ناراضی از دیوار آبی

دیوارکشی غیراصولی اطراف مخازن آب در انتهای خیابان نیاوران معبر ساکنان را سد کرده است

کد خبر: ۵۸۵۱

تاریخ : ۰۶ مهر ۱۳۹۸ - ۰۶:۴۵

نوشته

سعیده ساجدی‌نیا - بالاخره یک روز عده‌ای که طاقتشان طاق شده بود با کلنگ و تیشه افتادند به جان دیوار و آن را تخریب کردند. صدای فروریختن دیوار، این سد آسایش مردم، شاید دل‌نشین‌ترین موسیقی‌ای بود که در آن زمان زمزمه می‌شد و لبخند را بر روی لب‌های اهالی می‌نشاند. دیواری که سال‌ها زندگی‌شان را سخت کرده بود. این دیوار ازطرف شرکت آب‌و‌فاضلاب، بدون توجه به سد کردن راه مردم، دور محوطه‌ای کشیده شد، محلی که اکنون مخازن آب شرب در آن قرار دارد. این مسئله پیش از هر‌چیز مسیر و معبر مردم را سد کرده بود و آن‌ها ناچار شده بودند با دور زدن محوطه دیوارکشی‌شده مسافتی طولانی را برای رفتن به مقصد طی کنند. دانش‌آموزان ساکن در انتهای نماز 6 بیش از دیگران با این مشکل روبه‌رو بودند. آن‌ها بدشان نمی‌آمد بتوانند مثل شبح داخل فیلم‌ها از دیوار عبور کنند تا مجبور نباشند برای رسیدن به مدرسه کل آن محوطه را دور بزنند. ساکنان انتهای نماز 6 هم در عالم خودشان همین را آرزو می‌کردند و بارها از یکدیگر می‌پرسیدند: چه می‌شد اگر این دیوار نبود؟ آن‌ها بیشتر از این ناراحت هستند که هنگام خرید زمین و ملک در این محدوده چنین دیوارکشی‌ای وجود نداشته اما پس از چند سال سکونت ناگهان راهشان این‌گونه سد شده‌ است. راهی که در صورت باز بودن، انتهای نماز6 را به بولوار سرافرازان وصل می‌کند. یکی از ساکنان به همین موضوع اشاره می‌کند: یکی از دلایل من برای خرید زمین و ساخت آن در این محل باز بودن انتهای این مسیر بوده است، چرا‌که از اینجا به راحتی می‌توان به بولوار‌سرافرازان رفت. یکی دیگر از ساکنان نیز با استناد به پیگیری‌هایی که از شهرداری داشته است این دیوارکشی را غیرقانونی می‌داند.

2 بار تخریب دیوار
سحرخیز، یکی از ساکنان قدیمی‌ که از همان ابتدا پیگیر این مسئله بوده است، با نامه‌ها و مستندات فراوانی در دست، از مراحل مختلف پیگیری این موضوع می‌گوید. بر اساس این مستندات، زمین دیوارکشی شده در طرح تفصیلی، قرار است خیابانی بیست‌متری شود و امتداد داشته باشد. اما در سال‌های 69-68 شرکت آب‌و‌فاضلاب خراسان رضوی و اداره کل راه و شهرسازی این زمین را تملک کردند و بر اساس تفاهمی که بین خودشان داشتند شرکت آب و فاضلاب مخازن آب خود را داخل این زمین احداث کرد. به گفته او بقیه زمین‌ها هم به پیمانکاران طلبکار تحویل داده‌ شده بودند. سحرخیز می‌گوید: زمانی که زمین‌ها را تحویل گرفتیم، دیوارکشی شده بود اما فقط دور مخازن. به تدریج و با زیاد شدن ساخت‌و‌ساز‌ها دیوارکشی نیز وسیع‌تر شد و رفاه و آسایش مردم را تحت‌‌تأثیر قرار داد.
ساکنان در سال 90، به استانداری می‌روند که در پی این حرکت یک دستگاه لودر به محل می‌آید و دیوار فرو می‌ریزد. عملیات تخریب با حضور شهردار وقت منطقه 9 انجام می‌شود اما پس از آن شهرداری اعلام می‌کند بودجه‌ای برای آسفالت و جدول‌کشی ندارد، مگر با یاری مردم. اما به دلیل گرفتاری مردم این همراهی صورت نگرفت. همان شب شرکت آبفا بدون توجه به اعتراضات مردم دوباره دور محوطه را دیوار
‌کشید.
سحر‌خیز ادامه می‌دهد: در سال 96، طی مکاتبه‌ای با شهردار وقت منطقه 9 بررسی‌هایی انجام و معلوم شد بر اساس طرح تفصیلی این محوطه قرار است خیابانی ممتد باشد. با‌این‌حال برای برداشتن دیوار اقدامی نکردند.
ساکنان موضوع را به اداره بازرسی استان کشاندند و این حرکت سبب شد عده‌ای از کارشناسان شرکت آبفا و شهرداری برای کارشناسی موضوع در محل حاضر شوند. اما آن‌ها درعین‌حال که حق را به ساکنان داده بودند، اعلام کردند: تأیید تخریب دیوار در صلاحیت ما نیست، زیرا مسئله میان 2 ارگان دولتی است و طبق دستور استاندار، مشکل ارگان‌ها باید در مقام‌های بالادست بررسی و حل‌و‌فصل شود. با‌این‌حال کارشناسان توصیه می‌کنند کار به دستگاه قضایی نرسد و به این ترتیب قرار می‌شود پیگیری‌ها از طریق اداره بازرسی استانداری ادامه پیدا کند.

این راه باید باز شود
یکی دیگر از ساکنان پیگیر محل می‌گوید: بر این اساس به اداره بازرسی استانداری رفتیم و به این ترتیب کارشناسی به محل اعزام شد که نظرش درباره اینکه راه باید باز شود با ساکنان یکی بود و این نظر را طی مکاتبه‌ای به فرمانداری ارسال کرد. سرپرست وقت فرمانداری نیز با توجه به نامه‌نگاری‌های گذشته و جدید اعلام کرد موضوع باید در جلسه شورای ترافیک مطرح و در صورت تصویب دیوار تخریب شود. در ادامه چنین جلسه‌ای برگزار و با باز شدن مسیر موافقت شد. به این ترتیب دیوار برای دومین بار در سال 96 تخریب شد. به گفته ساکنان ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود و با شکایت شرکت آبفا، دستور دیوارکشی دوباره صادر می‌شود. ساکنان در پاسخ به این دستور به دادستانی می‌روند و می‌گویند: شرکت آبفا نگران مخازن آب است، چرا باید با فاصله 5 متر آن‌طرف‌تر حصار ایجاد کند؟ و اگر این کار قانونی است چرا شهرداری به مردم مجوز ساخت را در این فاصله نزدیک داده است؟ پس از این ماجرا و بر اساس صورت‌جلسه‌ای که به امضای مدیرعامل شرکت آب‌وفاضلاب، سرپرست فرمانداری، 2 نفر از مسئولان اداره راه و شهرسازی و معاون اجرایی شهرداری منطقه 9 رسید مقرر شد شهرداری آن محدوده را بازگشایی، آسفالت و جدول‌کشی کند. سازمان آب‌و‌فاضلاب هم ادعای مالکیتش را اثبات کند تا به ازای آن املاک محاسبه و تهاتر شود.

توقف کار شهرداری با پاراف یک نامه
به این ترتیب شهرداری کار ماسه‌ریزی را شروع اما دوباره شرکت آب و فاضلاب با ادعای غیرقانونی بودن تصرف زمین به وسیله شهرداری با دادستانی مکاتبه کرد که روی نامه او مطلبی به این مضمون پاراف شده بود که «تا تعیین تکلیف نهایی، پیمانکار شهرداری کار را متوقف کند» و به این ترتیب با حضور عوامل انتظامی، پروژه بازگشایی به تعطیلی کشیده شد. در ادامه معاون دادستان در پاسخ به پیگیری دوباره ساکنان گفت: باید شهرداری پیگیر مسئله شود. معاون دادستان وقت در نهایت نامه‌ای به سازمان بازرسی استان می‌فرستد تا استعلام بگیرد تصرف شهرداری، قانونی بوده است یا غیرقانونی؟
به گفته اهالی پیگیر، حواشی این پرونده اکنون موجب شده است فرماندار جدید مشهد هم وارد عمل شود اما مردم مطمئن نیستند مشکلات زندگی‌شان در اختلاف بین دستگاه‌ها برطرف شود. شاید همین ناامید بودن سبب شد که عده‌ای ناشناخته، به اندازه‌ای که بتوانند از مسیر عبور کنند، با تخریب بخشی از دیوار راه را باز
کنند.

طبق طرح تفصیلی باید انتهای خیابان نماز 6 بازگشایی شود
معاون اجرایی شهردار منطقه 9 با ارائه توضیحاتی درباره بازگشایی معبر مورد نظر ابراز امیدواری می‌کند: با وجود ادعای سازمان آب و فاضلاب دراین‌باره در پی جلب موافقت‌ها هستیم تا بتوانیم با بازگشایی این معبر برای ساکنان انتهای خیابان نیاوران کاری کنیم.
به گفته فرهاد ذبیحی بر اساس طرح تفصیلی انتهای خیابان نماز 6 باید بازگشایی شود و اکنون شهرداری به دنبال این است که اقدامات لازم را برای بازگشایی خیابان انجام دهد.

تعیین تکلیف نشود، دیوار می‌کشیم
مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مشهد نیز با ابراز بی‌اطلاعی از تخریب دیوار می‌گوید: فرمانداری در حال پیگیری موضوع است و نتایج آن مشخص می‌شود.
حسین اسماعیلیان تأکید می‌کند: بحث و جدلی در کار نیست و پرونده‌ای در هیچ‌جا نداریم. زمینی در انتهای نیاوران متعلق به شرکت آبفاست که در آن مخازن آب وجود دارد اما شهرداری مدعی است جزو طرح تفصیلی است و از‌این‌رو متقاضی اجرای معبر در آنجاست. هماهنگی لازم بین راه و شهرسازی، شهرداری و شرکت آبفا در حال انجام است و چنانچه به اجماع برسیم، اجرای پروژه بلامانع است؛ بنابراین زمین باید تعیین تکلیف شود و اقدامات قانونی لازم صورت گیرد و مشکلی خاصی وجود ندارد اما چنانچه تعیین تکلیف نشود، دیوار را حفظ‌ خواهیم کرد، زیرا مخازن آب شرب را نمی‌توان این‌گونه رها کرد و باید حراست شوند. مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب مشهد با تأکید بر اینکه هر اقدامی در‌این‌باره باید در چهارچوب ضوابط انجام شود، اظهار می‌کند: اکنون برای حراست از مخازن نگهبان گذاشته‌ایم، با‌این‌حال هنوز نگرانیم.

5000 پرونده حقوقی درباره طرح تفصیلی
وقتی سراغ اداره کل راه و شهرسازی خراسان رضوی می‌رویم پاسخ دقیقی دریافت نمی‌کنیم. به گفته معاون املاک و حقوقی اداره کل راه و شهرسازی خراسان رضوی سازمان یا فردی که ادعایی را مطرح می‌کند، باید مدارک لازم را برای اثبات ادعای خود ارائه کند، زیرا صرف ادعا نمی‌تواند مالکیت را تأیید کرد، بنابراین مدعیان مالکیت، مستندات لازم را خودشان باید ارائه کنند. حمید فاضلی همچنین با اشاره به در جریان بودن 5000 پرونده حقوقی در رابطه با طرح تفصیلی و ادعای شهرداری نیز می‌گوید: باید مشخص شود که آیا آن محدوده از ابتدا خیابان بوده است یا خیر؟ بااین‌حال بررسی‌های لازم در‌این‌باره صورت می‌پذیرد و نتیجه اعلام خواهد شد.