بازگشت سوفیا لورن به سینما بعد از ۱۱ سال

سوفیا لورن، بازیگر ایتالیایی، در نقش یک بازمانده از هولوکاست در فیلم «زندگی پیش رو» به سینما بازگشته است. این فیلم را پسر لورن، ادواردو پونتی، برای نت‌فلیکس ساخته و در مراحل پس از تولید قرار دارد. در این فیلم بابک کریمی، بازیگر ایرانی، هم نقش‌آفرینی کرده است.

کد خبر: ۴۴۲۹۴

تاریخ : ۰۲ مهر ۱۳۹۹ - ۱۶:۴۵

نوشته

ترجمه | شهرآرانیوز - سوفیا لورن در این فیلم در نقش «مادام رزا»، یک یهودی بازمانده از هولوکاست بازی می‌کند که به فرزندان یتیم کمک می‌کند. «مادام رزا» در داستان با «مومو» ۱۲ ساله، یک کودک یتیم سنگالی، که سعی می‌کند شمعدان هایش را بدزدد، دوست می‌شود.

در این فیلم بابک کریمی، بازیگر ایرانی فیلم‌هایی مثل «ماهی و گربه»، «جدایی نادر از سیمین» و «هجوم» هم در کنار سوفیا لورن بازی کرده است.

این فیلم براساس رمان «زندگی در پیش رو»، نوشته رومن گاری، ساخته می‌شود. رومن گاری این رمان را با نام مستعار امیل آژار منتشر کرده بود تا بتواند برای دومین‌بار جایزه گنکور را کسب کند. از این رمان فیلم دیگری هم در سال ۱۹۷۷ ساخته شده است.

فیلم «زندگی در پیش رو» پس از اکران یک‌ماهه‌اش در شهر رم، روی شبکه نمایش خانگی «نتفلیکس» در دسترس خواهد بود.

سوفیا لورن، که برخی او را مشهورترین بازیگر ایتالیایی می‌دانند، اولین اسکارش را سال ۱۹۶۱ برای فیلم «دو زن»، دریافت کرد و در سال ۱۹۹۱ هم برای فعالیت‌هایش در سینما یک اسکار افتخاری گرفت.

سوفیا لورن درباره بازی در فیلم پسرش گفته است که شانس بزرگی نصیبش شده که توانسته در نقشی بازی کند که او را یاد مادرش می‌اندازد. لورن پیش از این فیلم، دوبار با پسرش همکاری کرده بود که یکی از آن‌ها به بازی در فیلم «درمیان غریبه‌ها» مربوط می‌شود.

ادواردو پونتی ۴۶ساله، دومین فرزند لورن و کارلو پونتی، تهیه‌کننده ایتالیایی، است. پوتنی درباره بازی مادرش در فیلم گفته است: «این نقش به مادرم فرصتی می‌دهد تا مهارت‌های بازیگری‌اش را که قبلاً دیده نشده بود به نمایش بگذارد. او قبلا در چنین نقش‌هایی بازی نکرده است.»

آخرین نقش‌آفرینی لورن به بازی در فیلم تلویزیونی «خانه من پر از آینه است» (۲۰۱۰) برمی‌گردد که یک فیلم اتوبیوگرافی از زندگی خود لورن بود. او یک سال قبل از آن در «نُه»، فیلم نیمه‌زندگینامه‌ای فدریکو فلینی، در نقش مادر دانیل دی لوئیس بازی کرده بود. لورن اسکار افتخاری خود را در سال ۱۹۹۳، اندکی قبل از مرگ فلینی، به این کارگردان ایتالیایی اهدا کرد.

منبع: گاردین