جوان‌ها بهایی به تجربیات باتجربه‌ها نمی‌دهند

پای صحبت‌های حسین هزاره، پیش‌کسوت داوری فوتبال

کد خبر: ۶۰۲۵

تاریخ : ۰۸ مهر ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۵

نوشته

زندگی حسین هزاره به 2 بخش تقسیم می‌شود؛ نیمی از آن در زادگاهش زاهدان گذشته و نیمی دیگر در شهر مشهد. این پیش‌کسوت داوری فوتبال که از سال60 به مشهد آمده است، بیشتر دوران قضاوت خودش را در این شهر گذرانده و به نمایندگی از خراسان راهی مسابقات مختلف شده است. هزاره بعد از پایان دوران فوتبالش مثل بسیاری از فوتبالیست‌های آن‌زمان به داوری روی می‌آورد تا سال‌ها کمک‌داور و بعدها ناظر داوری فوتبال و فوتسال بوده است. در این شماره «موسپیدان قضاوت» به سراغ او رفته‌ایم که دیگر کمتر درگیر فوتبال و داوری است. او که بازنشسته اداره قند و شکر است، این‌روزها به شغل آزاد روی آورده است و ایام بازنشستگی را این‌گونه سپری می‌کند.

به وقت تولد
متولد 21بهمن1322 در شهر زاهدان هستم. تا سال60 در این شهر بودم و علاوه بر فوتبال، داوری هم می‌کردم و مدتی هم رئیس هیئت فوتبال و رئیس کمیته داوران استان سیستان‌وبلوچستان بودم.

دوران قضاوت
دوران داوری من از سال50 شروع شد. در آن زمان به‌عنوان کمک‌داور ابتدا در لیگ استان و سپس جام تخت جمشید قضاوت کردم. اغلب کمک آقای تهرانی بودم و با ایشان در مسابقات کشوری داوری می‌کردم.

مهم‌ترین قضاوت
بازی‌های زیادی را قضاوت کرده‌ام که همه به‌نوعی حساس و مهم بودند. یک سال برای قضاوت در یک دوره مسابقات داخلی به اتفاق چند داور دیگر انتخاب شدیم و به پاکستان رفتیم که یادم مانده است.

اشتباه مهم داوری
در داوری به‌هرحال اشتباه پیش می‌آید. من هم عاری از اشتباه نبودم؛ ولی اشتباه تأثیر‌گذاری که یادم باشد، نداشته‌ام. فقط یک سال یادم هست یک مسابقه در لیگ قدس بین تیم‌های مازندران و بوشهر بود که من در تشخیص یک اوت اشتباه کردم و همین برای دقایقی بازی را به جنجال کشید.

بهترین داور استان
به نظر من محسن ترکی است. ایشان یک داور باشخصیت و کاربلد بود.

تفاوت داوری امروز با گذشته
داوری الان خیلی پیشرفت کرده و ابزاری که آمده، کار را برای قضاوت و تشخیص درست راحت کرده است؛ درصورتی‌که در گذشته هیچ امکاناتی وجود نداشت. الان کلاس‌های مختلف برای ارتقای سطح داوران گذاشته می‌شود. ناظرانی وجود دارند که کار داوران را زیرنظر دارند و به آن‌ها امتیاز می‌دهند و اشکالاتشان را می‌گیرند؛ درحالی‌که این‌ها قبلا اصلا وجود نداشت.

حال‌وروز داوری استان
الان خیلی بهتر شده است. کلاس‌های مختلفی گذاشته می‌شود و داورها دائم در حال به‌روز‌کردن اطلاعات و دانش خود هستند. به نظرم اگر همدلی و دوستی بیشتری بین داوران وجود داشته باشد، داوری خراسان در کشور نمونه است. همین حالا هم می‌بینید که در سطح لیگ برتر چند داور جوان معرفی کرده‌ایم.

عایدی از داوری فوتبال
صفر زیر صفر. هیچ عایدی از داوری نداشتم که بماند، از جیب خودم هم خرج کردم. داوری زمان ما فقط عشق بود. برای یک مسابقه که مثلا در بندرعباس برگزار می‌شد، سه‌چهار روز توی راه بودیم با اتوبوس و بعضی وقت‌ها حتی با کامیون‌های بین‌راهی سفر می‌کردیم تا خودمان را به بازی برسانیم. البته الان هم خیلی اوضاع داوری خوب نیست و به نسبت پولی که در فوتبال خرج می‌شود، چیزی به داوران نمی‌دهند؛ ولی حداقل رفت‌وآمدشان راحت است و مثل زمان ما نیست.

درددل
متأسفانه نسل جوان از تجربیات موسپیدها و قدیمی‌ها اصلا استفاده نمی‌کند. جوان‌ها هیچ بهایی به این تجربیات نمی‌دهند؛ درحالی‌که خیلی‌ها در استان داریم که می‌توانند همین حالا به فوتبال کمک کنند.