در روزگاری که بسیاری از زنان قاجار در حصار دربار یا اندرونی محصور بودند، «اشرف‌الملوک فخرالدوله» مسیر دیگری برگزید؛ زنی که از دل حوادث سیاسی و خانوادگی عبور کرد، در بزنگاه‌های سخت کنار همسر ایستاد، برای حفظ حقوق خانواده‌اش با رجال حکومت چانه زد و بعد‌ها نام خود را به‌عنوان بنیان‌گذار نخستین مؤسسه تاکسی‌رانی در تهران ثبت کرد.

روایت زندگی «سردار مریم بختیاری»؛ زنی که در میانه نبرد برای مشروطه، پرچم آزادی را بالا برد.

زینب‌بیگم صفوی، دختر شاه‌تهماسب اول، از معدود زنانی بود که در ساختار سیاسی دوران صفوی به یکی از نزدیک‌ترین مشاوران شاه‌عباس بدل شد.

«مریم بهروزی» فعال سیاسی پیش از انقلاب بود که در اولین دورهٔ مجلس، نمایندهٔ مردم تهران شد. او مادری را با مبارزه و فعالیت سیاسی پیوند زده بود.

گوهرشادبیگم، بانوی فرهیخته و سیاست‌مدار عصر تیموری، با بنیان‌گذاری مسجد گوهرشاد و حمایت از شاعران و هنرمندان، چهره‌ای فرهنگی و ماندگار در تاریخ ایران شد.

در تاریخ پرشکوه ایران‌زمین، نام سیده ملک‌خاتون به‌عنوان نخستین زن شیعه‌ای که بر تخت حکمرانی نشست، می‌درخشد.

زنده‌یاد استاد «ماه‌بانو تاتا» (مادر علم آمار ایران)، پنج دهه از عمرش را صرف آموزش جوانان در دانشگاه‌های معتبر داخل و خارج از کشور کرد.

«چریک‌ترین بانوی انقلاب» عنوانی بود که مرضیه دباغ داشت. اما این فقط یک عنوان نبوده و نیست، ترکیبی از باور به جایگاه زنان در جامعه است که با الگوی سوم مقام معظم رهبری، تطابقت می‌کند.

طوبی کرمانی نخستین بانوی فیلسوف ایرانی و دبیرکل اتحادیه جهانی زنان مسلمان بود؛ زنی که با فلسفه می‌اندیشید، بامعرفت می‌نوشت، و بااخلاص عمل می‌کرد.

مریم کاظم‌زاده، خبرنگار و عکاسی است که در دهه شصت نه‌تنها روایتگر زن ایرانیِ مؤمن بود، بلکه در متن تاریخ ایستاد و با آگاهی و عاطفه، راه را ساخت.