نویسنده سریال کوری: برای وایرال‌شدن، سکانس اضافه نمی‌نویسیم

نویسنده سریال «کوری» با تشریح رویکرد این مجموعه به مفهوم عدالت، تأکید کرد که هدف سازندگان، ساخت اثری معمایی برای پیدا کردن قاتل یا مجرم نیست، بلکه تمرکز اصلی بر انگیزه شخصیت‌ها و روابط انسانی است. او همچنین از رواج سکانس‌هایی که صرفاً با هدف وایرال‌شدن در فضای مجازی نوشته می‌شوند انتقاد کرد.

کد خبر: ۴۴۲۷۲۳

تاریخ : ۱۴ شهريور ۱۴۰۵ - ۰۹:۱۷

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، سریال «کوری» به نویسندگی امیر ابیلی و کارگردانی سجاد پهلوان‌زاده، چند هفته‌ای است در شبکه نمایش خانگی عرضه می‌شود. کاظم دانشی، تهیه‌کنندگی این مجموعه را برعهده دارد.

«کوری» در حالی روایت خود را پیش می‌برد که برخلاف بسیاری از آثار جنایی، قرار نیست مخاطب صرفاً درگیر کشف قاتل یا حل یک معما باشد. آنچه در مرکز داستان قرار گرفته، انگیزه آدم‌ها، روابط میان شخصیت‌ها و پرسشی درباره مفهوم عدالت است؛ اینکه آیا قانون همیشه به احقاق حق منجر می‌شود یا خود نیز می‌تواند با خلأ‌هایی همراه باشد.

امیر ابیلی، نویسنده این سریال، در گفت‌وگویی درباره ساختار روایی «کوری»، تفاوت این مجموعه با آثار معمایی و جنایی، بازخورد‌ها درباره بازی بازیگران و همچنین تأثیر فضای مجازی بر شیوه نگارش آثار نمایشی صحبت کرده است.

هر سکانس «کوری» باید داستان را جلو ببرد

ابیلی درباره طراحی سه قسمت ابتدایی سریال و اهمیت این بخش در جذب مخاطب گفت: در ایران معمولاً قسمت اول به‌عنوان مهم‌ترین قسمت در نظر گرفته می‌شود و تبلیغات نیز بر همین اساس طراحی می‌شود؛ با این حال، سازندگان «کوری» تلاش کرده‌اند در تمام قسمت‌ها اتفاقی رخ دهد که داستان را یک گام جلو ببرد یا پیچشی روایی ایجاد کند.

او افزود که به دلیل حضور سجاد پهلوان‌زاده به‌عنوان کارگردان و تدوینگر، تلاش شده ریتم سریال حفظ شود و هیچ سکانس اضافه‌ای در اثر وجود نداشته باشد.

به گفته نویسنده «کوری»، می‌شد با اضافه کردن موقعیت‌ها و سکانس‌های فرعی، داستان را به تعداد قسمت‌های بسیار بیشتری تبدیل کرد، اما هدف این بوده که هر سکانس یا داستان را پیش ببرد یا اطلاعات مهمی درباره یکی از شخصیت‌ها ارائه کند.

ابیلی معتقد است چهار قسمت نخست «کوری» را می‌توان یک بلوک مستقل در نظر گرفت؛ چراکه در این چهار قسمت، پایه اصلی داستان شکل می‌گیرد و پس از آن تمرکز مخاطب بر مسیر پیش‌روی شخصیت‌های محوری قرار می‌گیرد.

«کوری» دنبال قاتل نمی‌گردد

نویسنده سریال درباره برخی برداشت‌ها مبنی بر قابل پیش‌بینی بودن داستان پس از قسمت چهارم نیز توضیح داد که طراحی روایت از این بخش به بعد، بیشتر بر «تعلیق» استوار است تا «غافلگیری».

او گفت در این شیوه، مخاطب می‌تواند اطلاعاتی بیشتر از برخی شخصیت‌ها داشته باشد و همین مسئله باعث می‌شود احساس مشارکت بیشتری در داستان کند. به اعتقاد ابیلی، مخاطب در چنین شرایطی دوست دارد از شخصیت‌ها جلوتر باشد و دانستن اطلاعات بیشتر می‌تواند رضایت بیشتری ایجاد کند.

ابیلی تأکید کرد که «کوری» اساساً با هدف کشف و حل یک معما ساخته نشده است، بلکه انگیزه آدم‌ها و رابطه آنها با یکدیگر اهمیت بیشتری دارد.

او درباره محور اصلی داستان گفت: «می‌خواستیم درباره عدالت صحبت کنیم؛ اینکه آیا قانون همیشه به رسیدن حق منجر می‌شود یا خیر، یا اینکه قانون هم خلأ‌هایی دارد.»

به گفته این نویسنده، در چنین روایتی پرسش اصلی نباید صرفاً این باشد که «چه کسی مقصر است»، بلکه باید به پرسش پیچیده‌تر «حق با کیست» برسد.

بازیگری و کارگردانی را نمی‌توان جدا از روایت دید

ابیلی در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو درباره نقد‌های مطرح‌شده پیرامون بازیگری و کارگردانی «کوری» اظهار کرد که وقتی داستانی به‌درستی روایت می‌شود، ریتم درست است و فضای قصه شکل می‌گیرد، این مسئله نشان‌دهنده کارگردانی درست است؛ چراکه کارگردانی ضعیف می‌تواند حتی یک فیلمنامه خوب را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

او همچنین بر اهمیت تفاوت بودجه و زمان تولید پروژه‌ها تأکید کرد و گفت اثری که نزدیک به ۷۰۰ دقیقه است و در ۹۴ روز ساخته می‌شود، طبیعتاً از نظر دکوپاژ و امکانات تولید با پروژه‌ای که برای ساخت یک قسمت آن ۳۰ روز زمان دارد، متفاوت خواهد بود.

به گفته ابیلی، وقتی یک گروه مجبور است در سه ماه یا سه ماه و نیم، ۱۲ قسمت تولید کند، استفاده از چند دوربین و محدودیت در دکوپاژ تا حدی اجتناب‌ناپذیر است؛ در حالی که زمان تولید بیشتر، امکان تنوع بالاتر در چیدمان صحنه و تدوین را فراهم می‌کند.

او همچنین درباره بازیگران سریال گفت بازخورد گرفتن مخاطبان از شخصیت‌هایی که بازیگرانی مانند امیر جعفری، مریلا زارعی، امیر نوروزی، مجید نوروزی، حدیث میرامینی، یسنا طهماسب و سحر لطفی ایفا کرده‌اند، نشانه آن است که شخصیت‌ها توانسته‌اند با مخاطب ارتباط برقرار کنند.

چرا قسمت اول «کوری» این‌قدر پرالتهاب بود؟

نویسنده «کوری» درباره نقد‌هایی که به انرژی و شدت بازی‌ها، به‌ویژه در قسمت اول، وارد شده است نیز گفت هم‌زمانی بازجویی، دستگیری و دعوای پدر و پسر باعث شده فضای قسمت اول بسیار ملتهب به نظر برسد.

او تأکید کرد که این وضعیت در تمام سریال ادامه ندارد و از قسمت‌های سوم و چهارم، لحن اثر تغییر می‌کند.

ابیلی این موضوع را تا حدی به سلیقه کارگردان و بازیگر مربوط دانست و گفت به‌عنوان نویسنده نمی‌تواند درباره علت انتخاب نوع خاصی از بازی برای هر بازیگر اظهارنظر قطعی کند. با این حال، از نظر او این شیوه اجرا آسیبی به سریال نزده است.

«کوری» را نباید صرفاً یک سریال جنایی دانست

ابیلی همچنین درباره انتقاد‌هایی که به افزایش تعداد آثار جنایی و پلیسی در شبکه نمایش خانگی وارد می‌شود، گفت با این تصور که این ژانر در شبکه خانگی اشباع شده، موافق نیست.

او توضیح داد که «کوری» اساساً یک اثر کاملاً جنایی یا پلیسی نیست و ژانر اصلی آن «درام» است. به گفته ابیلی، در سطح جهانی نیز آثار جنایی، رازآلود و پلیسی بخش مهمی از تولیدات پلتفرم‌هایی مانند نتفلیکس، اچ‌بی‌او و اپل را تشکیل می‌دهند.

این نویسنده با اشاره به برخی آثار نمایش خانگی گفت سریال‌هایی مانند «بدنام»، «هزار و یک شب»، «بی‌عاطفه» و «وحشی» را نمی‌توان صرفاً آثار جنایی دانست. او «پوست شیر» را نمونه‌ای از یک سریال جنایی دانست و «در انتهای شب» را اثری ملودرام توصیف کرد.

به گفته ابیلی، «وحشی» و «کوری» پیش از آنکه جنایی باشند، درام هستند و سپس به سمت تریلر حرکت می‌کنند. او همچنین تأکید کرد که وجود خشونت یا خون در یک اثر، به‌تنهایی به معنای جنایی بودن آن نیست و «زخم کاری» را نیز نمونه‌ای از اثری دانست که هسته اصلی آن درام است.

او در توصیف دقیق‌تر «کوری» گفت این سریال در بخش‌هایی به ملودرام و در بخش‌هایی به تریلر نزدیک می‌شود، اما اساساً اثری رازآلود یا معمایی نیست و تمرکز آن بر روابط میان آدم‌هاست.

واکنش تند نویسنده «کوری» به «سکانس‌های وایرال»

یکی از بخش‌های قابل توجه صحبت‌های ابیلی به تأثیر فضای مجازی بر روند نگارش آثار نمایشی مربوط بود.

او گفت خودش و سجاد پهلوان‌زاده هنگام نگارش و ساخت «کوری» به وایرال‌شدن سکانس‌ها فکر نکرده‌اند و حتی نسبت به این رویکرد حساس بوده‌اند.

ابیلی با انتقاد از روندی که به گفته او در نگارش برخی سریال‌ها و فیلم‌ها رواج پیدا کرده، اظهار کرد که گاهی سکانسی خارج از منطق درام صرفاً برای وایرال‌شدن در فضای مجازی نوشته می‌شود و عملاً نقش یک بسته تبلیغاتی برای اثر را پیدا می‌کند.

او این رویکرد را هم اشتباه و هم خلاف شأن سریال دانست و تأکید کرد اگر یک اثر خوب ساخته شود، بخش‌های آن به‌صورت طبیعی وایرال خواهند شد و نیازی به طراحی یک «قلاب بزرگ» برای فضای مجازی وجود ندارد.

چرا بخش‌های مختلف «کوری» وایرال شده‌اند؟

ابیلی در ادامه به بازخورد‌های فضای مجازی درباره سریال اشاره کرد و گفت در قسمت‌های پخش‌شده، نه یک سکانس مشخص، بلکه بخش‌های متعددی از «کوری» وایرال شده‌اند.

{$sepehr_key_244991}

او توضیح داد اگر تنها یک سکانس از امیر نوروزی یا تنها رابطه مجید نوروزی با همسر نابینایش مورد توجه قرار می‌گرفت، می‌شد گفت یک نقطه خاص در سریال جواب داده است؛ اما اکنون از شخصیت‌ها و بازیگران مختلف، از امیر جعفری و امیر نوروزی گرفته تا مریلا زارعی، مجید نوروزی و حتی پویان نوروزی، که تنها دو سکانس با آن دختر داشته، بخش‌هایی در فضای مجازی مورد توجه قرار گرفته است.

از نگاه نویسنده «کوری»، این اتفاق نشان می‌دهد که سکانس‌های مختلف سریال توانسته‌اند کارکرد خود را داشته باشند و همین مسئله برای او اهمیت بیشتری از طراحی یک سکانس خاص با هدف وایرال‌شدن دارد.