دورگه پروری در بسکتبال ایران|خارج شدن از ریل پشتوانه سازی!

هر اندازه در تیم ملی بسکتبال از سرمایه‌های داخلی تهی شویم و فرصت‌های دورگه‌پروری را پررنگ‌تر کنیم، به همان میزان ضعف عملکرد و غفلت فدراسیون و شاهین‌طبع در تیم ملی نمایان تر می‌شود.

کد خبر: ۷۰۱۸۸

تاریخ : ۲۱ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۵۶

نوشته

افشین رضاپور/شهرآرانیوز، در روز‌هایی که والیبال با یک مربی خارجی و بازیکنان جوان امیدواری زیادی برای آینده این رشته ایجاد کرده است، اما در بسکتبال به دلیل سیاست‌گذاری‌های غلط فدراسیون و مسیر اشتباهی که از سه سال و نیم با #شاهین‌طبع در تیم ملی ایجاد شد، نگرانی‌های زیادی وجود دارد.
پنجره‌ی سوم رقابت‌های بسکتبال کاپ آسیا با حضور تیم‌های ایران، سوریه، عربستان و قطر از فردا در امان پایتخت اردن آغاز می‌شود.در این پنجره تیم ملی دو بازی مقابل قطر و عربستان برگزار می‌کند.
بر اساس پیش بینی‌ها و با وجود اختلاف سطح بسکتبال ایران با دو حریف دیگر خود، نباید مشکلی برای پیروزی تیم ملی وجود داشته باشد.ایران تاکنون هر دو تیم را در پنجره‌های اول و دوم شکست داده است.
مسابقات کاپ آسیا بعد از المپیک توکیو در اندونزی برگزار خواهد شد و نگرانی ما در بسکتبال ایران که از سه سال و نیم پیش و در پی سیاست‌های غلط فدراسیون با محوریت شاهین‌طبع در تیم ملی آغاز شد رفته رفته با پایان یافتن سطح نتیجه‌گیری تیم ملی کنونی بیشتر و بیشتر می‌شود.
تیم ملی با ستاره‌هایی از حدود ۱۵ – ۱۲ سال گذشته تاکنون، بهترین نسل از بازیکنان بسکتبال را در اختیار دارد که برای آقایان رزومه ساخته، اما در سال‌های اخیر به جای پشتوانه‌سازی، به دنبال دورگه‌پروری بودیم که این خود دلیل محکمی بر حرف‌های ما مبنی بر خارج شدن بسکتبال از ریل پشتوانه سازی است. متأسفانه با اجرای سیاست‌های غلط نیز رفتار مناسبی برای جبران عقب ماندگی‌ها در این زمینه نشان ندادیم.
دورگه‌پروری، راندن استعداد‌ها به گوشه‌ی عزلت و از بین بردن وفاق ملی و حس همکاری با حضور نیرو‌های داخلی است همین طور تخریب ارزش‌هایی، چون میهن دوستی و احساس تعلق و بالندگی ملی.
فدراسیون و شاهین‌طبع در حال اضمحلال انگیزه، تلاش و همبستگی اجتماعی در بسکتبال هستند.
متأسفانه با آوردن بازیکنان ضعیف و رزومه‌سازی برای آنان، حقوق بسیاری از جوانان نادیده گرفته شده است. جوانان ما در این خاک با امکانات دریغ شده از آنان، باید شاهد رزومه‌سازی آقایان برای افرادی باشند که در کشور‌هایی با سطح زندگی بالا بزرگ شدند، اما حال و کیف بسکتبال‌شان را در تیم ملی ایران می‌کنند.
در این میان بازنده‌ی اصلی فدراسیون بسکتبال است که طی سه سال و نیم، برای رشد و شکوفایی استعداد‌ها کاری نکرده است.
هر اندازه در تیم ملی از سرمایه‌های داخلی تهی شویم و فرصت‌های دورگه‌پروری را پررنگ‌تر کنیم، به همان میزان ضعف عملکرد و غفلت فدراسیون و شاهین‌طبع در تیم ملی نمایان می‌شود که سال به سال بر نگرانی‌های بیشتر بعد از کاپ آسیا اضافه خواهد کرد.