مشهدی‌ها خوب بودند

موسوی: فکر می‌کنم والیبال تعطیل شده است و باید به خانه برگردیم

کد خبر: ۶۰۲۲

تاریخ : ۰۸ مهر ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۳

نوشته

سیدمحمد موسوی حداقل در ۱۰ سال اخیر همواره در قامت یک ستاره در ترکیب تیم ملی والیبال ایران به میدان رفته و هنوز هم ثبات خود را با آمادگی بالایی که در رقابت‌های سال۲۰۱۹ داشت، حفظ کرده است. این بازیکن در سی‌ودو‌سالگی برای اولین‌بار تصمیم گرفته است لژیونر شود؛ اتفاقی که شاید خیلی زودتر از این‌ها منتظرش بودیم. مدافع بلندقامت والیبال کشورمان که سال گذشته پیراهن تیم والیبال پیام مشهد را به تن می‌کرد، درباره شرایط این‌روزهای والیبال و نیز وضعیت خودش صحبت‌های جالبی را عنوان کرد.

هر هفته با داور و برخی افراد، جنگ اعصاب داشتیم
لیگ ما چه از نظر فنی و چه شکل برگزاری، خیلی ضعیف شده است. تا چند سال قبل بازیکنان باکیفیت در ایران زیاد بودند. هم بازیکنان خارجی جذب می‌شدند و هم بازیکنان تیم ملی بیشتر در لیگ خودمان بازی می‌کردند. قبلا هم گفته‌ام که لیگ ما بیشتر شبیه جام رمضان است و هیچ تلاشی برای برگزاری بهتر آن وجود ندارد. همه این مسائل روی هم انباشته شد تا من تصمیم گرفتم لژیونر شوم. اینجا باید هر هفته با تماشاچی، کمیته انضباطی و فدراسیون می‌جنگیدیم و جنگ اعصاب داشتیم. من سال قبل با تیم مشهد بودم و خیلی اذیت شدم. مشهدی‌ها خوب بودند، اما هر هفته با داور و برخی افراد، جنگ اعصاب داشتیم.

ایتالیایی‌ها بی‌خیال من شدند!
سال‌های زیادی بود که از تیم‌های خارجی پیشنهاد داشتم، اما به‌خاطر دلایلی که داشتم و شاید هم اشتباه بود، ترجیح دادم در ایران بازی کنم. تصمیم من این بود که پیش خانواده و رفقایم بمانم و در لیگ ایران بازی کنم، اما دیگر آن‌قدر لیگ ما ضعیف شده است که به فکر رفتن به لیگ‌های خارجی افتادم. امسال این انگیزه در من بود و دوست داشتم به ایتالیا بروم، اما نشد. فکر می‌کنم تیم‌های ایتالیایی آن‌قدر در سال‌های اخیر به من پیشنهاد دادند و نپذیرفتم که دیگر از من ناامید شدند و امسال پیشنهاد خوبی به من نرسید.

قهرمان آسیا شدیم، یک مسئول هم نیامد
در هفته‌های اخیر با سایر ملی‌پوشان در اردو صحبت می‌کردیم و می‌دانم که همه بازیکنان از نظر روحی و بدنی خسته هستند. متأسفانه هیچ حمایتی ازسوی هیچ نهادی یا فردی از ما نمی‌شود. بازیکنان فقط به‌خاطر مردم شش‌هفت‌ماه در اردوهای شبانه‌روزی هستند و این فشار را تحمل می‌کنند، اما واقعا آدم یک جایی دیگر کم می‌آورد. همه دلسرد و افسرده هستند. قهرمان آسیا شدیم، اما یک مسئول به رختکن تیم ما نیامد تا به بازیکنان خسته‌نباشید بگوید. فقط آمدند بالا نشستند و بعد از بازی هم رفتند.

سیدمحمد موسوی هستم، لطفا یک ماشین به من بدهید!
والیبال هم اسپانسر دارد و هم پول در آن زیاد است. مردم هم که همیشه والیبال را حمایت کردند، اما فکر می‌کنم یک جریانی وجود دارد که می‌گوید والیبال باید افت کند و پایین بیاید! اینکه چه دشمنی با والیبال وجود دارد، نمی‌دانم؛ اما انگار والیبال بی‌صاحب شده است. این اتفاقات قطعا در روند تیم ملی تأثیرگذار است. گاهی اوقات با بچه‌های تیم ملی فکر می‌کنیم که والیبال دیگر کارش تمام و تعطیل شده است و باید به خانه‌مان برگردیم! باور کنید در همین حد دلسرد شدیم. درست است که تیم ملی برای ما افتخار، شهرت و موقعیت اجتماعی دارد، اما باید قدمی هم برداشته شود. نمی‌توانم بیرون بروم و بگویم من «سیدمحمد موسوی» هستم، لطفا به من ماشین یا خانه بدهید! شاید دنبال این هستند که والیبال نتیجه نگیرد، اما ما هم پُررو هستیم و دائما نتیجه می‌گیریم.

شانس صعود به المپیک، ۹۹درصد است
شانس ما برای صعود به المپیک، ۹۹درصد است. المپیک چیزی نیست که بچه‌های ما با آن شوخی داشته باشند. هم به‌خاطر خودمان و هم به‌خاطر مردم با تمام توان بازی می‌کنیم. احتمالا مسئولان هم در این چند ماه آینده پیدایشان می‌شود. به‌هر‌حال المپیک برای یکسری خیلی منافع دارد و به‌همین‌خاطر به ما هم سر می‌زنند.