خبرنگار و قلم‌زدن به‌طریق انصاف و عدالت

غلامرضا بنی‌اسدی - روزنامه‌نگار

کد خبر: ۷۶۸۵۴

تاریخ : ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۰:۴۴

نوشته

من مطبوعات را پدیده‏‌ای ضروری و لازم و اجتناب‌ناپذیر برای جامعه‏ خودمان و هر جامعه‏‌ای می‏‌دانم. بنده برای مطبوعات ۳ وظیفه قائلم: ۱- نقد و نظارت. ۲- اطلاع‌رسانی صادقانه و شفاف. ۳- طرح و تبادل آرا و افکار در جامعه.» این کلام راهبردی و راهنمای رهبر انقلاب است به حوزه رسانه که باید آن را مانیفست کار رسانه‌ای مؤمنانه هم نامید. در این راهبرد، نقد و نظارت، هم‌زمان- آمده است تا اهل رسانه ازجمله دیداری و شنیداری و مکتوب و فضای‌مجازی، همه و همه برای خود مأموریت نظارت صادقانه بر امور و بر نهاد‌های حکومتی قائل باشند و با نقد مشفقانه، آنان و جامعه را کمک کنند تا بتوانند با کمترین هزینه به بیشترین دستاورد برسند.

نقد هم نه‌تن‌ها به‌دنبال شفافیت است که خود نیز شفاف و داری مرز مشخص با تخریب است. یعنی نمی‌توان تخریب را لباس فاخر نقد پوشاند و در صدر نشاند و دیگران را به‌قد دانستن خواند. نه، نمی‌شود چه اینکه «نقد یعنی عیارسنجی، یعنی خوب است آدم یک چیز خوب را ببیند، یک چیز بد را نیز ببیند و بعد جمع‏‌بندی کند. جمع‏‌بندی کار مجموعه‌ای نیز آن وقتی است که ضعف‏‌ها و قوت‏‌ها را منصفانه کنار همدیگر قرار بدهد». اما تخریب یعنی «انکار امتیازات، قبول‌نکردن برجستگی‌ها و کار‌های خوب، درشت‌کردن و برجسته‌کردن ضعف‏‌ها».

حضرت آیت‌ا... خامنه‌ای وظیفه اهل رسانه را در جایگاه نقد هم تبیین و تنویر و راه را مشخص می‌فرمایند: «نباید در انتقاد از یک شخص یا دستگاه دچار بی‏‌انصافی شویم. باید با انصاف بود، با انصاف عمل کرد و با انصاف حرف زد. اگر با کسی دشمن هستید، نباید موجب شود حتی نسبت به دشمن بی‏‌عدالتی و بی‏‌انصافی کنید. نگرانی من از انتقادکردن نیست. یکی انتقاد می‏‌کند یکی هم جواب می‏‌دهد. نگرانی من از رایج‌شدن اخلاق بی‏‌انصافی در جامعه است.» دغدغه‌ای کلان که باید در جان همه ما بنشیند تا ما را به قلم‌زدن به‌طریق انصاف وادارد. ما باید علاوه بر مؤلفه‌های حرفه‌ای کار رسانه، یک بایستگی مهم را هم در خود بارور کنیم و آن تعهد و التزام عملی به اخلاق است. وجه ممیزه و ممتازکننده ما نسبت به کار رسانه در دیگر کشور‌ها همین اخلاق است.

همان که در فلسفه بعثت حضرت رسول‌اعظم (ص) به‌صراحت بر آن تأکید شده است. مقام معظم رهبری در اشاره به مؤلفه اطلاع‌رسانی نیز تأکید می‌کنند: «معتقدم که آزادی قلم و بیان، حق مسلم مردم و مطبوعات است. در این هم هیچ تردیدی ندارم و این جزو اصول مصرحه قانون اساسی است.» این نیز صریح کلام حضرت ایشان است: «معتقدم اگر جامعه‏‌ای مطبوعات آزاد، و دارای رشد، و قلم‌های آزاد و فهمیده را از دست بدهد، خیلی چیز‌های دیگر را هم از دست خواهد داد.»

در سرفصل سوم نیز سخن ایشان روشن‌تر از چراغ است: «آن‌چیزی که به پیشرفت کشور کمک می‏‌کند، آزادی فکرهاست.» و نیز: «آزادی فکر‌ها یعنی آزادانه فکرکردن، آزادانه مطرح‌کردن، از هو و جنجال نترسیدن، به تشویق و تحریض این و آن نگاه‌نکردن و به‌قولی جوگیرنشدن؛ سخن را شنیدن و بهترین را انتخاب‌کردن.» در پایان این نوشته خود و هم‌قلمانم را مخاطب این این کلام همراه حضرت رهبر می‌دانم: «زیادتر نگویید از آنچه که هست، از آنچه که باید و شاید. منصف و عادل باشیم. این‏‌ها آن وظایف ماست.» پس به حرمت شهیدصارمی و قلم‌های شهیدپرور عهد می‌بندیم منصفانه در صراط مستقیم عدالت گام برداریم. یاعلی!