نمایش روی دیگر بازیگران

شاید یکی از شاخصه‌های کارگردانی نرگس آبیار را بتوان توانایی او در بازی گرفتن متفاوت از بازیگران دانست.

کد خبر: ۶۰۸

تاریخ : ۰۱ تير ۱۳۹۸ - ۰۵:۴۸

نوشته

نگار راد| شاید یکی از شاخصه‌های کارگردانی نرگس آبیار را بتوان توانایی او در بازی گرفتن متفاوت از بازیگران دانست. او با هوشمندی، بازیگران فیلم‌هایش را انتخاب می‌کند و به‌خوبی می‌تواند آن‌ها را در مسیری هدایت کند که یکی از بازی‌های به‌یادماندنی‌‌شان را در فیلم او به نمایش بگذارند. حال آن بازیگر می‌خواهد ساره نورموسوی، کودک فیلم «نفس» باشد یا مریلا زارعی در نقش مادری که منتظر است پسرش از جنگ برگردد در «شیار143».
آبیار در جدیدترین ساخته خود نیز به‌سراغ تیم بازیگرانی رفت که شاید کمتر کارگردانی برای فیلم مهمی چون «شبی که ماه کامل شد» دست روی آن‌ها می‌گذاشت؛ انتخابی که شاید ریسکش بالا بود. آبیار نقش اول مرد داستانش را به هوتن شکیبا سپرد. هرچند که شکیبا خاک صحنه خورده است، چهره شناخته‌شده‌ای بین عامه مردم نبود. پررنگ‌ترین و محبوب‌ترین نقش او، کاراکتر «حبیب» در سریال «لیسانسه‌ها» بود که کیلومترها با کاراکتر عبدالحمید ریگی فاصله داشت. درمقابلِ شکیبا نیز الناز شاکردوست قرار گرفت؛ بازیگری که بیشتر در فیلم‌های به‌اصطلاح گیشه‌ای به ایفای نقش می‌پردازد و تنها در جشنواره سی‌وپنجم با حضور در فیلم خفگی فریدون جیرانی، توانست مسیرش را کمی تغییر دهد.
می‌توان گفت آبیار با پذیرش ریسک زیاد به‌سراغ این دو بازیگر رفت؛ دو بازیگری که کارنامه‌ای قوی در سینما نداشتند و حتی چهره‌های پرفروش سینما هم نبودند اما آبیار با استفاده از تبحرش در بازی گرفتن از بازیگران، توانست روی دیگری از بازی شکیبا و شاکردوست را نشان دهد. نمایش فوق‌العاده تغییر و تحولات عبدالحمید ریگی، از مردی عاشق‌پیشه به سرکرده یک گروه تروریستی با بازی هوتن شکیبا یا به تصویر کشیدن ترس‌ها و نگرانی‌های فائزه منصوری، زنی عاشق، توسط الناز شاکردوست، ثابت کرد که ریسک آبیار جواب داده‌ است. این باز‌ی‌های به‌یادماندنی به نقش‌های اصلی محدود نمی‌شود؛ فرشته صدرعرفایی در نقش مادر عبدالحمید ریگی با ارائه دادن یکی از بهترین بازی‌هایش، توانست نظر منتقدان و علاقه‌مندان را به خود جلب کند، به‌طوری‌که از همان آغاز نقشش در فیلم می‌شد حدس زد که سیمرغ جشنواره فیلم فجر روی شانه‌هایش
خواهد نشست.
همچنین آبیار در این فیلم، بازیگر توانایی را به سینما معرفی کرد؛ آرمین رحیمیان در نقش عبدالمالک ریگی با بازی تاثیرگذار خود توانست علاوه‌بر مطرح کردن نامش در سینما، برای سیمرغ بهترین بازیگر مکمل مرد نیز نامزد شود.
آبیار با بازی‌گردانی خوب خود در جدیدترین ساخته‌‌اش، توانست سه سیمرغ از چهار سیمرغ بازیگری جشنواره سی‌وهفتم را به خانه ببرد و چهره‌ جدیدی از بازیگرانش را به سینما نشان دهد؛ چهره‌ای که می‌تواند مسیر حرفه‌ای این بازیگران را تغییر دهد.