سنگینی شب در کوچه‌های شهر

نبود روشنایی، گله مشترک شهروندان در نقاط مختلف شهر است

کد خبر: ۴۹۰۲

تاریخ : ۲۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۲:۴۳

نوشته

شب که پرده سیاهش را بر کوچه پس کوچه های شهر می کشد، انگار در دنیای دیگری هستیم، دنیایی پر از سکوت، تاریکی و گاه وحشت. کوچه های فرعی رازآلود می شود، اگر عابری از خم کوچه ای پدیدار شود، حرکتی شبح وار به خود می گیرد و هر صدایی بر وحشت عابران می افزاید. شب در برخی کوچه پس کوچه های شهر که تیرهای برقشان لامپ ندارد -یا لامپشان سوخته است- فضایی مناسب برای زورگیران به وجود می آورد. زنان و کودکان از ساعتی به بعد جرئت عبور از خیابان را ندارند و مردها هم با ترس از کوچه عبور می کنند. سارقان چنین مکان هایی را خوب شناسایی کرده اند و همیشه در یکی از این کوچه ها در کمین نشسته اند. غیر از خیابان های اصلی و بولوارهای مرکزی شهر که نورپردازی آن ها شهر را آراسته است، نقاط زیادی در شهر با کمبود نور و روشنایی معابر روبه رو هستند. این موضوع به ویژه در فصل بازگشایی مدارس که شب ها زودتر فرا می رسد اهمیت ویژه ای دارد. نام بسیاری از این معابر در پیامک های مردمی روزنامه شهرآرا ذکر شده است. کوچه پانیذ در شهرک شیرین، بخش هایی از خیابان شهید چراغچی در بولوار وکیل آباد، فرعی های محله سجاد، کوچه های کارمندان اول و دوم، فرعی های خیابان میثم تمار در محله طلاب، برخی فرعی های خیابان راهنمایی وفرعی های بولوار هاشمیه و... تنها تعدادی از محل هایی است که شهروندان از ما خواسته اند نبود روشنایی در آن ها را پیگیری کنیم.

سنگینی سیاهی در فرعی های طلاب
سایه سنگین سیاهی بر بسیاری از کوچه های بولوار شهید مفتح نشسته است. در فرعی های خیابان میثم کوچه ها تاریک تر از آن هستند که بشود به راحتی از آن ها عبور کرد. تیرهای برق یکی درمیان چراغ دارند و بسیاری از آن ها یا لامپ ندارند و یا لامپ هایشان سوخته است. عابری اگر بگذرد، وحشت به جان عابر دیگر می افتد؛ صدای موتورسیکلتی اگر بلند شود، ترس از زورگیری را در دل عابران ایجاد می کند. سیاهی همه چیز را چنان در خود کشیده است که حتی چراغ های کوچک جلوی در برخی خانه های میثم 6 زورشان به آن نمی رسد و جز چند متر اطراف خودشان را روشن نمی‌کنند. خانمی که ناچار شده است این موقع شب از خانه بیرون بیاید، از بی توجهی شرکت برق گله می کند. می گوید: چرا این تیرهای برق لامپ ندارند، مگر کسی این ها را بررسی نمی کند؟ ما که اطلاع می دهیم. چرا کسی نمی آید مشکلمان را حل کند؟ می گوید: در این تاریکی مردان هم به زحمت از کوچه عبور می کنند، چه برسد به دختران و‌زنانی که ساعت 9 شب به بعد از سرکار برمی گردند. از زورگیری هایی تعریف می کند که در همین تاریکی اتفاق افتاده است و باز خواهش می کند این موضوع را پیگیری کنیم.

غروب های خوفناک سجاد
کم نور بودن و تاریکی در کوچه‌و خیابان های بولوار سجاد برخلاف آنچه در حاشیه خیابان های اصلی آن می بینید، امکان پیاده روی را در این محله برخوردار سخت کرده است. با این حال فکرش را هم نمی کردیم کوچه ای باشد که تا انتها حتی یک تیر چراغ برق هم نداشته باشد، کوچه ای کاملا فرعی که عرض بسیار کمی دارد اما از آنجا که میانبر خوبی برای رسیدن از حاشیه بولوار فردوسی به حاشیه خیابان اصلی بولوار سجاد است، تردد در آن بالاست. نبود روشنایی در این خیابان که فردوسی 22 را به سجاد 13 پیوند می دهد همیشه موضوع گله ساکنانش بوده است.
شادکام که منزل او در حاشیه خیابان سجاد و درست روبه روی این کوچه است می گوید: مستقیم و یکسره بودن خیابان باعث شده است این مسیر را برای رفتن به کلاس انتخاب کنم. ترافیک بالای خیابان های اصلی باعث شده است برای رسیدن به مقصدم مسیر را پیاده طی کنم؛ البته نگرانی و اضطراب به دلیل تاریکی تا انتهای مسیر همراهم است. او ادامه می دهد:‌جز تعدادی چراغ که جلوی چند خانه بزرگ روشن است خبری از روشنایی نیست.
یکی دیگر از ساکنان نیز می گوید:‌شب ها مجبوریم همه لامپ های پارکینگ را روشن بگذاریم، چون در فرعی های اطراف هیچ روشنایی دیگری وجود ندارد.

تاریکی در بوستان های شهر
تاریکی و نبودن نور آن هم در محله هایی که مشکل امنیت دارند بسیار مهم است و قاعده اثبات شده آن ها این است: هرچه تاریک تر امنیت کمتر!
یکی از ساکنان شهرک شهید رجایی از نبود روشنایی در بوستان محله شان می گوید: در شهرک شهید رجایی ناامنی آزاردهنده ترین مسئله است، از همین رو کوچک ترین خواسته ما این است که با روشن تر کردن خیابان ها و به ویژه تنها فضای سبز محله مان، دست کم ترس ما را برای حضور در پارک محله مان کم کنند.
باور کنید فضای سبز اینجا آن قدر تاریک است که حتی مردان هم می ترسند در حوالی شب به این بوستان بیایند. در چنین شرایطی بچه ها و بانوان چطور می توانند برای تفریح به اینجا بیایند. فضای سبز دیگری هم که در این محدوده نیست. به ما بگویید چه باید بکنیم؟ باور کنید شب ها که بعد از تمام شدن کار به منزل می روم، یا مجبورم خواسته های فرزندم را برای رفتن به بوستان نادیده بگیرم یا مسیری طولانی را برای رسیدن به بوستانی دیگر طی کنم.
اما ظاهرا تاریکی فضای سبز، پایین و‌بالای شهر نمی شناسد. بوستان های قدیمی تر هم به همین مشکل دچارند و در بسیاری از بوستان ها چراغ های قدیمی و کم نور توان روشن کردن فضای بزرگ پارک را ندارند.
حسنی، از ساکنان محله فرامرز عباسی، در این رابطه می گوید: بزرگ ترین و قدیمی ترین پارک این محل، بوستان رسالت است که می توان از درختان بزرگ و زیبای آن لذت برد اما متأسفانه چراغ ها آن قدر ضعیف و کم نور هستند که ترجیح می دهید در خیلی از نقاط آن ننشینید. او ادامه می دهد: باور کنید حیف است که چنین بوستان هایی این گونه بدون رسیدگی باقی بمانند. شرکت برق باید چراغ ها را عوض کند، اینکه کاری ندارد!

270 هزار لامپ در مشهد روشن است

اما سخن گوی شرکت توزیع نیروی برق مشهد در واکنش به گله های مردم به حدود 270 هزار لامپ در نقاط مختلف شهر اشاره می کند و می‌گوید: در این میان طول شبکه های فشار ضعیف و متوسط حدود 17‌هزار کیلومتر است و به این ترتیب مشکلی برای تأمین روشنایی شهر نداریم.او در عین حال به این مسئله نیز اشاره می کند که برخی مواقع شهروندان انتظار دارند روشنایی کوچه های فرعی همانند معابر اصلی و خیابان ها باشد که امکان پذیر نیست، زیرا شرکت توزیع نیروی برق بر اساس استانداردهای خاصی به روشن کردن نقاط مختلف اقدام می کند.به گفته کاشی کسانی که همیشه حرف از روشنایی کم یا نبود آن می زنند، شاید حتی یک بار هم با شماره تلفن «121» تماس نگرفته باشند تا درباره درخواست یا مشکل محله خود طرح موضوع کنند. درخواست ما از همشهریان این است که همواره با شرکت برق ارتباط داشته باشند و مسائل را به طور مستقیم بیان کنند تا در اولین فرصت پیگیری لازم صورت گیرد و پاسخ مشترک به موقع داده شود.

روشنایی پیاده روها با شرکت برق نیست!
به گفته او، 10 دفتر امور برق در سطح شهر مشهد فعالیت و مشکلات مربوط به حوزه استحفاظی خود را پیگیری و مدیریت می کنند. در برخی موارد مطالبه شهروندان روشنایی پیاده روهاست، در حالی که این بخش ارتباطی با شرکت برق ندارد و روشنایی سواره روها در حیطه وظایف و اختیارات شرکت است.