دولت انتقالی برای پایان نتانیاهو | نگاه دولت جدید رژیم صهیونیستی به ایران

انتخابات رژیم صهیونیستی در طی ۲ سال گذشته ۴ بار تکرار شده و هیچ حزبی توان ائتلاف نداشته و عملاً این رژیم را با بحران سیاسی مواجه کرده است که این موضوع نشان‌دهنده ضعف در سیستم انتخاباتی این رژیم دارد، اما این ضعف حداقل در دو سال گذشته برای نتانیاهو بد نبوده و توانسته وی را همچنان در دفتر نخست‌وزیری نگه دارد.

کد خبر: ۶۹۵۱۹

تاریخ : ۱۴ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۴

نوشته

زُهیر موسوی | به گزارش شهرآرانیوز - انتخابات رژیم صهیونیستی در طی ۲ سال گذشته ۴ بار تکرار شده و هیچ حزبی توان ائتلاف نداشته و عملاً این رژیم را با بحران سیاسی مواجه کرده است که این موضوع نشان‌دهنده ضعف در سیستم انتخاباتی این رژیم دارد، اما این ضعف حداقل در دو سال گذشته برای نتانیاهو بد نبوده و توانسته وی را همچنان در دفتر نخست‌وزیری نگه دارد.

حالا این بار در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ اتفاقی عجیب رخ داده و بعد از آنکه بی‌بی «نتانیاهو» نتوانست دولت ائتلافی تشکیل دهد شاهد ائتلاف احزاب چپ با احزاب راست افراطی هستیم این ائتلاف به این دلیلی جالب توجه است که احزاب راست در طی سالیان گذشته همیشه در ائتلاف با حزب لیکودِ نتانیاهو بوده‌اند.

درواقع خبرنگار اسرائیلی یعنی یائیر لاپید با تشکیل حزب «یش عتید» در سال ۲۰۱۲ و حالا اقبال شهرک‌نشینان توانسته به توافقی بزرگ دست یابد توافقی که تمام احزاب آن با تمام اختلافاتی که با هم دارند در یک موضوع اشتراک نظر داشتند و آن هم پایان کار نتانیاهو است.

دولت انتقالی برای پایان نتانیاهو

البته این ائتلاف تنها با همین دو حزب انجام نشد و احزاب اتحادیه آبی و سفید، حزب کار، اسرائیل خانه ما، امید نو، میرتس و همچنین فهرست مشترک اعراب به این لیست پیوستند و این تعدد احزاب ائتلاف را بسیار شکننده کرده است حتی با تشکیل دولت جدید به نظر نمی‌رسد این احزاب مخالف بتوانند بیشتر از یک سال و حتی ۶ ماه در کنار هم دوام بیاورند، زیرا اختلاف بسیاری با یکدیگر دارند و به نظر می‌رسد فقط می‌خواهند با دولتی انتقالی شاهد پایان دوره ۱۲ ساله بنیامین نتانیاهو باشند، زیرا اگر وی نخست‌وزیر نباشد عملاً مصونیتی نداشته و دادگاه این رژیم می‌تواند به تخلفات مالی او رسیدگی کند و حتی از ریاست حزب لیکود هم خلع خواهد و آنجاست که دیگر این حزب قدرت سابق خود را نخواهد داشت.

این در حالی است که هنوز کار ائتلاف جدید به پایان نرسیده، زیرا بر اساس قانون این رژیم باید ائتلاف از کنست هم رأی اعتماد بگیرد و حالا بنیامین نتانیاهو در صورت رایزنی و همراه کردن چند نماینده با خود که بسیاری از آن‌ها به‌خصوص در احزاب راست افراطی از دوستان نزدیکش هم هستند می‌تواند این ائتلاف را بشکند، اما خود بی بی هم می‌داند که حتی با انتخابات جدید نیز احزاب دوباره و حتی قدرتمندتر از گذشته علیه وی ائتلاف می‌کنند.

با این حال با ائتلاف اصلی که بین یائیر لاپید رئیس حزب «یش عتید» و نفتالی بنت رئیس حزب «راستگرا و مذهبی ملی یامینا» شکل گرفته قرار است در دو سال اول بنت و در دو سال بعد آن لاپید نخست‌وزیر این رژیم باشند البته همان‌طور که گفته شد تا زمان رأی کنست نمی‌توان به این ائتلاف امیدوار بود، اما با این حال کارشناسان روابط بین‌الملل و خاورمیانه برای نخست‌وزیری بنت احتمال زیادی قائل هستند.

نگاه دولت جدید رژیم صهیونیستی به ایران

با در نظر گرفتن قدرت و رسیدن نفتالی بنت، ۴۹ ساله که سابقه چند دوره وزارت در دولت‌های تحت رهبری بنیامین نتانیاهو یعنی وزارت اقتصاد، وزارت امور شهروندان ساکن خارج، وزارت آموزش وزارت دفاع را در کارنامه دارد می‌تواند حداقل برای گروهی از شهرک‌نشینان رژیم صهیونیستی نویدبخش پایان یک بحران سیاسی طولانی با برگزاری چهار انتخابات پارلمانی باشد، اما حالا یکی از سؤالاتی که این روز‌ها زیاد مطرح می‌شود موضوع نگاه جدید دولت رژیم صهیونیستی به ایران است که در پاسخ به این سؤال باید در بخش اول گفت که نمی‌توان به طولانی بودن این ائتلاف امید داشت، اما درهرصورت باید توجه داشت که مخالفت با ایران در تمام احزاب رژیم صهیونیستی وجود دارد و عملاً موضوعی فرا حزبی است، اما بنیامین نتانیاهو مخالفت با ایران و ائتلاف علیه آن را در اولویت اصلی سیاست خود قرار داده بود که به نظر می‌رسد دولت جدید با اختلافات زیادی که در ساختار خود دارد به‌اندازه نتانیاهو به موضوع ایران ورود نکند و به نظر می‌رسد اولویت اصلی این ائتلاف نزدیک شدن بیشتر با حزب دموکرات و دولت جو بایدن باشد، اما با این حال باید توجه داشت که بنت یک راست‌گرای افراطی، مخالف تشکیل دولت فلسطین و موافق با شهرک‌سازی است و در مصاحبه‌ای هم اعلام کرده که ایران مسبب ۷۰ درصد از مشکلات امنیتی این رژیم است و با این شرایط عملاً می‌توان گفت اتفاق خاصی در سیاست خارجی این رژیم با جمهوری اسلامی ایران رخ نخواهد داد، اما اختلافات داخلی فرصت بسیار خوبی برای ایران خواهد بود.