پیش‌درآمد آبرومند

نگاهی به «کاپیتان مارول»؛ جدیدترین محصول دنیای فیلم‌های ابرقهرمانی

کد خبر: ۴۵۲

تاریخ : ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۷:۲۳

نوشته

محمد عنبرسوز| با دردسترس قرار گرفتن نسخه های باکیفیتِ جدیدترین محصول استودیوی مارول، حالا علاقه مندان دنیای ابرقهرمان ها بیش از پیش در انتظار انتشار «انتقام جویان؛ پایان بازی» هستند. «کاپیتان مارول» اثری پیش بینی پذیر با همان ویژگی های مرسوم دنیای مارول است که از جلوه های ویژه بی نظیری بهره می برد. شرکت سازنده این اثر، پس از تجربه موفق طراحی یک ابرقهرمان رنگین پوست در «پلنگ سیاه»، حالا تیم انتقام جویانش را با رونمایی از یک ابرقهرمان زن تکمیل کرده و نقش اول را به اندازه و درست پرداخته است.
بازی خوب بری لارسون در نقش کاپیتان مارول، درکنار حضور درخشان ساموئل ال جکسون به عنوان بازیگر نقش مکمل، باعث شده است «کاپیتان مارول» در شخصیت های اصلی مثبتش، کمبودی را احساس نکند. ضعف اصلی فیلم اما به شخصیت های منفی و کاراکترهای فرعی تر بازمی گردد؛ جایی که آنتاگونیست ها عمدتا ضعیف و فرو مایه تر از آن چیزی هستند که هیبتشان بتواند ذره ای دلهره در مخاطب ایجاد کند. کافی است بدمن های بی دست وپای «کاپیتان مارول» را با تانوس «انتقام جویان؛ جنگ بی نهایت» مقایسه کنید تا به نبود تعادل فاحش بین دو قطب خیر و شر در «کاپیتان مارول» پی ببرید.
فیلم نامه قصه گو و خوش ریتم «کاپیتان مارول»، دیگر قوت مهم آن به شمار می رود؛ چراکه نویسندگان این فیلم، با تدارک دیدن یک نقطه عطف مهم در حوالی دقیقه65، توانسته اند هم ضرباهنگ نیمه اول فیلم را تضمین کنند و هم درست در جایی که فیلم به شدت در خطر لوث شدن است، با پرده برداری از یک اشتباه بزرگِ قهرمان در تشخیص طرف شر ماجرا، قصه را به فاز جدیدی ببرند و بیننده را غافلگیر کنند.
«کاپیتان مارول» اما هرقدر که در فیلم نامه و قصه خوب است و از مخاطب نمره قبولی می گیرد، در طراحی، اجرا و کارگردانی بازیگوش و سربه هواست. از طراحی لباس قهرمان اصلی که به وضوح نسخه به روزشده لباس ابرقهرمان های مرسوم مارول مثل مرد آهنی و مرد مورچه ای است، گرفته تا شکل مضحک اسکرول ها که بیشتر به افرادی با لباس های عروسکی در جلوی فروشگاه ها و نمایش های آماتور شباهت دارند. کمیت فیلم در طراحی میزانسن ها هم لنگ می زند و کل اثربین فضای خاص جنگ ستارگان، لوکیشن های شهری «مرد عنکبوتی» و ناکجاآباد خاص «پلنگ سیاه»، مدام در رفت وآمد است.
درمجموع می توان گفت اگر «کاپیتان مارول» را به چشم یک فیلم ابرقهرمانی مستقل ببینیم، نمره چندان خوبی دریافت نخواهد کرد اما اگر به لحظات پایانی اثر و وعده بازگشت کاپیتان مارول در «انتقام جویان؛ پایان بازی» استناد کنیم و همین فیلم را به عنوان پیش درآمدی برای ورود یک ابرقهرمان زن به جهان مارول درنظر بگیریم، می توانیم «کاپیتان مارول» را برگ آبرومندی از دفتر بزرگ جهان مارول به حساب آوریم.