با پهلوان، بی زورخانه

وقتی در یک منطقه وسیع شهری جایی برای ورزش پهلوانی نیست

کد خبر: ۹۹۸۶

تاریخ : ۰۵ آذر ۱۳۹۸ - ۰۷:۵۱

نوشته

جلائیان - منطقه ۷ فاقد زورخانه است، اما پهلوانان بنامی در آن سکونت دارند و با مشکلات زیاد رنج طی مسافت را به جان می‌خرند و خود را به گود زورخانه می‌رسانند.
سری زدیم به باستانی‌کاران قدیمی منطقه و پای درد دل آنان نشستیم تا برایمان از مشکلاتشان بگویند.

راه طولانی
مخاطب اول ما علی منیژه، باستانی‌کار باسابقه، است. او بیش از ۳ دهه است که برای ورزش در گود زورخانه مسافت زیادی را طی می‌کند. منیژه می‌گوید: من ساکن خیابان نسترن هستم و هرشب برای رفتن به زورخانه باید مسافت طولانی را که با خستگی ناشی از اتمام کار طی کنم. کاری که خیلی‌ها را از ادامه در این رشته منصرف ساخت.
باستانی‌کار با سابقه منطقه، ۳ پسر دارد که هر ۳ در این رشته فعالیت می‌کنند و عنوان‌ها و افتخارات زیادی دارند. منیژه ادامه می‌دهد: من برای ۲۰ نفر از نونهالان لباس و تجهیزات خریدم، اما از آن‌ها تنها ۲ نفر ادامه دادند. نوجوانان بسیاری هم در این سال‌ها دیدم که به دلیل توانا نبودن به پرداخت کرایه تاکسی ورزش را رها کردند.

نبود حمایت
او مشکل دیگر این رشته را نبود هرگونه حمایت از ورزشکاران این رشته می‌داند و می‌گوید: از دیگر مشکلات ورزشکاران در این رشته نبود پشتیبانی و حمایت است. پهلوانان بسیاری را می‌شناسم که می‌گویند حاضر نیستند پول هزینه کنند و به مسابقات بروند.
باستانی‌کار باسابقه شهرمان به تأثیرات زورخانه در محلات اشاره می‌کند و می‌افزاید: به عقیده من حتما لازم نیست یک زورخانه مجهز احداث شود. در همین محلات مکان‌های زیادی هست که می‌شود به این ورزش اختصاص داد. اگر شهرداری بتواند در ورزش‌های باستانی هم ورود کند شاهد ظهور باستانی‌کاران بسیاری در شهر خواهیم بود و نتیجه آن را نیز خیلی زود خواهیم دید.

ترک عشق به دلیل دوری راه
علی رجبی، یکی از باستانی‌کاران سابق در محله بهارستان است. او در ابتدا از دلایل ترک این رشته ورزشی می‌گوید: حدود ۵ سال است به این محله نقل مکان کردم. ۳ سال اول به دلیل داشتن خودرو هرطور شده خودم را به زورخانه‌ای که از نوجوانی به آن می‌رفتم، می‌رساندم، اما حدود ۲ سال پیش که خودرویم را فروختم، چون از ساعت ۲۰:۳۰ تا ۲۲:۳۰ به آنجا می‌رفتم تردد برایم سخت بود البته با این حال یک سال خودم را به زورخانه می‌رساندم.
این ادامه داشت تا اینکه دیگر واقعا نمی‌توانستم ادامه دهم. رجبی با اشاره به نبود زورخانه در این منطقه می‌افزاید: اگر در این منطقه یک زورخانه بود من همچنان به این ورزش که عاشقش هستم ادامه می‌دادم و مطمئن هستم جوانان و نوجوانان زیادی با توجه به حاشیه بودن این محله به آنجا می‌رفتند.

احداث زورخانه در تمام مناطق شهر!
برای اطلاع از اینکه آیا برنامه‌ای برای احداث یک زورخانه در این منطقه وجود دارد یا خیر با جلیلیان، دبیر هیئت ورزش‌های پهلوانی و زورخانه‌ای، تماس می‌گیریم. دبیر هیئت در ابتدا از برنامه و توافقی خبر می‌دهد که با اجرایش تا حدود زیادی مشکلات این رشته حل خواهد شد. او می‌گوید: سال گذشته درخواستی از شهرداری مشهد داشتیم و این سازمان قول مساعدی به ما داد که در هر منطقه از شهر یک زمین به ما بدهند تا ما در آن زورخانه احداث کنیم. اما با توجه به تغییر شهردار مشهد این کار مدتی متوقف شد و الان دوباره در حال پیگیری هستیم تا به این مهم دست یابیم. در صورت موافقت با این درخواست اولویت اول ما مناطقی مانند ۲ و ۷ خواهد بود که با وسعتی که دارند هیچ زورخانه‌ا‌ی در آنجا وجود ندارد. درباره منطقه ۷ ما پهلوانان مطرح بسیاری داریم که امیدواریم بتوانیم با کمک شهرداری و خیران یک زورخانه در خور شأن آن عزیزان ساخته شود و شمار این پهلوانان را افزایش دهیم.

قدردانی از مدیریت شهری
دبیر هیئت پهلوانی با اشاره به برنامه‌های مشترکی که در منطقه اجرا شده است، ادامه می‌دهد: درست است ما در این منطقه زورخانه نداریم، اما برنامه‌ها و همایش‌های زیادی را در مناسبت‌های مختلف اجرا کردیم و امسال نیز برنامه‌هایی را با مشارکت و کمک شهرداری منطقه اجرا خواهیم کرد.
جلیلیان در پایان ضمن قدردانی از حمایت‌های شورای شهر و شهرداری از ورزش پهلوانی می‌افزاید: اعضای شورای شهر همگی ورزشکار و ورزش دوست هستند و توجه ویژه‌ای به ورزش پهلوانی دارند. تمامی باستانی‌کاران قدردان زحمات مدیریت شهری برای ترویج این رشته هستند.