۵۰۰ شماره رفته، هزار راه نرفته

حمیدرضا معصومیان

کد خبر: ۴۹۴۸

تاریخ : ۲۳ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۲:۵۷

نوشته

اول /
صفحاتی که اکنون پیش‌روی شماست، پانصدمین شماره ضمیمه ورزشی شهرآراست. باور اینکه به این زودی راه چنین طولانی را پیموده باشیم، برای خودمان هم سخت است؛ بااین‌همه خرسندیم که درحالی این مسیر را آمده‌ایم که اقبال مردم را همواره پشت‌سر خود داشته‌ایم و چه چیزی بهتر از این؟! از روز نخستی که شهرآراورزشی در 8آذر96 متولد شد، نیک می‌دانستیم در راهی سخت پا گذاشته‌ایم که هم صبر زیاد می‌خواهد و هم سعی فراوان.
دوم/
شهرآراورزشی اساسا برای این متولد شد که باور دارد ورزش مشهد هم ظرفیت نهفته و بسیاری دارد و هم برخلاف آنچه به آن شهره شده بود، جذاب و مخاطب‌پسند است. باور ما این بود و هست که ورزش مشهد معدن استعدادهاست و با همین تفکر کوشیدیم که همه جنبه‌های این سرمایه بزرگ را نشان دهیم. از ورزش بانوان گرفته که گمنام بود، تا حال‌وروز پیش‌کسوتان که در مشکلات زندگی گم شده و از یاد خیلی‌ها رفته بودند. شهرآراورزشی تلاش می‌کند همه جنبه‌های ورزش این شهر را ببیند. به غیر از اختصاص یک صفحه ویژه ورزش بانوان که به این حوزه انگیزه و نشاط داده، اختصاص ستونی برای پیش‌کسوتان فوتبال و اخیرا برای داوران رشته‌های مختلف، اعلام نتایج فوتبال در رده‌های پایه، قاب خاطره و بخش چهره روز که در بالای صفحه4 جا دارد، دقیقا درراستای همین نگاه تدوین شده است تا کسی از قلم نیفتد. همه این‌ها در کنار گزارش‌هایی است که از سطوح مختلف ورزش شهر تهیه شده؛ از بخش مدیریتی تا ورزش در زمین‌های خاکی و محلات. دراین‌میان خوانندگان عادی ورزش را هم فراموش نکردیم و با 2 صفحه ویژه برای ورزش ایران و جهان می‌کوشیم خواننده پیگیر رویدادهای ورزش مشهد را در جریان تازه‌ترین و مهم‌ترین خبرها قرار دهیم.
سوم/
بعد از گذشت 22 ماه از زمانی که این راه را آغاز کردیم، از کنار هیچ فرصتی عبور نکردیم و هیچ کارِ برزمین‌مانده‌ای نداریم؛ اما می‌دانیم هنوز هزار راه نرفته پیش‌روی ماست. 500 شماره با محوریت ورزش در مشهد پیش آمده و زیروزبر این عرصه را کاویده‌ایم؛ اما هنوز معتقدیم کار بسیار است. ورزش مشهد سال‌ها در غبار بی‌محلی‌ها گم بوده و باوجود اینکه تلاش کردیم این حجم سنگین نسیان را بزداییم، اما معتقدیم همچنان کار بسیار هست. هنوز هستند ورزشکارانی که در همین شهر بزرگ و پر از امکانات، اسیر محرومیت‌ها هستند. هنوز داریم والدینی را که نمی‌دانند برای آینده فرزند مستعد و علاقه‌مند خود به چه کسی یا چه جایی اعتماد کنند. اگر مجال داشته باشیم و عمری باقی باشد، به امید خدا می‌کوشیم این راه را با حمایت و هدایت شما مردم خوب ادامه دهیم.