ضرورت توجه به محیط زیست در عزاداری‌ها

امیرعلی برومند عضو کمیته محیط زیست معاونت فرهنگی دانشگاه فردوسی مشهد

کد خبر: ۷۰۹۷

تاریخ : ۲۴ مهر ۱۳۹۸ - ۰۱:۰۳

نوشته

قیام امام حسین(ع) و یاران باوفایشان حامل پیام‌های ارزشمندی برای تمام بشریت است. حرکت عظیمی که همچون پرتوهای نور خورشید پس از عبور از منشور اندیشه‌های بلند خردورزان عالم، هر روز ابعاد تازه‌ای از آن درک می‌شود، به‌طوری‌که امروز پس از 1339سال از آن پاک‌بازی عاشقانه و شهادت مظلومانه، همچنان درس‌های عاشورا ادامه دارد. سرچشمه استمرار این پیام نیز در حضور همیشگی حق و باطل و ظلم و عدالت در این عالم است.
طیف گسترده ملت‌هایی که همه‌ساله عزادار حضرت اباعبدا...(ع) می‌شوند و با فرهنگ و رسوم خود به سوگ این حادثه غم‌بار می‌نشینند باعث شکل‌گیری گنجینه عظیم فرهنگی و هنری با این مضمون شده است.
چه خوب است در عزاداری هایمان حفظ محیط زیست را هم مدنظر داشته باشیم که مواردی را یادآور می شویم.
از جمله جایگزینی لیوان‌ها و ظروف یک‌بار مصرف پلاستیکی با لیوان‌ها و ظروف شیشه‌ای قابل شست‌وشو و همچنین ظروف گیاهی که ضمن کاهش حجم پسماند از خطر ابتلا به سرطان ناشی از تماس مایعات و غذاهای گرم با ظروف پلاستیکی جلوگیری می‌کنند، استفاده از دوچرخه و وسایل حمل و نقل عمومی همچون مترو و اتوبوس به‌جای خودروهای شخصی برای کاهش آلودگی هوا و صرفه‌جویی در مصرف سوخت، تفکیک زباله‌های تر و خشک در آشپزخانه‌های هیئت‌های مذهبی و تعبیه سطل‌هایی برای تفکیک زباله در مقابل ایستگاه‌های توزیع نذری، کاهش حجم و فشرده‌سازی زباله‌های بازیافتی، جلوگیری از نصب پرچم‌ها به تنه درختان یا شکستن شاخه درختان برای پخت نذری‌ها یا آتش روشن‌کردن در کنار معابر، نظارت بر حفظ نظافت اطراف تکیه‌ها و ایستگاه‌های صلواتی، استفاده از کیسه‌های پارچه‌ای به جای کیسه‌های پلاستیکی برای تقدیم نذری به عزاداران، شستن خون دام‌های قربانی شده از معابر شهری، جلوگیری از ایجاد ازدحام و ترافیک مقابل ایستگاه‌های توزیع نذری، جلوگیری از ایجاد آلودگی‌های صوتی در نواحی نزدیک به درمانگاه‌ها و خانه‌های سالمندان و همچنین در ساعت‌هایی از شبانه‌روز که مردم در حال استراحت هستند.
چه نیکوست هیئت‌های عزاداری با دعوت از کارشناسان محیط زیست در بخش‌هایی از مراسم‌های عزاداری در راستای ارتقای شعور حسینی و با توجه به هدف اصلی قیام حضرت سیدالشهد(ع) که امربه معروف و نهی از منکر است، بخشی از سخنرانی‌ها را به امر به معروف درباره حفاظت از محیط زیست اختصاص دهند و مردم را به مراقبت از منابع طبیعی ارزشمندی چون آب، عرصه‌های طبیعی مرتعی و جنگلی و رفتار نیکو با حیوانات اختصاص دهند یا درصورت دسترسی‌نداشتن به کارشناسان این حوزه، مداحان و سخنرانان بزرگوار، خود به مردم آموزش داده و آگاهی‌بخشی کنند.