تأملی در لایه‌های معرفتی زیارت آل یاسین | شب و روز چشم از تو بر نمی‌دارم

زیارت آل‌یاسین راهنمایی است که با هر سلام، لایه‌ای از اسرار الهی و آرمان‌های انسانی را برایمان می‌گشاید.

کد خبر: ۴۴۰۹۶۵

تاریخ : ۰۶ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۸:۰۰

نوشته

حانیه سالم | شهرآرانیوز؛ انسان همیشه تشنه چیزی است فراتر از آنچه می‌بیند؛ تشنه رؤیت آن کمالی که در خود می‌جوید، اما در جهان مادی نمی‌یابد. ما در جست‌وجوی آن لحظه‌ای هستیم که چشم دلمان، از حصار «من» و «انانیت» رها شود و به آینه تمام‌نمای کمال، یعنی امام‌زمان (عج) خیره بماند.

زیارت آل‌یاسین راهنمایی است که با هر سلام، لایه‌ای از اسرار الهی و آرمان‌های انسانی را برایمان می‌گشاید. بیایید با هم در لایه‌های پنهان این سلام‌ها قدم بزنیم تا ببینیم چگونه در کلام امام‌زمان (عج)، هم تمام حمد خدا جاری است و هم تمام آرمان‌های بزرگ انسانی.

امام، نمایش کامل‌ترین حمد و استغفار

«السَّلامُ عَلَیْکَ حِین تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ؛ سلام بر تو هنگامی‌که حمد می‌کنی و استغفار می‌نمایی!» آیا کسی که درّ گران‌بهایی را بیابد، می‌تواند جهت دل را به جای دیگر بیندازد؟ آیا گران‌قدرتر از خدا با آن همه صفات جمال و جلال می‌توان داشت؟ حال وصف زیبایی‌های خدا و سیر از اسماء الهی به اسمی دیگر، که همان حمد الهی است، سبب انس قلب با حق است.

استغفار، طلب تکمیل فیض است تا این رؤیت به بهترین نحو انجام شود. حقیقت تام حمد و استغفار، امام عصر است؛ هرکس می‌خواهد از آن‌چنان حمد و استغفاری محروم نشود، راهش توجه و سلام به آن حضرت است.

امام زمان (عج)، حامل اسماء الهی

«السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْإِمامُ الْمَأْمُونُ؛ سلام بر تو‌ای امام امانت‌دار و امین!» خداوند امانت‌های خاصی دارد که هرکسی، ظرفیت پذیرش آن را ندارد و تو این امانت‌ها را نزد خود داری. در هر فرازی از این زیارت، قلب ما را جهت می‌دهند که به کجا نظر کند و با چه معارفی به سر برد.

در این فراز، نظر ما را به اماناتی می‌اندازند که نزد آن حضرت هست و باید آماده شویم تا از داشتن آنها برخوردار شویم. توجه و دلدادگی به انسان کامل، شرط برخوردارشدن از نور اسماء الهی است که نزد ما به‌صورت بالقوه به امانت گذارده‌اند و در این رابطه امام حامل همه اسراری است که خداوند باید با بندگانش در میان بگذارد.

امام‌زمان (عج)، معنی شب و روز

«السَّلامُ عَلَیْکَ فِی اللَّیْلِ إِذا یَغْشىٰ وَالنَّهارِ إِذا تَجَلَّىٰ؛ سلام بر تو آن هنگام که شب در اوج تاریکی قرار می‌گیرد و هنگامی‌که روز در اوج روشنایی، خود را می‌نمایاند.» مگر می‌توانم یک لحظه از تو چشم بردارم؛ آن وقت به کجا چشم بگشایم؟ کسی که می‌خواهد از جهنم انانیت (خودبینی) خارج شود، می‌داند که باید در سراسر روزگارش، چشم بر آن حضرت بیندازد و در این توجه، روز و شب نشناسد. اگر شب می‌خواهد با همه تاریکی بیاید، بیاید؛ اگر روز می‌خواهد با همه روشنایی برود، برود. در تمام این اوقات سلام بر تو‌ای آرزوی دل! اگر تو بر ما نظر نکنی، بودن و نبودن روز و شب چه معنایی دارد؟

{$sepehr_key_242979}

امام زمان (عج)، آرمان بلند انسان

«السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمُقَدَّمُ الْمَأْمُولُ؛ سلام بر تو‌ای افق آرزوشده!» مگر نه این است که هرگاه قومی، باور خود را به آرزویی از دست داد و انسان مطلوب او از زندگی‌اش رخت بربست، از حیثیت خویش تهی می‌شود و با پوسته زندگی به سر خواهد برد و هر لحظه باید آماده پذیرش مرگ و هلاکت باشد؟‌ای امام! تو همان آرزوی دست‌یافتنی هستی که ما را از همه این هلاکت‌ها می‌رهانی. سلام بر تو که هرآنچه ممکن در آرمان هر قومی باشد، در تو جمع است. خسارت‌دیده آنهایی هستند که تو را مدنظر ندارند.

امام زمان (عج)، غایت تمام سلام‌ها

«السَّلامُ عَلَیْکَ بِجَوامِعِ السَّلامِ؛ سلام بر تو با همه آنچه در حقیقت سلام نهفته است!» نمی‌دانم با تو‌ای همه آرزویم چه بگویم و به بهانه کدام یک از کمالاتت بر تو سلام کنم؟ پس بگذار در یک کلمه عرض کنم: سلام بر تو با هر آنچه جا دارد که بر تو سلام کنم. سلام بر تو به جهت هر آنچه در شأن سلام هست و همه آن در تو‌ست. نه ماهی از آب خسته می‌شود و نه من از سلام‌کردن به تو؛ چون ماهی بی‌آب لاشه مرده‌ای بیش نیست، و انسانیت انسان، بی‌انسان کامل، قالب انسان است و نه خود انسان.