از سفره والیبال، عشق عاید ما شد

درددل‌های محمدامیر ظهیری، قاضی پیش‌کسوت عرصه داوری والیبال

کد خبر: ۵۱۰۴

تاریخ : ۲۵ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۴۰

نوشته

مرتضی اخوان - موسپید عرصه قضاوت بر روی تور، حالا 79 سال دارد. هنوز برای والیبال دلش می‌سوزد و می‌گوید برای مشاوره و کمک، هراز‌گاهی سری به هیئت والیبال استان می‌زند. مردی که قضاوت در والیبال را پیش از پایان دوران بازی آغاز کرد! همان‌روزهایی که به کنار سکوی داور می‌رفت و او را در تصمیم‌هایش کمک می‌کرد! محمدامیر ظهیری، میهمان این هفته «دوشنبه‌ها با موسپیدان قضاوت» است.

به وقت تولد
متولد 1319 در پایین‌خیابان مشهد، کوچه عباسقلی‌خانم. در دبیرستان فیوضات مشهد رشته ریاضی خواندم و از همان دوران تحصیل، به ورزش و رشته والیبال علاقه داشتم.

دوران قضاوت
آن اوایل به زمین والیبال می‌رفتم و نقش توپ‌جمع‌کن را داشتم. بعد یواش‌یواش داخل زمین شدم و خودم بازیکن والیبال شدم. در پُست پاسور در تیم‌های آموزشگاه‌ها و آزاد مشهد بازی کردم. از همان موقع به داوری علاقه داشتم و در کنار بازی، به داور زمین هم در امر قضاوت کمک می‌کردم. اولین کلاس داوری را در سال53 زیرنظر کاظم کدخدازاده گذراندم و بعد از آنکه مدرک داوری درجه3 گرفتم، مدرک داوری درجه2 را هم به من دادند. یک‌سال بعد هم توانستم با قضاوت در یک بازی، ظرف 24ساعت مدرک درجه‌یک را بگیرم. در جام پاسارگاد قضاوت‌های مهمی را انجام دادم. حدود 40سال داوری کردم و آخرین داوری هم مسابقات کارگران کشور در ارومیه بود که فینال آن مسابقات را سوت زدم.

شغل در کنار قضاوت
معلم ورزش بودم و بازنشسته شدم.

مهم‌ترین قضاوت
فینال مسابقات دانشگاه‌ها بین تیم مشهد و تربیت‌معلم تهران را سوت زدم. گمان می‌کنم آن بازی مهم‌ترین قضاوت عمرم بوده است. فکر می‌کنم آن بازی تنهابازی بود که برای یک تیم از یک شهر، داور همان شهر را گذاشتند.

بزرگ‌ترین اشتباه در قضاوت
آن‌موقع اشتباه می‌کردی، هنوز از پله‌های جایگاه داوری پایین نمی‌آمدی، مسئولان به شما تذکر می‌‌دادند. یادم نمی‌آید اشتباهی کرده باشم که حاشیه‌ ایجاد کرده باشد و بازیکنان و کادر فنی تیم‌ها را عصبانی کند. اگر اشتباهی می‌کردیم، به آن فکر می‌کردیم تا در آینده آن اشتباه را دیگر مرتکب نشویم. یادم می‌آید فینال جام آموزشگاه‌های مشهد بین تیم سیدجمال و نواب صفوی بود. در آن بازی 2 ست همه‌چیز برابر و سنگین دنبال شد و کار به ست سوم کشیده شد و در آن ست یکی از تیم‌ها روی عدد2 ماند و بدجور باخت. در پایان یکی از اعضای آن تیم به اعتراض به سمتم آمد و گفت این چه وضع قضاوت است؟ من هم گفتم شما کلا در این ست چند پوئن گرفتید؟! طرف هم گفت اگر این نق را نزنیم، چه بگوییم.

بهترین داور تاریخ مشهد
درحال‌حاضر ذوقی بهترین داور مشهدی است و در گذشته هم می‌توانم از سیستانی‌پور به‌عنوان بهترین داور والیبال استان نام ببرم.

تفاوت داوری دیروز و امروز
داوری امروز خیلی آسان شده است. در گذشته داوری سخت‌تر بود. در گذشته ویدئوچک و این حرف‌ها نبود. ردوبدل امتیازات سخت بود؛ اما الان چند تا داور خط و ویدئوچک هست و کار داور اصلی راحت‌تر شده است.

حال‌وروز داوری امروز خراسان
خوب است. به نظرم خراسان از استان‌های پُرداور کشور در رشته والیبال است. ما همین الان داوران خوبی را در عرصه ملی داریم؛ اما متأسفانه مشکل آنجاست که از آن‌ها حمایت لازم صورت نمی‌گیرد.

عایدی از سفره والیبال
عایدی من از سال‌ها داوری در والیبال فقط عشق است. هیچ‌چیز، جز عشق نبود و چیزی هم عاید ما نشد. جوان‌های امروزی هم صحبت از قضاوت می‌کنی، دنبال پول آن هستند؛ اما ما آن‌موقع‌ها فقط برای عشق قضاوت می‌کردیم و پای پول در میان نبود.

درد‌دل آخر
دوسالی بود که از استان خراسان در لیگ برتر والیبال تیم نداشتیم. سال گذشته خوشبختانه تیمی تشکیل شد و نتیجه خوبی هم گرفت. امسال هم امیدواریم مشکلات حل شود و تیمی در لیگ برتر داشته باشیم. این خواسته و امیدواری من است.