نگاهی به اینوتکس ۱۴۰۵ | نمایشگاهی پر از رویداد و خالی از «نوآوری»

پانزدهمین دوره نمایشگاه بین‌المللی نوآوری و فناوری (INOTEX ۲۰۲۶) پس از چهار روز، ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ با برگزاری مراسم اختتامیه در پارک فناوری پردیس به کار خود پایان داد.

کد خبر: ۴۴۳۰۹۰

تاریخ : ۱۵ شهريور ۱۴۰۵ - ۱۲:۴۵

نوشته

شهرآرانیوز، اینوتکس ۱۴۰۵ از ۱۱ تا ۱۴ شهریورماه در پارک فناوری پردیس برگزار شد و بار دیگر مجموعه‌ای از شرکت‌های دانش‌بنیان، استارتاپ‌ها، سرمایه‌گذاران، مدیران و فعالان زیست‌بوم فناوری و نوآوری را گرد هم آورد. این دوره با تمرکز بر محور‌هایی همچون هوشمندسازی، تحول دیجیتال و توسعه پایدار برگزار شد و شبکه‌سازی و ایجاد ارتباط میان بازیگران اکوسیستم فناوری نیز از اهداف اصلی آن بود.

یکی از ویژگی‌های مثبت اینوتکس امسال، تنوع رویداد‌های جانبی و تخصصی بود. نشست‌ها، کارگاه‌ها و برنامه‌هایی با موضوعات مرتبط با سرمایه‌گذاری، توسعه کسب‌وکار، اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی باعث شد بخش رویدادی نمایشگاه در بسیاری از ساعات، محتوایی تخصصی‌تر از یک نمایشگاه صرف ارائه کند.

طرح موضوعات روز زیست‌بوم فناوری نیز در این دوره قابل توجه بود؛ از چالش‌های اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی تا ارتباط شرکت‌های فناور با صنایع بزرگ. در همین چارچوب، در جریان نمایشگاه قراردادی به ارزش ۱.۵ هزار میلیارد تومان میان پارک فناوری پردیس و نیروگاه خلیج فارس منعقد شد؛ اتفاقی که بر وجه تجاری‌سازی و اتصال فناوری به صنعت در این دوره تأکید داشت.

با این حال، اینوتکس ۱۴۰۵ از نظر فضای نمایشگاهی در مقایسه با دوره‌های گذشته محدودتر به نظر می‌رسید و همین موضوع سبب شده بود بخش غرفه‌ای نمایشگاه فشرده‌تر از انتظار مخاطبانی باشد که تجربه حضور در دوره‌های پیشین اینوتکس را داشته‌اند.

اما شاید مهم‌تر از ابعاد نمایشگاه، مسئله‌ای بود که در محتوای غرفه‌ها خودنمایی می‌کرد؛ در نمایشگاهی که «نوآوری» یکی از اصلی‌ترین مؤلفه‌های هویتی آن است، یافتن نمونه‌هایی که بتوان آن‌ها را محصول، فناوری یا تجربه‌ای واقعاً تازه و متمایز دانست، چندان آسان نبود.

{$sepehr_key_245455}

بخش قابل توجهی از غرفه‌ها بیش از آنکه محل رونمایی از فناوری‌ها و محصولات تازه باشند، به معرفی شرکت‌ها، خدمات و توانمندی‌های موجود اختصاص داشتند. به همین دلیل، فاصله میان عنوان «نمایشگاه نوآوری و فناوری» و آنچه بازدیدکننده در بخشی از فضای غرفه‌ای مشاهده می‌کرد، محسوس بود.

این مسئله البته به معنای فقدان شرکت‌های فناور یا دستاورد‌های تخصصی در اینوتکس نیست؛ بلکه پرسشی درباره میزان تازگی و قدرت نمایش نوآوری در مهم‌ترین ویترین سالانه اکوسیستم فناوری کشور مطرح می‌کند. مخاطب نمایشگاهی با قدمت ۱۵ سال، طبیعتاً انتظار دارد در کنار شبکه‌سازی و نشست‌های تخصصی، بتواند آینده فناوری و نمونه‌هایی از محصولات و راهکار‌های متفاوت را نیز از نزدیک ببیند.

در مجموع، اینوتکس ۱۴۰۵ را می‌توان دوره‌ای با دو چهره متفاوت توصیف کرد؛ از یک سو، برنامه‌ها و رویداد‌های متنوع و تخصصی که فرصتی برای گفت‌و‌گو، انتقال تجربه و ارتباط میان بازیگران اکوسیستم فراهم کردند و از سوی دیگر، فضای نمایشگاهی محدودتر و کمبود جلوه‌های ملموس از نوآوری و خلق محصول تازه در میان غرفه‌ها.

پانزدهمین اینوتکس در ۱۴ شهریور به پایان رسید، اما پرسشی که پس از خاموش شدن استیج‌ها و جمع‌شدن غرفه‌ها باقی می‌ماند این است: آیا اینوتکس در دوره‌های آینده می‌تواند در کنار تبدیل شدن به محل گردهمایی و شبکه‌سازی اکوسیستم فناوری، دوباره «دیدن چیز‌های تازه» را به مهم‌ترین تجربه بازدیدکنندگان خود تبدیل کند؟