مادر شهید وقتی داستان شهادت فرزندش را از زبان آزاده‌هایی که همرزم او بودند روایت می‌کند، فرزندش را غواص خط شکنی معرفی می‌کند که در عملیات کربلایی ۴ شرکت کرده بود، پیکر او پس از شهادت حدود ۱۵ سال پیدا نشد تا اینکه در سال ۱۳۷۶ پیکر فرزندش شهیدش به کشور باز می‌گردد و مادر و پدر او برای آخرین وداع به معراج می‌روند. / روحش جاودان

مادر شهید از حضور فرزند شهیدش در منطقه کوشک خرمشهر در حالی روایت می‌کند که از جزئیات نحوه شهادت او اطلاع زیادی ندارد فقط می‌داند فرزندش در یکی از روز‌های قبل از آزادسازی خرمشهر به شهادت رسید و دو ماه پس از شهادتش، همرزمانش خبر شهادت را به پدر این شهید اعلام کرده بودند. / روحش جاودان

مادر از نامه فرزندش سخن می‌گوید که او از والدینش خواسته بود دو کیلو خرما به نیت نذری که کرده بود، بخرند و توزیع کنند، اما مادر خبر نداشت که فرزندش روز بعد از نوشتن و ارسال نامه در عملیات شلمچه ۵ به شهادت رسید و برای شهادت، این نذر خرما را کرده بود. / یادش گرامی

مادر خاطرش است که فرزندش دوره آموزشی خود را در شمال کشور دوران سربازی را در مهاباد گذراند، مادر شهید از فرزندش در دوران سربازی خاطرات زیادی تعریف نمی‌کند، چون او که دوران سربازی اش تقریبا با آغاز جنگ همزمان شده بود فقط یک سال خدمت کرد و پس از آن به شهادت رسید. / یادش گرامی

مادر هر چه درباره خاطرات فرزند شهیدش بیشتر صحبت می‌کند، دلتنگی اش از دوری او بیشتر مشخص می‌شود، به گفته مادر، امام رضا (ع) فرزند شهیدش را به او هدیه داد و مادر با این دیدگاه که فرزندش را به خدا می‌سپارد، هم به او اجازه داد به جبهه برود و هم خودش را برای دریافت خبر شهادت فرزندش، آماده کرد.

مادر بعد از این همه سال که از شهادت فرزند شهیدش گذشته همچنان دلتنگ اوست، خاطراتش را در حالی که اشک در چشمانش جمع می‌شود، روایت می‌کند، مادر لحظه‌ای را به یاد می‌آورد که خبر شهادت فرزندش به او و همسرش رسید. در آن لحظه با وجود اینکه به مادر شهید گفته بودند فرزندش فقط زخمی شده، اما او شهادت فرزندش را حس کرده بود. / یادش گرامی

مادر قبل از اینکه خبر شهادت فرزندش را به او اعلام کنند، ۶ سال منتظرش بود، به مادر گفته بودند، پیکر فرزندش مفقود است. اما بعد از ۶ سال چشم انتظاری به او خبر دادند پیکر فرزند شهیدش شناسایی شده است، مادر دلش برای فرزند شهیدش تنگ شده بود، اما می‌دانست او در مسیر دفاع از مردم کشورش، از خون خود گذشته است.

مادر، خاطرات زیادی از فرزند شهیدش دارد، او در خاطرش هست که فرزندش در هفده سالگی با تیری که به قلبش اصابت کرده بود به شهادت رسید؛ با مراجعه به خاطرات فرزند شهیدش به عکسی اشاره می‌کند که فرزندش در جبهه از خودش گرفته بود و از دوستانش خواسته بود پس از شهادتش، عکس را به مادرش تحویل دهند. / روحش قرین رحمت الهی

مادر در ذهنش خاطرات ریز و درشتی از فرزندش دارد، او با مرور این خاطرات به یاد نامه‌هایی می‌افتد که فرزند شهیدش برایش از جبهه می‌فرستاد. فرزند شهید این مادر علاوه بر دفاع از کشورش در دوران دفاع مقدس به همرزمانش قرائت درست نماز را آموزش می‌داد و خودش سعی می‌کرد روزانه یک جزء قرآن بخواند، او حتی در وصیتش از مادرش خواسته بود تمام اموالش از دوچرخه گرفته تا لباس و ساعتش را به مسجد و مستضعفین بدهند. / روحش مانا باد

مادر از علاقه فرزندش به به جبهه رفتن سخن می‌گوید، وقتی به ۹ سال مفقودالاثری و پیدا شدن اتفاقی پیکر پاک او پس از شهادت اشاره می‌کند، خوشحال است که فرزندش در سنین کم برای دفاع از وطن و مردم کشورش مقابل دشمن به شهادت رسیده است.