دوست ندارم کپی کنم

گفت‌وگو با هنرمند گرافیست گلشهری

کد خبر: ۵۰۵۷

تاریخ : ۲۵ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۶:۰۶

نوشته

صدر - هنر بخش جدایی‌ناپذیر و بازتاب زندگی انسان‌هاست. هنر انعکاسی از جامعه و ذهن هنرمند است و می‌تواند بازتاب فرهنگ، اجتماع و مذهب باشد. حال اگر هنرمند خودش بنا به شرایط و ساختار جامعه‌اش به مهاجرت مجبور شده باشد که دغدغه‌ها و سختی‌های خاص خودش را نیز دارد. با این همه گاه می‌شود لحظاتی رنگی و شاد را نیز در زندگی برخی مهاجران افغانستان پیدا کرد که رنگ و بوی مذهبی پیدا می‌کند. گفت‌وگوی این هفته ما با دختر جوان و هنرمند افغانستانی است که به دلیل تصویرسازی‌های مذهبی‌اش در فضای مجازی معروف شده است.
سال‌های طولانی جنگ در افغانستان باعث شده است تا خانواده‌اش به ایران مهاجرت کنند. طاهره امینی متولد 1364در مشهد است. از چهارسالگی در گلشهر زندگی می‌کند. در خانواده‌ای هنرمند و دست به قلم و بوم بزرگ شده اما تنها فرد خانواده است که دغدغه و کارش هنر است و توانسته در این زمینه تحصیل کند. طاهره می‌گوید: «از همان کودکی زمانی که قلم و کاغذ پیدا می‌کردم اولین کارم کشیدن نقاشی‌ داستان‌هایی بود که خوانده بودم.»
به جز مدادرنگی، سیاه قلم، آبرنگ و رنگ روغن کار کرده است. می‌گوید: «هیچ وقت فکر نمی‌کردم روزی کار و زندگی‌ام با تصویرسازی و نقاشی گره بخورد. از همان سال‌های اول که شهرآرا به خانه‌ها می‌آمد و مسابقات داستان نویسی داشت در آن شرکت می‌کردم و چند داستان کوتاهم در آنجا چاپ شد.»
از نقاشی با رنگ روغن درآمدی چندانی به دست نمی‌آورد و تصمیم می‌گیرد با توجه به علاقه‌اش به تصویرسازی سراغ گرافیک برود. طاهره بعد از مدتی تلاش و تمرین موفق می‌شود که در یک شرکت گرافیکی کار پیدا کند و مشغول تصویرسازی کتاب و پوستر شود. او می‌گوید: «اوایل ذوق و انگیزه زیادی داشتم ولی به مرور درست مثل کارهای رنگ روغنم شد. به تکرار خوردم یا باید کپی کار دیگری را کار می‌کردم در حالی که دوست دارم ایده و نظر خودم در آثارم باشد ولی متقاضیان برحسب داستان خودشان کار سفارشی می‌خواهند و گاهی برای تأمین هزینه زندگی مجبور می‌شویم خلاقیت خود را پنهان و طبق خواست آن‌ها عمل کنم.»
او با انجام کارهای زیبا و متفاوت به مرور می‌تواند به عنوان یک طراح و گرافیست موفق شهرتی کسب کند. پس از استمرار کارهای موفق، طاهره فرصت این را پیدا می‌کند که به طور مستقل با نهادهای دولتی و خصوصی ایران نیز کار کند.
با اینکه 6سال تصویرگر بود و طرح جلد و طراحی کتاب را به عهده داشته است اما تصمیم می‌گیرد به دانشگاه برود. طاهره می‌گوید: « اوایل فکر می‌کردم درس خواندن فایده ندارد و قبول شدن در ایران سخت است. اما سال 90 در آزمون دانشگاه فرهنگ و هنر شرکت کردم و توانستم در رشته گرافیک و مقطع کاردانی قبول شوم.»
دوباره بین مقطع تحصیلی کاردانی و کارشناسی‌اش فاصله می‌افتد و سال 94 در رشته کارگردانی پویانمایی قبول می‌شود.
بیشتر در حوزه کتاب کودک و مضامین مذهبی کار می‌کند و توانسته است با طرح‌های خلاقانه کودکان زیادی را با این مفاهیم دینی و مناسک آیینی آشنا کند. طاهره می‌گوید: «در این سال‌ها بیشتر طرح‌هایم در حوزه مذهب بوده است. معمولا مراسم محرم، تاسوعا و عاشورا و اعیاد مختلف را به تصویر کشیدم. در این حوزه به خلاقیت و نوآوری نیاز داریم.»
کار‌های این بانوی مهاجر به تازگی در رسانه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای داشت و بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی، از کار‌هایش استقبال کرده‌اند.