چالش سازمان ملل در هفتادوپنج ‌سالگی

رهبران جهان، در هفتادوپنجمین سالگرد تأسیس سازمان ملل، روز دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹، به‌صورت مجازی گردهم آمدند.

کد خبر: ۴۴۱۹۳

تاریخ : ۰۲ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۴

نوشته

هدی جاودانی | شهرآرانیوز؛ رهبران جهان، در هفتادوپنجمین سالگرد تأسیس سازمان ملل و در میانه همه‌گیری جهانی ویروس کرونا و رکود اقتصادی، که اثرگذاری و انسجام این سازمان را به چالش کشیده است، روز دوشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۹، به‌صورت مجازی گردهم آمدند.

پس از بی‌احترامی‌های ترامپ به همکاری‌های بین‌المللی و خروج از توافق‌های بین‌المللی بر سر مسائل زیست‌محیطی و مسئله ایران و همچنین ترک شورای حقوق بشر سازمان ملل و سازمان جهانی بهداشت، چین این موقعیت را به دست آورده است تا خود را پرچم‌دار چندجانبه‌گرایی در جهان معرفی کند.

شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، در حاشیه نشست روز دوشنبه اعلام کرده است که «هیچ کشوری حق ندارد بر امور جهان سلطه پیدا کند، سرنوشت دیگران را به دست بگیرد، یا منافع همه را به سود خود غصب کند.» علاوه‌براین، در نشست روز دوشنبه، آمریکا اولین سخن‌گوی سازمان ملل بود، اما در کمال غافلگیری، به‌جای دونالد ترامپ، چریت نورمن چلت، معاون سفیر ایالات متحده در آمریکا، حضور پیدا کرد. چلت ضمن اینکه وجود سازمان ملل را «تجربه‌ای موفق» خواند، اضافه کرد که «باوجوداین، دلایلی برای نگرانی وجود دارد.» وی دلایل این نگرانی را این‌گونه اعلام کرد که «سازمان ملل، مدت‌هاست دربرابر اصلاحات معنادار مقاومت می‌کند، از فقدان شفافیت رنج می‌برد و مقابل رژیم‌های دیکتاتور و مستبد، آسیب‌پذیر جلوه کرده است.» رهبران دیگر کشور‌ها نیز از لزوم همکاری در مسائل زیست‌محیطی و همه‌گیری جهانی سخن گفتند.

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، گفت: «خانه مشترک همگی ما، دچار آشفتگی شده است. بنیاد‌های ما از هم گسسته است؛ جنگ‌ها، استفاده از سلاح‌های شیمیایی و بازداشت‌های گسترده. نظام بین‌المللی ما گروگان برتری‌طلبی شده و به‌دلیل ناتوانی در مقابله با مقصرانِ این سوء‌استفاده‌ها تضعیف شده است.» این درحالی بود که ترامپ، از سالگرد سازمان ملل سوء‌استفاده و تحریم‌های جدیدی را علیه ایران اعمال کرد.

در این میان، رهبران چند کشور، ازجمله رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه، نیز خواستار اصلاحات اساسی در سازمان ملل و به‌طور خاص، شورای امنیت بودند و اعلام کردند اینکه فقط چند کشورِ آمریکا، روسیه، چین، فرانسه و بریتانیا به‌صورت دائمی از حق وتو برخوردارند، عادلانه نیست.