وحدت اسلامی در میدان عمل چه شاخص‌هایی دارد؟

وحدت اسلامی زمانی از یک مفهوم نظری و شعاری فاصله می‌گیرد که آثار آن در رفتار اجتماعی، روابط میان پیروان مذاهب، تصمیم‌گیری‌های فرهنگی و سیاسی و حتی زندگی روزمره مردم دیده شود.

کد خبر: ۴۴۰۹۰۷

تاریخ : ۰۵ شهريور ۱۴۰۵ - ۱۱:۳۱

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، وحدت اسلامی زمانی از یک مفهوم نظری و شعاری فاصله می‌گیرد که آثار آن در رفتار اجتماعی، روابط میان پیروان مذاهب، تصمیم‌گیری‌های فرهنگی و سیاسی و حتی زندگی روزمره مردم دیده شود. برگزاری نشست‌ها و همایش‌های وحدت‌آفرین اگرچه می‌تواند زمینه گفت‌و‌گو را فراهم کند، اما معیار اصلی موفقیت، میزان تأثیرگذاری این اقدامات بر کاهش اختلافات و افزایش همکاری میان مسلمانان است.

مهم‌ترین شاخص وحدت اسلامی در عمل

یکی از مهم‌ترین شاخص‌های وحدت اسلامی در میدان عمل، پذیرش تفاوت‌های مذهبی است. وحدت به معنای از بین رفتن تفاوت‌های اعتقادی و فقهی میان مذاهب اسلامی نیست بلکه به معنای یافتن نقاط مشترک و جلوگیری از تبدیل اختلاف‌نظر‌ها به دشمنی و تقابل است. پیروان مذاهب مختلف می‌توانند در عین حفظ هویت دینی خود بر مشترکات اساسی همچون توحید، قرآن کریم، پیامبر اکرم (ص)، قبله و ارزش‌های اخلاقی و انسانی تأکید کنند.

شاخص دیگر، همکاری در مسائل مشترک جهان اسلام است. هنگامی که مسلمانان در برابر مشکلاتی مانند فقر، محرومیت، بی‌عدالتی، جنگ، افراط‌گرایی و تعرض به مقدسات اسلامی موضع مشترک اتخاذ می‌کنند. وحدت از سطح سخن فراتر رفته و به یک رفتار اجتماعی تبدیل می‌شود. در چنین شرایطی، مسئله اصلی دیگر تفاوت‌های مذهبی نیست بلکه منافع و مصالح مشترک امت اسلامی مورد توجه قرار می‌گیرد.

احترام متقابل رکن دیگر  وحدت عملی

احترام متقابل نیز از ارکان مهم وحدت عملی است. وحدت بدون رعایت حرمت مقدسات، شخصیت‌های مورد احترام و باور‌های پیروان مذاهب مختلف امکان‌پذیر نیست. جامعه‌ای که در آن افراد بتوانند بدون توهین، تمسخر یا نفرت‌پراکنی درباره تفاوت‌های مذهبی با یکدیگر تعامل کنند، گام مهمی در مسیر وحدت برداشته است.

حضور مشترک اهل تشیع و تسنن در رویدادهای اجتماعی

از سوی دیگر، همزیستی اجتماعی و مشارکت مشترک را می‌توان از شاخص‌های مهم وحدت دانست. حضور شیعیان و اهل سنت در فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی، خیریه و خدمت‌رسانی، نمونه‌ای از وحدت در میدان عمل است. زمانی که افراد فارغ از مذهب خود برای حل یک مسئله اجتماعی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، اعتماد میان آنها تقویت شده و زمینه‌های اختلاف کاهش می‌یابد.

گفت‌وگوی علمی و منطقی نیز اهمیت زیادی دارد. وحدت به معنای کنار گذاشتن پرسش‌ها و اختلافات نیست؛ بلکه به معنای مدیریت اختلافات از مسیر گفت‌و‌گو و استدلال است. حوزه‌های علمیه، دانشگاه‌ها و مراکز علمی می‌توانند فضایی ایجاد کنند که در آن دیدگاه‌های مختلف مذهبی بدون تنش و با رعایت اصول اخلاقی مورد بررسی قرار گیرد.

رسانه وحدت‌گرا چیست؟

در این میان، نقش رسانه‌ها و فضای مجازی نیز بسیار تعیین‌کننده است. رسانه وحدت‌گرا باید به جای برجسته کردن اختلافات، بر اشتراکات تأکید کند و از انتشار مطالب توهین‌آمیز، تحریف‌شده و تحریک‌کننده پرهیز داشته باشد. تولید محتوای مشترک با حضور اندیشمندان مذاهب مختلف می‌تواند به شناخت متقابل و کاهش سوءتفاهم‌ها کمک کند.

در نهایت، می‌توان گفت وحدت اسلامی زمانی در میدان عمل تحقق پیدا می‌کند که در رفتار، همکاری، احترام، گفت‌و‌گو، مسئولیت‌پذیری و حل مسائل مشترک نمود داشته باشد. اگر مردم مذاهب مختلف بتوانند در کنار حفظ هویت دینی خود، برای منافع مشترک جامعه و امت اسلامی همکاری کنند، آن زمان وحدت از یک شعار مناسبتی به یک فرهنگ پایدار اجتماعی تبدیل خواهد شد.