احساس باختن روی جایگاه‌ها!

روایتی مستند از مرارت خرید بلیت اینترنتی بازی شهرخودرو و فولاد

کد خبر: ۵۴۶۵

تاریخ : ۳۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۲:۵۵

نوشته

حامد سرادار - فصل جدید لیگ برتر فوتبال با تأخیری یک‌ماهه، چندهفته‌ای است که آغاز شده است و یکی از دلایل این تأخیر نیز ازسوی فدراسیون، آماده‌سازی ورزشگاه‌های تیم‌های حاضر در لیگ برای فروش اینترنتی بلیت بازی به تماشاچیان بود. هیئت فوتبال خراسان رضوی و باشگاه شهرخودرو در این فصل بلیت اینترنتی بازی‌ها را با سروشکلی سامان‌یافته‌تر از طریق سایت، نرم‌افزار موبایل و کدهای دستوری USSD برای فروش گذاشته‌اند؛ اما سامانه جدید آن‌ها پر از مشکلات ریزودرشت است. با شروع لیگ جدید، باشگاه شهرخودرو با تعویض پیمانکار، سایت خود را نونوار کرد و گیت‌های الکترونیکی هم در مبادی ورودی ورزشگاه نصب کرده تا همه‌چیز برای فروش اینترنتی بلیت و کنترل الکترونیکی آن مهیا شود.

وب‌سایت بزک‌کرده اما ناتوان
بالاخره در این فصل فرصتی پیش آمد تا با دوستانم برای تماشای بازی شهرخودرو با فولاد خوزستان به ورزشگاه برویم. از 4 روز قبل یکی از دوستان سعی کرد تا از طریق وب‌سایت باشگاه، بلیت‌ها را خریداری کند؛ اما عنوان کرد که سایت مشکل دارد و نتوانسته است بلیت‌ها را تهیه کند. البته برخی از دوستان هم توانسته بودند بلیت را تهیه کنند؛ همین موجب شد خیلی مشکل‌دار‌بودن سایت را در نظر نگیرم. روز مسابقه به تارنمای fc.shahrkhodro.com مراجعه کردم و با وب‌سایتی کاربرپسند از لحاظ گرافیکی و محتوایی به‌روز روبه‌رو شدم. نماد اعتماد وب‌سایت هم اعتمادم را کامل جلب کرد و مستقیم رفتم سراغ دکمه قرمزرنگ خرید بلیت بازی که در سمت چپ سایت خودنمایی می‌کرد. در ابتدا برای احراز هویت، کدملی و مشخصات شناسنامه‌ای و شماره‌تلفن همراه را وارد کردم. در بخش بعدی باید محل نشستن در ورزشگاه را انتخاب می‌کردم. روبه‌روی جایگاه 15هزارتومان، جایگاه‌های پشت دروازه 10هزار تومان و جایگاه ویژه 30هزارتومان در نظر گرفته شده بود. جایگاه روبه‌رو را انتخاب و تعداد 2 بلیت را در نظر گرفتیم که البته خرید تعداد بالاتر هم وجود داشت که امکان ایجاد بازار سیاه را به‌وجود می‌آورد! به‌هرجهت وب‌سایت بررسی خالی‌بودن جایگاه برای رزرو را انجام داد و من را متصل کرد به وب‌سایت بانک تا پرداخت صورت گیرد. همه‌چیز تا اینجا به‌خوبی پیش رفته بود تا اینکه عملیات پرداخت با موفقیت صورت گرفت و بانک برای ادامه مراحل دریافت بلیت، مجدد من را به وب‌سایت باشگاه بازگرداند. اما سایت بالا نمی‌آمد! پول از حساب کسر شده بود، اما وب‌سایت باشگاه به‌اصطلاح «دان» شده بود و دردسترس نبود. از طریق اینترنت موبایل هم وب‌سایت باشگاه را پیگیر شدیم؛ اما باز هم بالا نیامد. چندساعتی صفحه سایت را رفرش می‌کردیم، اما خبری نبود تا اینکه بالاخره در یکی از تلاش‌هایم توانستم روی سایت را ببینم. هیچ بخشی برای پیگیری وجود نداشت؛ پس به بخش‌های دیگر متوسل شدم که مجالی برای گفتنش نیست. سایت می‌دانست کاربری با چنین کدملی ثبت‌نام شده، اما به‌دلیل اینکه پر بود از اشکالات فنی ریزودرشت، نمی‌توانستید وارد پروفایلتان شوید و سابقه خرید خود را ببینید.

گیت‌های بیکار و کنترل‌چی‌های آفلاین
دیگر قید سایت را زدیم و عازم ورزشگاه شدیم و یک ساعت قبل از بازی با دوستم هر یک به‌صورت مجزا اقدام به خرید بلیت روبه‌روی جایگاه به قیمت 15هزارتومان از طریق کدهای USSD کردیم که به‌راحتی صورت پذیرفت. پس از خرید برایمان کد پیگیری آمد و تنها برای دوستم لینک نمایش بلیت ارسال شد و برای من هیچ لینکی ارسال نشد. نگران از این موضوع که شاید باز هم خرید بلیتم روی هوا رفته است، به‌سمت گیت‌های جدید و الکترونیکی ورزشگاه رفتیم که مشاهده کردیم هیچ اتفاق خاصی توسط گیت‌های هوشمند نمی‌افتد و باز هم کنترل‌چی‌های بلیت که اتفاقا همگی بادی‌بیلدینگ‌کار و لباس فرم متحدالشکلی داشتند، با یک موبایل به‌صورت دستی بلیت را کنترل می‌کنند. جلوتر که رسیدیم و دوستم بلیت خود را روی موبایل نشان کنترل‌چی داد، مشاهده کرده او با موبایلی خاموش! مثلا کد کیوآر روی بلیت دوستم را اسکن کرد و در کسری از ثانیه به او اجازه عبور داد. نوبت به من رسید و گفتم لینک بلیت برای من نیامده، اما کد پیگیری دارم و کنترل‌چی نیز از من خواست تا کد را به او نمایش دهم. پس از نمایش کد روی صفحه گوشی به او باز هم بدون چک‌کردن کد، اجازه عبور داد! از میان گیت‌های سیاه‌رنگ، جدید و پرابهت اما بیکار ورزشگاه گذشتیم و بازرسی بدنی صورت گرفت. به‌سمت ورودی این جایگاه رفتیم و پس از کمی پایین‌وبالاکردن، بالاخره در صندلی خالی مستقر شدیم. نزدیک شروع بازی بود که متوجه شدیم همه جمعیت دارند وارد این جایگاه می‌شوند و ورودی جایگاه‌های پشت دروازه بسته است. یعنی همه بلیت 15هزارتومانی روبه‌روی جایگاه را خریداری کرده بودند؟ احساس گران‌تمام‌شدن بازی برایمان همه وجودمان را فراگرفته بود تا اینکه سوت آغاز بازی زده شد. یکی دیگر از دوستانمان در همین لحظه به ورزشگاه رسید و به ما پیوست. او گفت بلیتش را چک نکردند و افرادی که پشت درها مانده بودند با اجازه مسئولان باشگاه به‌صورت رایگان وارد ورزشگاه شده‌اند. بازی را باخته بودیم؛ هم در زمین، هم در جایگاه‌ها! همه‌چیز در ظاهر فقط الکترونیکی شده بود؛ اما در باطن همان هویت سنتی در جریان است.