سینمایی برای نابینایان

امکانی که ضرورتش در دومین کلانشهر ایران نیز احساس می‌شود

کد خبر: ۷۰۲۲

تاریخ : ۲۳ مهر ۱۳۹۸ - ۰۶:۴۳

نوشته

نگار راد| شاید درمیان مشکلات ریزودرشت نابینایان و کم‌بینایان در جامعه ما، بحث آشتی دادن این افراد با فضاهای فرهنگی ازجمله سینما و تئاتر، چندان بااهمیت جلوه نکند اما توجه به همین موضوع به‌ظاهر کوچک می‌تواند باعث پررنگ‌تر شدن فعالیت‌های اجتماعی نابینایان شود و به تبع افزایش روحیه آن‌ها را به‌همراه داشته باشد. این روزها درمیان کم‌توجهی مسئولان به این موضوع، گلاره عباسی، بازیگر سینما و تلویزیون، سینمایی با نام «سوینا» را ویژه نابینایان راه‌اندازی کرده‌ است. سوینا با هدف توضیح‌دار کردن فیلم‌های سینمایی مشهور و درحال اکران تأسیس شده است. در این رویداد فرهنگی که برای اولین‌بار در ایران رخ داده است، هر ماه یک فیلم بدین شکل در یکی از پردیس‌های سینمایی تهران اکران می‌شود و پس از نمایش فیلم با حضور منتقدان حرفه‌ای سینما، جلسه نقد و بررسی نیز برگزار می‌گردد.
از زمان آغاز این رویداد تا به امروز چندین فیلم روز سینمای ایران ازجمله «سرخ‌پوست»، «آشغال‌های دوست‌داشتنی» و «قصرشیرین» برای نابینایان به نمایش گذاشته شده‌ است. در اکران فیلم سرخ‌پوست که اواخر تیرماه امسال با حضور 250نابینا در پردیس سینمایی چهارسو برگزار شده‌ بود، حبیب رضایی، بازیگر فیلم «سرخ‌پوست»، به‌صورت زنده گفتارهای صوتی مدنظر را هم‌زمان با پخش فیلم برای دریافت نابینایان بازگو‌ کرد. اکران فیلم «آشغال‌های دوست‌داشتنی» را نیز نیما رئیسی برعهده داشت. همچنین رضا کیانیان، بازیگر مشهدی سینما، به‌تازگی فیلم «قصرشیرین» را برای نابینایان صوتی کرده‌ است. او در گفت‌وگویی که با رادیو سوینا کرده است، درباره تجربه خود از صوتی کردن «قصرشیرین» توضیح داده‌ بود: «بیشترین فعالیت من در عرصه سینماست و دوست دارم همه مخاطبانی که فیلم را مشاهده می‌کنند، متوجه همه صحنه‌های فیلم و موضوع آن بشوند. خوشحالم که حالا با توضیح‌دار کردن صحنه‌های بدون دیالوگ، مخاطبان نابینا نیز می‌توانند تماشاگر فیلم‌ها باشند.» سوینا در طول این مدت با پخش فیلم همراه با توضیحات صوتی بر روی تصاویر آن، امکانی را فراهم کرده است تا مخاطبان نابینا علاوه‌بر شنیدن دیالوگ‌ها و موسیقی فیلم، امکان تصویرسازی ذهنی صحنه‌ها را نیز پیدا کنند؛ اتفاقی که باعث آشتی این قشر از جامعه با هنر هفتم شده‌ است اما این آشتی همچون بسیاری از اتفاقات دیگر، محدود به شهر تهران است.
جای خالی چنین رویدادی در شهری مثل مشهد که دومین کلان‌شهر کشور محسوب می‌شود، احساس می‌شود؛ رویدادی که به‌سادگی و با کمک هنرمندان مشهدی می‌تواند رخ بدهد و بسیاری از نابینایان شهرمان را به سینماها بکشاند. هم‌زمان با 23مهر، روز جهانی عصای سفید، مطالبه این اتفاق شاید بتواند فصل جدیدی برای حضور نابینایان در فضاهای فرهنگی شهرمان باشد.