهایی آماده‌سازی است.

تلسکوپ رومن چه زمانی پرتاب می‌شود؟

برنامه فعلی ناسا، پرتاب رومن را یکشنبه ۳۰ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۷:۲۶ صبح به وقت شرق آمریکا تعیین کرده است. این تلسکوپ با موشک Falcon Heavy اسپیس‌ایکس از مجتمع پرتاب ۳۹A مرکز فضایی کندی در فلوریدا به فضا خواهد رفت.

پرتاب رومن حدود ۹ ماه زودتر از برنامه قبلی انجام می‌شود؛ موضوعی که نتیجه پیشرفت سریع پروژه در مراحل ساخت، آزمایش و آماده‌سازی برای پرتاب است.

تلسکوپ رومن قرار است چه چیزی را در فضا جست‌و‌جو می‌کند؟

مأموریت اصلی رومن بررسی برخی از بزرگ‌ترین معما‌های کیهان است؛ از جمله ماهیت انرژی تاریک، ماده تاریک و چگونگی تکامل کهکشان‌ها.

این تلسکوپ همچنین جست‌وجوی گسترده‌ای برای سیارات فراخورشیدی انجام خواهد داد و می‌تواند تعداد بسیار زیادی سیاره جدید را شناسایی کند. ناسا می‌گوید رومن در یک بررسی بزرگ کهکشانی می‌تواند تا حدود ۱۰۰ هزار سیاره فراخورشیدی را آشکار کند.

{$sepehr_key_242155}

تفاوت رومن با هابل و جیمز وب

رومن قرار نیست جای هابل یا جیمز وب را بگیرد؛ بلکه مکمل آن‌ها خواهد بود. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این تلسکوپ، میدان دید بسیار وسیع آن است. ناسا می‌گوید وضوح تصویری رومن مشابه هابل خواهد بود، اما میدان دید آن حدود ۱۰۰ برابر بزرگ‌تر است. این ویژگی به دانشمندان اجازه می‌دهد بخش‌های بسیار بزرگ‌تری از آسمان را در مدت کوتاه بررسی کنند.

به زبان ساده، هابل و جیمز وب می‌توانند روی یک جرم یا ناحیه خاص از کیهان تمرکز کنند، اما رومن برای تهیه نقشه‌های گسترده و عمیق از آسمان طراحی شده است.

مقصد رومن یک میلیون مایل دورتر از زمین است

پس از پرتاب، رومن به سمت نقطه‌ای به نام L۲ در سامانه خورشید-زمین حرکت خواهد کرد؛ منطقه‌ای در فاصله حدود یک میلیون مایل (۱.۶ میلیون کیلومتر) از زمین.

این موقعیت به تلسکوپ اجازه می‌دهد محیط مناسبی برای رصد‌های طولانی و پایدار داشته باشد و پنل‌های خورشیدی آن نیز به‌طور مؤثر انرژی مورد نیاز مأموریت را تأمین کنند.

جست‌وجوی سیارات قابل سکونت

یکی از جذاب‌ترین بخش‌های مأموریت رومن، مطالعه سیارات خارج از منظومه شمسی است. این تلسکوپ علاوه بر شناسایی تعداد زیادی سیاره فراخورشیدی، یک فناوری آزمایشی برای تصویربرداری مستقیم از سیارات غول‌پیکر اطراف ستاره‌های شبیه خورشید نیز در اختیار خواهد داشت. این فناوری می‌تواند گامی مهم در مسیر مطالعه جو و ویژگی‌های سیارات خارج از منظومه شمسی باشد.

تلسکوپی برای کشف اسرار ماده تاریک و انرژی تاریک

بخش بزرگی از جهان از موادی تشکیل شده که مستقیماً قابل مشاهده نیستند. دانشمندان می‌دانند ماده تاریک و انرژی تاریک نقش بسیار مهمی در ساختار و تحول کیهان دارند، اما ماهیت واقعی آنها همچنان ناشناخته است.

رومن با بررسی میلیون‌ها کهکشان و اندازه‌گیری دقیق نحوه توزیع آنها می‌تواند سرنخ‌های جدیدی درباره چگونگی تأثیر ماده تاریک بر ساختار کیهان و نقش انرژی تاریک در انبساط جهان ارائه کند.