یادداشت کودک | داستان خانواده و جمعیت

خدای بزرگ برای همه‌ی موجودات دنیا پدر و مادر آفرید، زیرا می‌دانست تنهایی سخت است و هر کودکی نیاز دارد بزرگ‌تری دلسوز داشته باشد.

کد خبر: ۸۱۳۱۲

تاریخ : ۳۰ ارديبهشت ۱۴۰۲ - ۱۵:۵۴

نوشته

خدای مهربان، زمین و زمان، ستاره‌ها و کهکشان، کوه و دشت و بیابان، دریاها، جنگل و پرندگان و هرچه جهان را تماشایی می‌کند برای ما آفریده است تا همه در کنار هم با آشتی و مهربانی زندگی کنیم و شکر نعمت‌هایش را به‌جا بیاوریم.

بچه‌های عزیز! می‌دانید در تقویم روزی به نام «شیر مادر» داریم و امروز هم در تقویم «روز ملی خانواده و جمعیت» است؟ این روز زیبا بر شما و خانواده‌هایتان هزاران هزار بار مبارک باشد!

امیدواریم در جمع گرم و مهربان اهالی خانه، سلامت و شاد باشید و قدر خانواده‌تان را بدانید. می‌دانید چگونه؟ خیلی ساده است!

همیشه تلاش کنید هر روز فقط یکی، و نه بیشتر، کارهای کوچکی را که خانواده‌تان را شاد می‌کند انجام دهید و با این کارتان نشان دهید خانواده برایتان خیلی ارزش و اهمیت دارد.

باور کنید وقتی یک نفر شاد می‌شود، زندگی قشنگ‌تر و خانواده قوی‌تر می‌شود.

دوستان خوب کوله‌پشتی! خانواده برای خودش داستانی دارد که برایتان تعریف می‌کنم: هنوز همه‌چیز تازه‌ی تازه بود. همه‌چیز در زیباترین شکل رؤیایی خود بود.

پرندگان بهشتی آواز می‌خواندند و نسیمی آرام می‌وزید. فرشتگان تماشاگر لحظه‌ا‌ی ناب بودند. خداوند مهربان وقتی نخستین بابابزرگ دنیا را آفرید، به خودش «احسنت» گفت.

خدا برای اینکه حضرت آدم(ع) تنها نباشد، برای او یک همسر خوب و مهربان، یعنی حضرت حوا، را آفرید و این‌طور بود که نخستین خانواده ایجاد شد و با به دنیا آمدن فرزندان و نوه و نتیجه‌هایشان جمعیت معنا پیدا کرد.