همان تاتنهام قدیم با وجود ولخرجی تابستانی

تاتنهام قرار بود با صرف هزینه‌ای هنگفت و تغییرات گسترده، فصل جدید را متفاوت آغاز کند، اما تنها ۴۹ دقیقه کافی بود تا رؤیای «تاتنهام جدید» به کابوسی قدیمی تبدیل شود؛ شکست سنگین برابر برنتفورد، ضعف خریدهای گران‌قیمت و تکرار همان آشفتگی‌هایی که هواداران اسپرز امیدوار بودند این بار به پایان رسیده باشد.

کد خبر: ۴۴۰۴۹۸

تاریخ : ۰۳ شهريور ۱۴۰۵ - ۱۶:۵۲

نوشته

شهرآرانیوز؛ قرار بود این تیم، «تاتنهام جدید» باشد. دنیل لوی، که به نمادی از خشم و انزجار هواداران تبدیل شده بود، کنار رفته است. پروژه‌ی جذب بازیکنانِ سرمربی تیم یعنی روبرتو دِ زربی بازار نقل‌وانتقالات را فتح کرد و ورزشگاه آنها هم به همان زیبایی قبل است. اما «اسپرز» و بلندپروازی، همیشه ترکیب ناهماهنگی بوده‌اند و تمام آن رویاهایِ متکی به پول، تنها ظرف یک ساعت از شروع فصل جدید فروپاشید. با گل سوم برنتفورد در دقیقه ۴۹، چند تن از هواداران به سمت در‌های خروجی رفتند و زمانی که بازیکنان تاتنهام با پیراهن‌های عجیب‌وغریب بنفش‌رنگ خود در پایان بازی به سمت آن گوشه از ورزشگاه که تماشاگران مهمان ورزشگاه جی‌تک رفتند، هواداران چندانی باقی نمانده بودند.‌

نمی‌شد از طنز روزگار گریخت که بهترین بازیکن زمینِ روز افتتاحیه لیگ، تنها چهره‌ی جدید در ترکیب اصلی برنتفورد بود. مامادو سانگاره، که با قراردادی رکوردشکن برای این باشگاه از لانس خریده شد، کاری کرد که اولین بازی‌اش در لیگ برتر با ریتم و سرعت دلخواه او پیش برود، سریع‌تر و پویا‌تر از آن چیزی که ساندرو تونالی، لوکاس برگوال یا کانرر گالاگر بتوانند در خط هافبک با آن مقابله کنند. این ملی‌پوش مالیایی پایه گل اول لوئیس-پاتر را گذاشت و شوت او منجر به گل سوم مایکل کایوده شد.

سانگاره نمونه‌ای از آن چیزی است که وقتی یک باشگاه خرید درست انجام می‌دهد اتفاق می‌افتد. این بازیکن ۲۴ ساله به روشنی در مسیر پیشرفت است و روحیه و شخصیتش با استعدادش همخوانی دارد. مسیر حرفه‌ای او آسان نبوده است؛ انتقال به اروپا و ردبول سالزبورگ در ۱۸ سالگی، اما گذراندن سال‌های حضورش در اتریش به‌صورت قرضی در سطح دوم و در بلژیک. پس از یک سال حضور در لانس که شامل قهرمانی در جام حذفی فرانسه و جوایز انفرادی لیگ ۱ بود، برنتفورد مبلغ ۴۱ میلیون پوند پرداخت که از همین حالا شبیه یک معامله‌ی بسیار ارزان به نظر می‌رسد. تشویق ایستاده‌ی هواداران هنگام تعویض او در نیمه دوم، حداقل پاداشی بود که استحقاقش را داشت.

{$sepehr_key_242489}

در سمت مقابل، تونالی چهره‌ی تمام‌نمای مشکلات تاتنهام بود؛ خرید بزرگ ۱۰۰ میلیون پوندی که در بازی به میدان رفت، اما توپ انگار از او فرار می‌کرد. دِ زربی تابستان امسال از این گفته بود که چقدر از تماشای بازی این هافبک در دوران نوجوانی برای تیم محبوبش برشا شگفت‌زده شده بود. اما به نظر می‌رسید از نسخه ۲۶ ساله او پس از اینکه در دقیقه ۴۰ یک ضربه والی را با فاصله‌ای زیاد از بالای تیرک به بیرون فرستاد بسیار کمتر شگفت‌زده شده است؛ هافبکی که نیمه اول را با پاس‌های اشتباه و خطا‌های ناشی از کلافگی به پایان رساند و همیشه یک گام عقب‌تر از سانگاره بود.

دِ زربی به جسارت شهرت دارد و مطمئناً انتخاب آرچی گری به عنوان جوان‌ترین کاپیتان تاریخ تاتنهام در غیاب کاپیتان جدید و مصدوم تیم یعنی میکی فن ده فن، نکته‌ی قابل توجهی بود. می‌توان به کریستین رومرو که از تاتنهام به اتلتیکو رفت حق داد که در آپارتمان جدیدش در مادرید کمی احساس غرور و رضایت کند. مارکوس سنسیِ که فصل گذشته شخصیتی بسیار آرام در میان تغییرات خط دفاعی بورنموث بود، مشخصاً زمان زیادی را در جام جهانی با هم‌تیمی آرژانتینی‌اش رومرو گذرانده است. زوج دفاعی او، یان پاول فن هِکه نیز هنوز در تیم جا نیفتاده است. اندی رابرتسون، کاپیتان اسکاتلند، حتماً از خود می‌پرسد وارد چه ماجرایی شده است.

ساوینیو و عمر مرموش، خرید‌های در آستانه‌ی نهایی‌شدن هم حتماً همین سوال را می‌پرسند؛ خرید‌هایی که هزینه‌های تابستانی اسپرز را به رقم سرسام‌آور ۴۰۰ میلیون پوند نزدیک می‌کند، که در میان تمام باشگاه‌ها در هر کجای جهان، تنها لیورپول در سال ۲۰۲۵ در یک پنجره بیشتر از این هزینه کرده است. اسپرز پیش از لمس اولین توپ فصل، شش بازیکن جدید به تیمش آورده بود، اما باز هم فصل را با ریچارلیسون در رأس خط حمله آغاز کرد. تضاد میان عملکرد ضعیف او و عملکرد هم‌وطن و رقیب مستقیمش ایگور تیاگو، که قدرت و ظرافت را ترکیب کرده بود، بسیار معنا‌دار به نظر می‌رسید. راحتی و آسودگی‌خاطری که مهاجم شماره ۹ برنتفورد در تمام طول بعدازظهر داشت، در ضربه پنالتی بیش از حد آرامی که در نتیجه ۳-۰ به پایه تیرک زد و برگشت، کاملاً مشخص بود.

برنتفورد پس از ایجاد برتری دو گله، از ورود ماتئوس فرناندز، خرید ۸۵ میلیون پوندی اسپرز در بین دو نیمه، هیچ دستپاچه نشد و به کار خود به خوبی ادامه داد.

تاتنهام فصل گذشته را با پیروزی ۳-۰ مقابل برنلی و برد ۲-۰ در خانه منچسترسیتی آغاز کرد امتیازاتی که نویدبخش آغازی نو زیر نظر توماس فرانک بود؛ اما در نهایت آن امتیازات در ماه مه برای بقای آنها زیر نظر دِ زربی حیاتی از آب درآمد. این نتیجه و عملکرد، سرمربی را در چه وضعیتی قرار می‌دهد؟ این وضعیت احتمالاً در نهایت بهبود خواهد یافت، چون باید به ترکیب به‌شدت تغییریافته‌ی او زمان داد تا جا بیفتد. اما اگر «تاتنهام جدید» در همین حد باشد چه؟ یعنی چرخه مداوم از حضیض‌های جدید و روش‌های تازه برای تحقیر خود؟ پس از دو رتبه هفدهمی پیاپی، آیا کسی هواداران آنها را از پذیرش همین چرخه سرزنش خواهد کرد؟