سایه غول‌های آهنی روی سرمان است

ساکنان خیابان تنباکوچی گلایه‌مند از ساختمان‌های نیمه‌ساخته

کد خبر: ۶۲۴۹

تاریخ : ۱۱ مهر ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۳

نوشته

نیشابوری
خبرنگار شهرآرا محله

با آغاز طرح نوسازی و بهسازی اطراف حرم، بهانه ساخت‌وساز‌های مختلف هم جور شد. به دنبال همین از هرگوشه معابر اطراف حرم، سر غول‌های آهنی بالا رفت تا هتل، مجتمع تجاری، مدرسه و... شود. غول‌هایی که تعدادی از آن‌ها به بهره‌برداری رسیدند و تعدادی هم در بلاتکلیفی به سر می‌برند. نمونه آن هم در منطقه ثامن کم نیست. در این شماره شهرآرامحله به بهانه ۲ نمونه از همین غول‌های آهنی رها شده در مناطق مسکونی، سری به خیابان تنباکوچی (۱۷ شهریورشمالی ۷) زده‌ایم که ساکنانش از سایه آن‌ها بالای سر زندگی‌شان گلایه‌مند هستند.
نیشابوری- از زمانی‌که بنای بقعه هارون به توصیه حضرت رضا (ع) تبدیل به محل دفن ایشان شد و نام حرم گرفت، تا امروز وسعتش چندهزار برابر شده و به بیش از ۵۰ هکتار رسیده است که بخش‌های مختلف را در دل خود دارد.
شهرآرامحله ثامن در این شماره هم‌زمان شده با ماهی که پایانش با شهادت امام‌رضا (ع) همراه است؛ درنتیجه قصد داریم تا هر ۳ شماره یک‌بار یکی از بخش‌های حرم را معرفی‌کنیم. در همین راستا در این شماره گزارشی از توحید‌خانه را از نظر خواهید گذراند؛ رواق امروزی بانوان که در قدیم مقبره بزرگان و خارج از حرم بوده است.

با وعده مدرسه، آهن‌ها بالا رفت
در همین رابطه زهرا زینبی، از ساکنان قدیمی این خیابان که با پیامک، این مشکل را به شهرآرامحله خبرداده بوده، می‌گوید: این کوچه تا چندسال قبل از تخریب‌ها سالم مانده بود، اما ازحدود ۱۰ سال قبل خرید ملک‌ها و تبدیلشان به ساختمان‌های تجاری و... آغاز شد.
وی ادامه می‌دهد: یکی از بزرگ‌ترین تخریب‌ها به نام مدرسه‌های این کوچه رقم خورد. ۲ مدرسه را به اسم فرسوده بودن خراب کردند و قرار شد مدرسه‌های جدید ساخته شود، اما حالا ببینید فقط این آهن‌ها را روی هم جوش داده‌اند و از همان زمان تا الان به حال خودشان رها کرده‌اند. شاید باورتان نشود که با هر وزش باد، همه ما همسایه‌های مدرسه ترس افتادن یکی از این تیر‌های آهنی روی خودمان و خانه‌مان را داریم.
میر، یکی دیگر از همسایه‌های این ملک رها شده هم حرف‌های زینبی را پی‌می‌گیرد و می‌افزاید: چندین‌بار از آموزش‌وپروش پیگیر ساخت شده‌ایم، اما خبری نشده است. همه حرف ما هم این است که آهن‌ها زنگ زده و خطر سقوطشان کم نیست، حداقل اگر نمی‌سازند بیایند ایمن‌سازی کنند.

کسی ملک‌هایمان را نمی‌خرد
حافظی، از دیگر ساکنان این کوچه از مشکلات دیگری حرف به میان می‌آورد و می‌گوید: همه فکر می‌کنند ما که در مجاورت حرم زندگی می‌کنیم ملکمان چقدر قیمت دارد، اما نمی‌دانند که هرچه هم باارزش باشد خریدار ندارد.
به گفته وی از ۳ سال قبل قصد فروش خانه را دارد، اما کسی نمی‌خرد؛ چون داخل طرح قرار دارد و شهرداری هم چندسال قبل با رقم خیلی پایین می‌خرید و این روز‌ها هم اصلا برنامه تملک ندارد، درحالی که خانه فرسوده شده و زندگی کردن برای او و خانواده‌اش مشکل ایجاد می‌کند.
ذوالفقاری هم مشکل سرویس‌های بهداشتی را در کوچه تنباکوچی پیش می‌کشد و تعریف می‌کند: زمانی که بوستان فهمیده را در این محل درست کردند، چند سرویس بهداشتی در آن راه‌اندازی کردند تا زائر و مجاور مشکل نداشته باشد، اما الان چندماهی است که درب این سرویس‌ها از ابتدای شب بسته می‌شود و زائر نمی‌داند باید کجا برود؟ به همین دلیل درب خانه ساکنان را می‌زند.
سیدقطبی هم به همین مشکل اشاره می‌کند و می‌افزاید: واقعا برخی از اوقات دلمان به حالشان می‌سوزد و اجازه می‌دهیم تا از سرویس‌های بهداشتی خانه‌هایمان استفاده کنند، اما این کار نه تنها بهداشتی نیست، بلکه امنیت خودمان و خانه‌مان را هم به خطر می‌اندازد. درست چند روز پیش یکی از همین افراد بعد از مراجعه به سرویس‌بهداشتی همسایه، پارچی هم از خانه آن‌ها به سرقت برده بود.
به گفته وی درخواست اهالی، شبانه‌روز شدن سرویس‌های بهداشتی و همچنین افزایش تعداد آن‌ها در محله تنباکوچی است.