اعمال شب و روز بیستم ماه رمضان + دعا، صوت و ترجمه

برای شب بیستم ماه مبارک رمضان هشت رکعت نماز به هر سوره که میسر شود مورد سفارش قرار گرفته است.

کد خبر: ۶۵۹۷۰

تاریخ : ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۶:۵۰

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، برای هر روز ماه مبارک رمضان ماه مهمانی خداوند که درجات و عظمت بالایی دارد، اعمالی به روزه داران توصیه شده است؛ اعمالی که به جهت نوع و ادا کردنشان در ماه خدا ثواب زیادی به همراه دارند. اعمال مربوط به شب و روز بیستم ماه مبارک رمضان در ادامه آمده است:

دعای روز بیستم ماه رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهمّ افْتَحْ لی فیهِ أبوابَ الجِنانِ واغْلِقْ عَنّی فیهِ أبوابَ النّیرانِ وَ وَفّقْنی فیهِ لِتِلاوَةِ القرآنِ یا مُنَزّلِ السّکینةِ فی قُلوبِ المؤمِنین.

خداوندا، در این روز درهای بهشت‌ها را به روی من بگشا و درهای آتش دوزخ را ببند، مرا توفیق تلاوت قرآن عطا فرما، ای نازل‌کننده آرامش در دل‌های مؤمنان

{$sepehr_media_295368_400_300}

باصدای حاج علی برادران

نماز روز بیستم ماه رمضان

دعای سید بن باقی در روز بیستم ماه رمضان

الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع و العشرون فیما نذکره من زیادات و دعوات فی اللیله العشرین منه و یوم‌ها؛ فصل فیما یختص بالیوم العشرین من دعاء غیر متکرر، دعاء آخر فی هذا الیوم بروایه السید ابن الباقی‏

جلد اول، باب‌های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و چهارم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیستم ماه، فصل اول دعاهای مخصوص روز بیستم رمضان (دعای دوم) به نقل از «سید ابن الباقی» -رحمه الله-:

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا مَنْ أَحَقَّ الْحَقَّ بِکَلِمَاتِهِ وَ قَطَعَ دَابِرَ الْکَافِرِینَ
خدایا، از تو درخواست می‌کنم ای خدایی که حقّ را با سخنان خود مستقر گردانیده و کافران را ریشه‌کن می‌کنی،

یَا مَنْ‏ (یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ ‏)[۱]
ای خدایی که میان انسان و دل او حایل می‌گردی [از خود او به او نزدیک‌تر هستی]،

یَا مَنْ‏ (یَقْبَلُ التَّوْبَهَ عَنْ عِبادِهِ وَ یَأْخُذُ الصَّدَقاتِ ‏)[۲]
ای خدایی که توبه‌ی بندگانت را می‌پذیری و صدقه‌ها را می‌گیری،

یَا مَنِ‏ (اشْتَری‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّهَ )[۳]
ای خدایی که جان و مال مؤمنان را در برابر بهشت خریداری می‌کنی،

یَا مَنْ مَنَ‏ (عَلَی النَّبِیِّ وَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ )[۴] وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ بِإِحْسَانٍ
ای خدایی که بر پیامبر و مهاجران و انصار و کسانی که با نیکوکاری از آنان پیروی کردند، منّت نهادی،

یَا مَنْ‏ (جَعَلَ الشَّمْسَ ضِیاءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ ‏)[۵]
ای خدایی که آفتاب را روشنگر و ماه را روشن قرار داد و منزل‌هایی برای آن مقرّر نمودی،

یَا مَنْ لَهُ الْعِزَّهُ جَمِیعاً وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ‏ یَا مَنْ یَحْکُمُ‏ بِالْحَقِ وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمِینَ‏
ای خدایی که همه‌ی سربلندی از آن تو است و شنوا و آگاه هستی، ای خدایی که به حقّ حکم می‌رانی و بهترین حکمران هستی،

یَا مَنْ‏ یَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ‏ وَ هُوَ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
ای خدایی که از آنچه مردم نهان و یا آشکار می‌دارند و از آنچه [رازهایی که] در سینه‌ها است آگاهی،

یَا مَنْ أَقَامَ ‏ (السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِی سِتَّهِ أَیَّامٍ وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ )[۶] یَا قَرِیبُ یَا مُجِیبُ
ای خدایی که آسمان‌ها و زمین را در شش روز بر پا کردی درحالی‌که عرشت بر روی آب بود. ای نزدیک ای اجابت‌کننده،

یَا مَنْ‏ هُوَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ حَفِیظٌ یَا رَاحِمُ [رَحِیمُ‏] یَا وَدُودُ
ای خدایی که بر هر چیز توانا [نگاهداری]، ای مهربان ای بسیار مهرورز،

یَا مَنْ لَهُ‏ (غَیْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْأَمْرُ کُلُّهُ ‏)[۷]
ای خدایی که نهان آسمان‌ها و زمین از آن تو است و همه‌ی کارها به‌سوی تو باز می‌گردد،

یَا مَنْ لَا یَیْأَسُ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ رَوْحِهِ‏ (إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ )[۸]
ای خدایی که کسی جز گروه کافران از رحمت و مهر تو نومید نمی‌گردد.

أَسْأَلُکَ بِمَا نَاجَیْتُکَ بِهِ مِنْ مِدْحَتِکَ یَا مَنْ‏ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ یَا مَنْ لَا تَضُرُّهُ الذُّنُوبُ
از تو به مدح و ثنائی که با تو مناجات کردم خواهانم، ای کسی که خلف وعده نمی‌کنی، ای خدایی که گناهان به تو آسیب نمی‌رساند،

یَا مَنْ لَا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَهُ أَعْطِنِی خَیْرَ مَا سَأَلْتُ وَ خَیْرَ مَا قُلْتُ وَ خَیْرَ مَا ظَهَرَ وَ خَیْرَ مَا بَطَنَ
ای کسی که آمرزش چیزی از تو نمی‌کاهد، بهترین درخواست‌هایی را که درخواست کردم و بهترین سخنانی را که بر زبان راندم و خیر آنچه آشکار یا ناپیدا است

وَ خَیْرَ مَا غَابَ وَ خَیْرَ مَا شَهِدَ وَ خَیْرَ مَا تَعْلَمُ وَ خَیْرَ مَا تَقْضِی فِی الْعِلْمِ وَ الْأَجَلِ وَ الْأَمَلِ
و خیر آنچه نهان و یا حاضر است و خیر آنچه از آن آگاهی و خیر آنچه در رابطه با دانش و سرآمد عمر و آرزوها به‌صورت حتمی مقرّر می‌داری

وَ خَیْرَ الْحَیَاهِ وَ خَیْرَ الْمَمَاتِ وَ خَیْرَ الْقَضَاءِ وَ خَیْرَ الْقَدَرِ وَ خَیْرَ الْمَسْأَلَهِ وَ خَیْرَ الْإِجَابَهِ
و خیر زندگانی و مرگ و خیر قضا و قدر و خیر درخواست و اجابت

وَ خَیْرَ الثَّوَابِ وَ خَیْرَ الْعَطَاءِ وَ خَیْرَ اللَّیْلِ وَ خَیْرَ النَّهَارِ وَ خَیْرَ الدُّنْیَا وَ خَیْرَ الْآخِرَهِ
و خیر پاداش و بخشش و خیر شب و روز و خیر دنیا و آخرت را به من ارزانی دار

وَ اجْعَلْ ذَلِکَ فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ عَافِیَهٍ فَإِنَّهُ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَیْتَ وَ لَا مُعْطِیَ لِمَا مَنَعْتَ
و همه را در آسانی و عافیت از جانب خود قرار ده، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند از آنچه داده‌ای جلوگیری کند و یا آنچه را که بازداشته‌ای، عطا کند.

اللَّهُمَّ وَ اجْعَلْنِی أَطْلُبُ بِمَا عِنْدِی رِضْوَانَکَ وَ النَّعِیمَ الْمُقِیمَ الَّذِی لَا یَزُولُ وَ احْشُرْنِی عَلَی وَلَایَهِ نَبِیِّکَ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّاهِرِینَ
خدایا، و نیز مرا چنان گردان که با آنچه نزد من است، خشنودی و نعمت پایدار بی‌زوال تو را بطلبم و بر ولایت پیامبرت و اهل بیت پاکیزه‌ی او محشور کن؛

یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏ إِنَّکَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی [سَیِّدِنَا] مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِین‏
ای مهربان‌ترین مهربانان. به راستی که تو بر هر چیز توانایی. درود خداوند بر [سرورمان] حضرت محمّد و خاندان پاک او.

[۱]) سوره الانفال، آیه ۲۴
[۲]) سوره التوبه، آیه ۱۰۴
[۳]) همان، آیه ۱۱۱
[۴]) همان، آیه ۱۱۷
[۵]) سوره یونس، آیه ۵
[۶]) سوره هود، آیه ۷
[۷]) همان، آیه ۱۲۳
[۸]) سوره یوسف، آیه ۸۷

دعای پیامبر (ص) در شب بیستم رمضان (اقبال الاعمال)

الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع و العشرون فیما نذکره من زیادات و دعوات فی اللیله العشرین منه و یوم‌ها و فیها ما نختاره من عده روایات بالدعوات‌، دعاء آخر فی هذه اللیله مروی عن النبی ص‏

جلد اول، باب‌های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و چهارم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیستم ماه که در آن از تعدادی روایات از این دعاها را انتخاب می‌کنیم (دعای سوم) دعای منقول از پیامبر اکرم-صلّی اللّه علیه و آله و سلّم-در این شب:

أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ مِمَّا مَضَی مِنْ ذُنُوبِی وَ مَا نَسِیتُهَا [فَأَنْسَیْتُهَا] وَ هِیَ مُثْبَتَهٌ عَلَیَّ یُحْصِیهَا عَلَیَّ الْکِرَامُ الْکَاتِبُونَ یَعْلَمُونَ مَا أَفْعَلُ
از گناهان گذشته‌ام که فراموش کرده‌ام و علیه من ثبت شده است و فرشتگان گرامی که گناهان مرا می‌نویسند و از اعمال من آگاه‌اند به شماره درآورده‌اند، از خدا آمرزش می‌خواهم

وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ [أَسْتَغْفِرُهُ ‏] مِنْ مُوبِقَاتِ الذُّنُوبِ وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ [أَسْتَغْفِرُهُ ‏] مِنْ مُفْظِعَاتِ الذُّنُوبِ
و از گناهان نابودکننده آمرزش می‌طلبم و از گناهان بسیار زشت آمرزش می‌خواهم

وَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ [أَسْتَغْفِرُهُ ‏] مِمَّا فَرَضَ عَلَیَّ فَتَوَانَیْتُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ مِنْ نِسْیَانِ الشَّیْ‏ءِ الَّذِی بَاعَدَنِی مِنْ رَبِّی
و از آنچه بر من واجب نمود و در آن سستی ورزیدم، آمرزش می‌طلبم و از فراموش کردن چیزی که مرا از پروردگارم دور کرد، آمرزش می‌خواهم

وَ أَسْتَغْفِرُهُ مِنَ الزَّلَّاتِ وَ الضَّلَالاتِ وَ مِمَّا کَسَبَتْ یَدَایَ وَ أُومِنُ بِهِ وَ أَتَوَکَّلُ عَلَیْهِ کَثِیراً کَثِیراً
و از لغزش‌ها و گمراهی‌هایم و از دستاورد خود، از خدا آمرزش می‌طلبم و به او ایمان آورده و بسیار بر او توکّل می‌کنم

وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
و از او آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم و آمرزش می‌طلبم [پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست

وَ أَنْ تَعْفُوَ عَنِّی وَ تَغْفِرَ لِی مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِی وَ اسْتَجِبْ یَا سَیِّدِی دُعَائِی فَ (إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ ‏)[۱]
و از گناه من درگذر و گناهان گذشته‌ام را بیامرز و-ای آقای من-دعایم را مستجاب کن، که تو بسیار توبه‌پذیر و مهربان هستی].

ثم تدعو بأدعیه کل لیله منه و قد قدمنا منه طرفا فی أول لیله فلا تکسل عنه‏
سپس احساس سستی و خستگی نکرده و دعاهای هر شب از ماه رمضان را-که پیش از این برخی از آن‌ها را در اعمال شب اوّل ذکر کردیم-بخوان.

[۱]) سوره البقره، آیه ۱۲۸

دعای پیامبر (ص) در شب بیستم رمضان (بلدالامین)

وَ ذَکَرَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفْوَانِیُّ فِی کِتَابِ بُلْغَهِ الْمُقِیمِ وَ زَادِ الْمُسَافِرِ

در کتاب‌های بلغه المقیم و زاد المسافر، عبد الله الصفوانی نقل کرده است که:

أَنَّ النَّبِیَّ ص کَانَ یَدْعُو بِهَذِهِ الْأَدْعِیَهِ فِی لَیَالِی شَهْرِ رَمَضَانَ اَللَّیْلَهِ اَلْعِشْرِینَ

پیامبر صلی الله علیه و آله به این دعاها را در شب‌های ماه رمضان می‌خواندند. شب بیستم:

أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ مِمَّا مَضَی مِنْ ذُنُوبِی وَ مَا نَسِیتُهُ وَ هُوَ مَکْتُوبٌ عَلَیَّ بِحِفْظِ کِرَامٍ کَاتِبِینَ یَعْلَمُونَ مَا أَفْعَلُ

وَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ مِنْ مُوبِقَاتِ اَلذُّنُوبِ وَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ مِمَّا فَرَضَ عَلَیَّ فَتَوَانَیْتُ وَ أَسْتَغْفِرُهُ مِنْ مُقَطَّعَاتِ اَلذُّنُوبِ

وَ أَسْتَغْفِرُهُ مِنَ اَلزَّلاَّتِ وَ مَا کَسَبَتْ یَدَایَ وَ أُومِنُ بِهِ وَ أَتَوَکَّلُ عَلَیْهِ کَثِیراً

وَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ

سَبْعاً

(و استغفر الله) هفت بار بگو

وَ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اُعْفُ عَنِّی وَ اِغْفِرْ لِی مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِی وَ اِسْتَجِبْ یَا سَیِّدِی دُعَایَ فَ‌إِنَّکَ أَنْتَ اَلتَّوّٰابُ اَلرَّحِیمُ

دعای محمد بن ابی قره در شب بیستم ماه رمضان

الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع و العشرون فیما نذکره من زیادات و دعوات فی اللیله العشرین منه و یوم‌ها و فیها ما نختاره من عده روایات بالدعوات‌، دعاء آخر فی هذه اللیله ذکره محمد بن أبی قره فی کتابه عمل شهر رمضان‏

جلد اول، باب‌های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و چهارم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیستم ماه که در آن از تعدادی روایات از این دعاها را انتخاب می‌کنیم (دعای دوم) دعای شب بیستم از کتاب «عمل شهر رمضان» نوشته‌ی «محمّد بن ابی قرّه»:

إِلَهِی [اللَّهُمَ‏] کَلَّفْتَنِی مِنْ نَفْسِی مَا أَنْتَ أَمْلَکُ بِهِ مِنِّی وَ قُدْرَتُکَ أَعْلَی مِنْ قُدْرَتِی فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خداوندا [معبودا]، مرا به چیزی مکلّف نموده‌ای که خود بیشتر از من اختیار آن را داری و قدرت تو از قدرت من برتر است، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست

وَ أَعْطِنِی مِنْ نَفْسِی مَا یُرْضِیکَ عَنِّی وَ خُذْ لِنَفْسِکَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِی
و از نفس من چیزی به من بده که تو را از من خرسند سازد و از خویشتن من خشنودی را برای خود بستان.

إِلَهِی لَا طَاقَهَ لِی بِالْجُهْدِ وَ لَا صَبْرَ لِی عَلَی الْبَلَاءِ وَ لَا قُوَّهَ لِی عَلَی الْفَقْرِ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
معبودا، من توان تحمّل سختی و شکیبایی در برابر بلا و نیرویی دربرابر فقر ندارم، پس بر محمّد و آل محمّد درود فرست

وَ لَا تَحْظُرْ عَلَی رِزْقِی [رِزْقِکَ ‏] فِی هَذَا الشَّهْرِ الْمُبَارَکِ وَ لَا تُلْجِئْنِی إِلَی خَلْقِکَ بَلْ تَفَرَّدْ
و روزی‌ات [روزی‌ام] را در این ماه خجسته از من باز مدار و به آفریده‌هایت نیازمند مکن،

یَا سَیِّدِی بِحَاجَتِی وَ تَوَلَّ کِفَایَتِی وَ انْظُرْ فِی أُمُورِی فَإِنَّکَ إِنْ وَکَّلْتَنِی إِلَی خَلْقِکَ تَجَهَّمُونِی
بلکه ای سرور من، تو خود به تنهایی حاجتم را برآور و کفایتم را عهده‌دار شو و در امورم نظر کن؛ زیرا اگر مرا به آفریده‌هایت واگذار کنی، با ترش‌رویی با من برخورد خواهند کرد

وَ إِنْ أَلْجَأْتَنِی إِلَی أَهْلِی [قَرَابَتِی‏] حَرَمُونِی وَ مَقَتُونِی وَ إِنْ أَعْطَوْا أَعْطَوْا قَلِیلًا نَکِداً وَ مَنُّوا عَلَیَّ کَثِیراً
و اگر به بستگانم نیازمند کنی، محرومم نموده و با من دشمنی خواهند ورزید و اگر چیزی بدهند، اندک و سخت می‌دهند و بسیار منّت می‌گذارند

وَ ذَمُّوا طَوِیلًا فَبِفَضْلِکَ یَا سَیِّدِی فَأَغْنِنِی وَ بِعَطِیَّتِکَ فَانْعَشْنِی وَ بِسَعَتِکَ فَابْسُطْ یَدِی وَ بِمَا عِنْدَکَ فَاکْفِنِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِین‏
و به مدت طولانی سرزنش می‌کنند. پس ای سرور من، به روزی افزون خود مرا بی‌نیاز کن و به عطا خود بالایم بر و به روزی گسترده‌ی خود دستم را بگشا و به آنچه نزد تو است، کفایتم کن. ای مهربان‌ترین مهربانان.

دعای اللهم انت ربی لا اله لی غیرک أوحده در شب بیستم رمضان

الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع و العشرون فیما نذکره من زیادات و دعوات فی اللیله العشرین منه و یوم‌ها و فیها ما نختاره من عده روایات بالدعوات‌؛ دعاء فی هذه اللیله
جلد اول، باب‌های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و چهارم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیستم ماه که در آن از تعدادی روایات از این دعاها را انتخاب می‌کنیم، دعای شب بیستم رمضان (دعای اول):

مِنْهَا مَا وَجَدْنَاهُ فِی کُتُبِ أَصْحَابِنَا الْعَتِیقَهِ وَ هِیَ فِی اللَّیْلَهِ الْعِشْرِینَ‏
دعای شب بیستم براساس کتاب‌های کهن راویان امامیّه-رحمهم اللّه-

اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّی لَا إِلَهَ لِی غَیْرُکَ أُوَحِّدُهُ وَ لَا رَبَّ لِی سِوَاکَ أَعْبُدُهُ
خداوندا، تو پروردگار من هستی و من معبودی جز تو که به یگانگی او معتقد باشم و پروردگاری غیر تو که او را بپرستم، ندارم.

أَنْتَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِی‏ (لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ‏ لَکَ‏ [لَهُ ‏] کُفُواً أَحَدٌ )[۱]
تو یگانه و بی‌همتا و بی‌نیازی هستی که نه زاده‌ای و نه زاده شده‌ای و هیچ‌کس همتای تو نیست.

وَ کَیْفَ یَکُونُ کُفْوٌ مِنَ الْمَخْلُوقِینَ [لِلْخَالِقِ ‏] وَ مِنَ الْمَرْزُوقِینَ لِلرَّازِقِ
چگونه آفریده‌ها و روزی داده‌شده‌ها و کسانی که نمی‌توانند به خود سود و زیان برسانند

وَ مَنْ لَا یَسْتَطِیعُونَ لِأَنْفُسِهِمْ نَفْعاً وَ لَا ضَرّاً (وَ لا یَمْلِکُونَ مَوْتاً وَ لا حَیاهً وَ لا نُشُوراً )[۲]
و اختیار مرگ و زندگانی و برانگیخته شدن خود را ندارند می‌توانند همتای آفریدگار و روزی‌ده خود باشند؟!

هُوَ مَالِکُ ذَلِکَ کُلِّهِ بِعَطِیَّتِهِ وَ تَحْرِیمِهِ وَ یَبْتَلِی بِهِ وَ یُعَافِی مِنْهُ‏ (لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُونَ ‏)[۳]
بلکه او به عطا یا محروم نمودن و گرفتار ساختن یا عافیت بخشیدن، مالک همه‌ی این‌ها است و از آنچه انجام می‌دهد مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد و آن‌ها مورد بازخواست قرار می‌گیرند.

إِلَهِی وَ سَیِّدِی مَا أَغَبَّ شَهْرَ الصِّیَامِ [رَمَضَانَ‏] إِلَی جَانِبِ الْفَنَاءِ وَ أَنْتَ الْبَاقِی وَ آذَنَ بِالانْقِضَاءِ وَ أَنْتَ الدَّائِمُ
ای معبود و سرور من، چقدر ماه صیام [رمضان] رو به سوی پایان است و تو پاینده‌ای و در حال سپری شدن است و تو جاودانه‌ای.

وَ هُوَ الَّذِی عَظَّمْتَ حَقَّهُ فَعَظُمَ وَ کَرَّمْتَهُ فَکَرُمَ وَ إِنَّ لِی فِیهِ الزَّلَّاتِ کَثِیرَهً وَ الْهَفَوَاتِ عَظِیمَهً
این ماه، ماهی است که حقّ آن را بزرگ داشته‌ای و در نتیجه بزرگ گردیده است و گرامی داشته‌ای و در نتیجه والا گردیده است و من لغزش‌های فراوان و اشتباهات بزرگ دارم

إِنْ قَاصَصْتَنِی بِهَا کَانَ شَهْرَ شَقَاوَتِی وَ إِنْ سَمَحْتَ لِی بِهَا کَانَ شَهْرَ سَعَادَتِی
که اگر به واسطه‌ی آن‌ها از من قصاص کنی این ماه، ماه بدبختی من خواهد بود؛ و اگر ببخشی، ماه نیکبختی ما خواهد بود.

اللَّهُمَّ وَ کَمَا أَسْعَدْتَنِی بِالْإِقْرَارِ بِرُبُوبِیَّتِکَ مُبْدِئاً [مُبْتَدِئاً] فَأَسْعِدْنِی بِرَحْمَتِکَ وَ رَأْفَتِکَ وَ تَمْحِیصِکَ وَ سَمَاحَتِکَ مُعِیداً
خدایا، همان گونه که در آغاز این ماه با اعتراف به پروردگاری‌ات مرا نیکبخت نمودی، با رحمت و مهرورزی و پالودن از بدی و بخشندگی‌ات در پایان آن نیکبخت بگردان،

فَ إِنَّکَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ کَثِیرا
که تو بر هر چیز توانایی. درود و سلام فراوان خداوند بر حضرت محمّد و خاندان او.

[۱]) سوره الاخلاص، آیات ۳-۴
[۲]) سوره الفرقان، آیه ۳
[۳]) سوره الانبیا، آیه ۲۳

دعای روز بیستم ماه رمضان از مجموعه امام سجاد (ع)

الجزء الأول؛ أبواب أحکام شهر رمضان؛ الباب الرابع و العشرون فیما نذکره من زیادات و دعوات فی اللیله العشرین منه و یوم‌ها؛ فصل فیما یختص بالیوم العشرین من دعاء غیر متکرر، دعاء آخر فی هذا الیوم من مجموعه مولانا زین العابدین ص‏

جلد اول، باب‌های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و چهارم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز بیستم ماه، فصل اول دعاهای مخصوص روز بیستم رمضان (دعای سوم) به نقل از مجموعه‌ی مولی امام زین العابدین-صلوات اللّه علیه-:

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ یَا خَالِقَ الظُّلُمَاتِ وَ النُّورِ یَا ذَا الْقُدْرَهِ وَ السُّلْطَانِ وَ الْعَظَمَهِ وَ الْجَبَرُوتِ وَ الْکِبْرِیَاءِ وَ الْمَلَکُوتِ
خدایا، از تو درخواست می‌کنم ای آفریننده‌ی تاریکی‌ها و نور، ای صاحب قدرت و تسلّط و بزرگی و شکوه و بزرگمنشی و سلطنت برتر،

یَا مَنْ‏ (جَعَلَ اللَّیْلَ سَکَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً )[۱] (وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ ‏)[۲] لَکَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبَارَکْتَ وَ تَعَالَیْتَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ
ای خدایی که شب را مایه‌ی آرامش و خورشید و ماه را برای حساب‌رسی و ستارگان را رام فرمان خود قرار دادی و آفرینش و فرمان از آن تو است و بلندپایه و متعالی هستی ای پروردگار جهانیان،

یَا اللَّهُ یَا عَظِیمُ یَا کَرِیمُ یَا کَبِیرُ یَا حَیُّ یَا قَیُّومُ یَا وَاحِدُ یَا أَحَدُ یَا فَرْدُ یَا وَتْرُ یَا صَمَدُ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
ای خدا ای شکوهمند ای بزرگوار ای بزرگ ای زنده‌ای پاینده‌ای یگانه ای بی‌همتا ای یکتا ای تک ای بی‌نیاز، بر محمّد و آل محمّد درود فرست

وَ اسْتَجِبْ فِیمَا دَعَوْتُکَ وَ أَعْطِنِی مَا سَأَلْتُکَ فَإِنَّکَ‏ (تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ ‏)[۳]
و دعاهایم را که به درگاهت کردم، مستجاب و آنچه از تو خواستم عطا کن، زیرا تو هرچه بخواهی بدون حساب روزی می‌دهی.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ إِنَّکَ ‏ (أَهْلُ التَّقْوی‏ وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَهِ )[۴]
خدایا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و آنچه خود زیبنده‌ی آنی، انجام ده که تو اهل تقوا و آمرزش هستی

وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ تَنْتَصِرُ بِهِ لِدِینِکَ وَ تَقْتُلُ بِهِ عَدُوَّکَ فِی الصَّفِّ الَّذِی وَصَفْتَ أَهْلَهُ فِی کِتَابِکَ‏
و مرا از کسانی قرار ده که به‌وسیله‌ی او دینت را یاری می‌دهی و دشمنت را به نابودی می‌کشانی، و در صفی که اهل آن را در کتابت چنین ستوده‌ای:

(کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ ‏)[۵] فِی أَحَبِّ خَلْقِکَ إِلَیْکَ فِی أَحَبِّ الْمَوَاطِنِ إِلَیْکَ
«گویی آنان بنیان سربین هستند.» و در میان محبوب‌ترین آفریدگان و در محبوب‌ترین مکان‌ها نزد تو

وَ ارْزُقْنِی سَفْکَ دِمَاءِ الْمُشْرِکِینَ وَ النَّاکِثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمَارِقِینَ وَ الْفَاسِقِینَ [وَ النَّابِذِینَ ‏] وَ الْکَافِرِینَ وَ الْمُبَدِّلِینَ
و ریختن خون مشرکان و پیمان‌شکنان و ستمگران و خوارج و فاسقان [و رهاکنندگان] و کافران و تغییردهندگان [پیمان خود با خدا] را روزه‌ام کن

وَ ثَبِّتْ رَجَاءَکَ فِی قَلْبِی وَ ثَبِّتْ قَدَمَیَّ وَ أَفْرِغِ الصَّبْرَ عَلَیَّ وَ عَلَی ذَلِکَ فَقَوِّنِی
و امیدت را در دلم استوار بدار و گامم را ثابت کن و شکیبایی را بر دلم بریز و در این‌باره به من نیرومندی بخش

وَ فِی صُدُورِ الْکَافِرِینَ فَعَظِّمْنِی وَ لِلْمُؤْمِنِینَ فَذَلِّلْنِی وَ حَبِّبْ إِلَیَّ مَنْ أَحْبَبْتَ وَ بَغِّضْ إِلَیَّ مَنْ‏ أَبْغَضْتَ
و مرا در دل کافران بزرگ و نزد مؤمنان خوار، و دوستان خود را محبوب من بگردان و دشمنان خود را مبغوض من بکن

وَ وَفِّقْنِی لَأَحَبِّ الْأَمْرِ إِلَیْکَ وَ أَرْضَاهَا لَدَیْکَ وَ أَفْضَلِهَا عِنْدَکَ‏ إِنَّکَ عَلی‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ
و به محبوب‌ترین و موردپسندترین و برترین کارها نزد خود موفق بدار، به راستی که تو بر هر چیز توانایی.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعْتِقْنِی مِنَ النَّارِ فَإِنِّی مِنْکَ إِلَیْکَ أَفِرُّ
خدایا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و مرا از آتش جهنّم آزاد کن، زیرا من از تو به‌سوی تو می‌گریزم

فَلَسْتُ أَخَافُ بِغَیْرِ [غَیْرَ] عَدْلِکَ فَإِیَّاکَ أَسْأَلُ بِکَ لِأَنَّکَ [إِنَّهُ ‏] لَیْسَ أَحَدٌ إِلَّا دُونَکَ
و به جز عدل و داد تو از چیزی نمی‌هراسم، پس از تو به تو خواهانم، زیرا همه جز تو پایین‌تر از تواند

وَ أَتَقَرَّبُ إِلَیْکَ بِنِعْمَتِکَ وَ أَدُلُّ عَلَیْکَ بِإِحْسَانِکَ فَاغْفِرْ لِی مَا سَتَرْتَ مِنْ غَیْرِکَ مِنْ ذَنْبٍ
و به نعمت تو به درگاه تو نزدیکی و با نیکی تو بر تو راهنمایی می‌جویم، پس آنچه از گناه من که از غیر تو پوشیدم

وَ بَارَزْتُکَ بِخَطِیئَتِی مِنْ جَهْلِی لِلَّذِی خِفْتُ مِنْ خَلْقِکَ وَ رَجَوْتُ مِنْ عَفْوِکَ فَأَمِنْتُ تَعْجِیلَ نَقِمَتِکَ
و خطاهایی که به واسطه‌ی نادانی‌ام از آفریده‌های تو ترسیدم و به امید گذشت تو آشکارا به مبارزه با تو برخاستم و از شتاب در کیفرت احساس ایمنی کردم، بیامرز

فَأَوْجِبْ لِی مَا طَمِعْتُ فِیهِ مِنْ رَحْمَتِکَ إِذْ عَلِمْتَ ذَلِکَ مِنِّی أَنَّهُ کَذَلِکَ مَعَ عِلْمِی بِأَنَّکَ تَرَانِی فِی جَمِیعِ حَالاتِی
و آنچه از رحمتت درباره‌ی آن آزمندم بر من بایسته گردان، زیرا خود می‌دانی که چنین بوده است و باوجود آگاهی من از این‌که در همه‌ی حالات مرا می‌بینی

لَا أَقْدِرُ أَسْتَتِرُ مِنْکَ فِی لَیْلٍ وَ لَا نَهَارٍ فِی بَرٍّ وَ لَا بَحْرٍ وَ لَا بِخَرْقٍ مِنَ الْأَرْضِ وَ لَا سَمَاءٍ وَ لَا سَهْلٍ وَ لَا جَبَلٍ
و نمی‌توانم در شب و روز، خشکی و دریا، در شکاف زمین یا آسمان، و در بیابان یا کوهستان خود را از تو پنهان کنم

وَ لِأَنَّهُ لَا یُوَارِی مِنْکَ لَیْلٌ دَاجٍ وَ لَا سَمَاءٌ ذَاتُ أَبْرَاجٍ وَ لَا بَحْرٌ ذُو أَمْوَاجٍ وَ لَا أَرْضٌ ذَاتُ فِجَاجٍ وَ لَا جِبَالٌ ذَاتُ أَنْبَاجٍ
و شب تاریک و آسمان دارای برج‌ها و دریای موج‌خیز و زمین دارای راه‌ها و کوه‌های [بلند] که صداها را منعکس می‌کنند نیز نمی‌توانند مرا از تو پنهان بدارند

عَارِفٌ بِرُبُوبِیَّتِکَ مُقِرٌّ بِوَحْدَانِیَّتِکَ أَحَطْتَ خُبْراً بِأَهْلِ سَمَاوَاتِکَ وَ أَرْضِکَ لَا یَشْغَلُکَ شَیْ‏ءٌ عَنْ شَیْ‏ءٍ
و به پروردگاری تو شناسا هستم و به یگانگی‌ات اعتراف دارم. آگاهی تو آسمانیان و زمینیان را فراگرفته است و هیچ‌چیز نمی‌تواند تو را از چیز دیگر به خود مشغول کند،

لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَکَ لَا شَرِیکَ لَکَ وَ أَنْتَ عَلَی کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّم‏
معبودی جز تو وجود ندارد، یگانه‌ای و شریکی برای تو وجود ندارد و بر هر چیز توانایی. درود و سلام خداوند بر سرورمان حضرت محمّد و خاندان او.

[۱]) سوره الانعام، آیه ۹۶
[۲]) سوره الاعراف، آیه ۵۴
[۳]) سوره آل عمران، آیه ۲۷
[۴]) سوره المدثر، آیه ۵۶
[۵]) سوره الصف، آیه ۴