از «مشهدچهره» تا توسعه پایدار مشهد

محمدرضا زائری - پژوهشگر دینی

کد خبر: ۷۲۸۳۵

تاریخ : ۱۲ تير ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۱

نوشته

زمانی که انتشار ویژه نامه‌های همشهری محله را در تهران شروع کردیم، کاری که بعد‌ها در شهرآرامحله مشهد استمرار یافت، مهم‌ترین دغدغه ما تمرکز بر چهره شهروندان عادی و معمولی بود.
روزنامه‌های سراسری و رسانه‌های رسمی همواره از خبر چهره‌های سیاسی و مشهور آکنده اند و چه در عرصه اخبار داخلی و چه در ساحت خبر‌های خارجی بر چهره‌های مشهور تمرکز می‌کنند و در نتیجه جایی برای پرداختن به شهروندان عادی پیدا نمی‌کنند. امام‌خمینی (ره) در دیداری که با برخی روزنامه نگاران داشتند، فرموده بودند: «این قدر عکس و خبر من را در صفحه اول روزنامه منتشر نکنید! بروید و آن کشاورزی را که خوب کار کرده است معرفی کنید، با آن کارگری که خوب کار کرده است مصاحبه کنید!»

اما طبیعی بود که روزنامه‌های سراسری و رسانه‌های رسمی، حتى اگر بخواهند، نمی‌توانند اخبار مهم و سراسری را نادیده بگیرند و به‌سراغ شهروندان معمولی بروند و برای همین جای این موضوع همیشه در رسانه‌ها خالی بود و این آرزو محقق نمی‌شد. با گسترش انتشار نشریات شهری و محلی به ویژه نشریاتی که با حمایت شهرداری‌ها برای ارتباط با طبقه متوسط شهری شکل گرفت، فرصتی در راستای تحقق آن آرزو فراهم شد.

روزنامه شهرآرا نیز از همان ابتدا به شخصیت و زندگی شهروندان توجه داشت و در ضمائم خود بیشتر به این ضرورت می‌پرداخت و اکنون با سایت «مشهدچهره» بیش از گذشته بر این موضوع متمرکز شده است. اکنون هزارتو‌های زندگی یک پیرمرد مغازه دار یا زنی سالمند و تنها، به اندازه گفتگو با یک وزیر یا نماینده مجلس اهمیت می‌یابد و چه بسا بیش از آن جذاب و درخور توجه می‌شود. سایت «مشهدچهره» در میان خبر‌های نگران‌کننده و حوادث تلخ، از زندگی می‌گوید و به یادمان می‌آورد که هر آدمی داستانی شنیدنی و خواندنی دارد. این پایگاه اینترنتی جذاب و خواندنی و دیدنی هم پنجره است و هم آینه؛ از سویی موجب ایجاد اعتماد بیشتر مخاطبان با رسانه می‌شود و پنجره‌ای برای تماشای بهتر زندگی‌ها و ماجرا‌های شهر فراهم می‌کند و از سوی دیگر فرصت روایتگری برای افراد فراهم می‌کند و آینه‌ای پیش رویشان قرار می‌دهد تا خود و زندگی‌های خود را ببینند و برای دیگران بازگو کنند.

دریغا که سال هاست اهمیت و نقش نویسندگی و انشا و روایت را فراموش کرده  و از یاد برده ایم که چقدر روایتگری و داستان گویی در ایجاد توسعه مهم است.
دریغا که سال هاست زنگ انشای مدرسه‌ها را از دست داده و از نقش همین موضوع به ظاهر ساده در توسعه غافل شده ایم و اکنون باید تازه به یاد بیاوریم که یکی از مهم‌ترین عوامل توسعه یافتگی در کشور‌های پیشرفته، توفیق کلاس انشا و رونق درس روایتگری و نویسندگی است. شاید «مشهد چهره» بتواند آرام آرام این فرصت را برای نوجوانان و جوانان فراهم کند که از زندگی چهره‌های شهر بگویند و داستان‌های شوق آفرین و الهام بخش از جوشش و زایش و حرکت و امید بنویسند و قدم‌های بلندی برای توسعه پایدار شهری در مشهد مقدس بردارند، که به قول آن ضرب المثل معروف، «راهی که هزار فرسنگ است، با نخستین گام آغاز می‌شود».