بی حسی دست و پا نشانه چه بیماری‌هایی است؟

اگر حتی یکی از این عصب‌ها یا بخشی از آن‌ها آسیب دیده باشد یا به گونه‌ای آسیب ببیند، ممکن است مغزتان قادر به دریافت تمام اطلاعات حسی که دست‌هایتان در حال ارسال آن هستند نباشد و بی حسی دست‌ها می‌تواند نتیجه این روال باشد.

کد خبر: ۹۶۵۸۴

تاریخ : ۰۲ بهمن ۱۴۰۰ - ۰۰:۰۴

نوشته

به گزارش شهرآرانیوز، دلایل مختلفی ممکن است بر بی حسی دست و پا‌ها تاثیر بگذارند که در ادامه می‌خوانید.

دست‌های شما دارای حساس‌ترین گیرنده‌های لمسی در تمام بدن شماست و تمام گیرنده‌های لمسی با یک شبکه عصبی به مغز شما متصل می‌شوند.

دکتر راب دانوف، مدیر یک مرکز پزشکی خانواده در فیلادلفیا می‌گوید: اگر حتی یکی از این عصب‌ها یا بخشی از آن‌ها آسیب دیده باشد یا به گونه‌ای آسیب ببیند، ممکن است مغزتان قادر به دریافت تمام اطلاعات حسی که دست‌هایتان در حال ارسال آن هستند نباشد و بی حسی دست‌ها می‌تواند نتیجه این روال باشد.

دکتر Danoff می‌گوید یکی از رایج‌ترین دلایل بی حسی دست ها، سندرم تونل کارپال است، شرایطی که در نتیجه فشردگی عصب میانی در ناحیه تونل کارپال ایجاد می‌شود.

دکتر دانوف می‌گوید: این عامل، برای افرادی که زمان زیادی صرف کار بر روی یک کامپیوتر می‌کنند، بسیار رایج است. به خصوص اگر شرایط به گونه‌ای است که در حال تایپ و یا استفاده از ماوس مچ دست شما روی لبه و یا سطح سخت میز قرار می‌گیرد، در معرض خطر بیشتری قرار دارید.

به گفته موسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی، با توجه به بی حسی، سندرم تونل کارپال شامل علایمی است که در آن یک یا چند انگشت، به خصوص انگشت شست و انگشت وسطی، متورم شده و یا احساس سوزشی مانند سوزن سوزن شدن دارند.

به گفته دکتر دانوف: اگر شما یک بازیکن تنیس، گلف بازی میکنید یا فعالیتی دارید که نیاز به چرخش مکرر دست، مچ و یا آرنج دارد، در معرض خطر اپیکندیلیت یا آرنج تنیس بازان قرار دارید.

طبق گفته جامعه جراحی دست آمریکا (ASSH) این شرایط از فرسودگی و یا ضعیف شدن تاندون‌هایی که بر روی آرنج شما قرار دارند، ناشی می‌شود.

در حالی که به نظر می‌رسد آرنج تنیس بازان خود را به عنوان درد در آرنج یا ساعد نشان دهد، نشانه‌های اولیه آن احساس بی حسی یا سوزش در دست شما است.

دکتر دانوف می‌گوید: ممکن است اولین چیزی که به ذهن می‌رسد نباشد، اما اختلالات تیروئید می‌تواند منجر به بی حسی دست‌ها شود.

زمانی که کم کاری تیروئید تشخیص داده نشده و درمان نشود، می‌تواند به اعصابی که اطلاعات بین مغز و نخاع و بقیه بدن شما را حمل می‌کند، آسیب برساند. به خصوص اگر علائم دیگر کم کاری تیروئید مانند ریزش مو، افزایش وزن، احساس سرما در تمام مدت را تجربه می‌کنید، وقت آن است که با پزشک خود صحبت کرده و برای درمان خود اقدام کنید.

طبق گزارش کتابخانه ملی ایالات متحده آمریکا (NLM)، مصرف نوشیدنی‌های الکل دار در طولانی مدت می‌تواند منجر به آسیب‌های عصبی نوروپاتی شود.

بیشتر از نصف افراد مصرف کننده الکل این آسیب‌ها را تجربه می‌کنند. سایر علایم این آسیب به صورت سوزش در بازو‌ها و یا پاها، احساس سوزن سوزن شدن عجیب و غریب در اندام، ضعف عضلانی یا اسپاسم خودش را نشان می‌دهد.

کیست‌های گانگلیون توده‌های غیر سرطانی یا رسوب‌هایی هستند که می‌توانند هر جایی روی بدن شما شکل بگیرند، اما تمایل دارند روی مفاصل یا اطراف مفاصل شما ظاهر شوند.

به گفته ASSH، کیست گانگلیون فوق العاده رایج است و اگر بر روی مچ شما باشد، بی حسی یک نشانه رایج است. این کیست‌ها گاهی اوقات خود به خود از بین می‌روند. اگر این اتفاق نیفتد و منجر به درد و یا بی حسی شود، عمل جراحی یا “aspiration (کشیدن مایع درون کیست مچ دست) ” گزینه‌های درمان هستند.

این یک اختلال ایمنی است که در آن سیستم ایمنی شما به طور اشتباه به اعصاب حمله می‌کند و باعث ایجاد آسیب می‌شود که می‌تواند منجر به بی حسی در دست‌ها شود. این بیماری اغلب پس از بیماری تنفسی، بیماری معده، یا سایر انواع بیماری‌های عفونی اتفاق می‌افتد.

علائم دیگر سندرم گیلن باره شامل سوزش در انگشتان دست، پنجه پا، قوزک پا و یا مچ دست، ضعف در پاها، ضربان قلب بالا، ناتوانی در راه رفتن، و مشکل در حرکات صورت مانند جویدن است.

به لطف گسترش گسترده کنه، بیماری لایم _شرایطی که ممکن است تنها با نیش کنه به وجود آید_ رایج‌تر از همیشه است. از جمله علائم اولیه لایم می‌توان به خستگی شدید، خارش پوست و علائم آنفولانزا مانند تب، لرز، یا درد بدن اشاره کرد.

اگر این بیماری درمان نشود، در مراحل بعدی آن، علایمی همچون درد مفصلی و بی حسی دست‌ها و یا اندام‌ها را مشاهده خواهید کرد.

مولتیپل اسکلروزیس بیماری‌ای است که در آن سیستم ایمنی بدن شما به یک ماده چربی که از فیبر‌های عصبی مغز و نخاع شما محافظت می‌کند، حمله می‌کند.

دکتر دانوف معتقد است که این امر می‌تواند باعث بی حس شدن دست‌ها شود. در حالیکه ام اس می‌تواند در هر سنی بروز کند، اما معمولا در طی ۲۰ و ۳۰ سالگی پدیدار می‌شود. احتمال ابتلا به ام اس در زنان دوبرابر بیشتر از مردان است.

منبع: خبرنگاران جوان