مادر از حضور فرزندش در جبهه ناراحت نبود، زیرا می‌دانست که او دفاع از وطن و مردم کشورش را یک وظیفه شرعی می‌داند، حتی پس از اینکه روح فرزند شهیدش را به دلیل عدم حضور پیکر او در ایران، تشییع کرد، بازهم گریه نکرد، زیرا تصمیم گرفته بود به وصیت فرزند شهیدش عمل کند. / یادش جاودان

مادر از سختی‌های سیزده سال چشم انتظاری برای پیدا شدن پیکر مطهر فرزند شهید سخن می‌گوید، سالهایی که برایش بسیار سخت گذشت، این در حالی بود که فرزندش پس از چهار سال حضور در جبهه، در یکی از عملیات مهم به شهادت رسید و پس از سیزده سال، همرزمانش پلاک او را به دست مادرش رساندند. / یادش گرامی

مادر وقتی درباره خصوصیات فرزند شهیدش سخن می‌گفت، از او به نیکی یاد می‌کرد و اشک در چشمانش جاری می‌شد. آن طور که مادر روایت می‌کند، قبل از اینکه فرزندش در جبهه به شهادت برسد، وصیت کرده بود در صورت شهادتش، نامش را برای فرزند دومش که هنوز به دنیا نیامده بود بگذارند و خانواده اش وصیت او را اجرا کردند. / یادش جاودان

مادر شهید وقتی خاطرات آخرین دیدار با فرزندش را مرور می‌کند، بغضش می‌شکند، زیرا در خاطرش هست که فرزندش با همان لباس‌هایی که برای امدادگری قبل از حضور در جبهه خریداری کرده بود، به دلیل اصابت خمپاره در دستانش، به شهادت رسید. / یادش گرامی

مادر شهید از کوتاه بودن مدت زمان حضور فرزندش در جبهه سخن می‌گفت، به طوری که فرزندش فقط بیست روز در جبهه بود و با حضور در یک عملیات، به شهادت رسید، مادر از علاقمندی فرزند شهیدش به دفاع از وطن و مردم کشورش مقابل دشمن سخن می‌گفت و به او افتخار می‌کند.

آن طور که مادر شهید روایت می‌کند، فرزندش از دوران نوجوانی علاقمند به حضور در جبهه و دفاع از خاک کشور و هموطنانش بود، او پس از چهار ماه حضور در جبهه در یکی از عملیات‌ها با گلوله‌ای که توسط دشمن به پیشانی‌اش خورده بود به درجه والای شهادت نائل شد/ روحش جاودان

مادر وقتی از شهادت فرزند شهیدش سخن می‌گوید در عین حال که به او افتخار می‌کند، اما دلش برایش تنگ شده است، خاطراتش را بعضی در گلو و اشک‌هایی در چشم روایت می‌کند، او دقیقا نمی‌داند فرزندش چگونه به شهادت رسیده فقط می‌داند، موقع اعلام شهادت فرزندش از زبان همرزمانش، بی حال شده و نتوانسته با فرزند شهیدش برای آخرین بار خداحافظی کند.

مادر خاطرات زیادی از فرزند شهیدش دارد، او می‌داند که فرزندش از رو به رو بواسطه گلوله‌ای که از سوی دشمن به سمتش آمده، به شهادت رسیده، آن هم هنگامی که در یکی از عملیات‌های مهم حضور داشت و تصمیم گرفته بود پس پایان این عملیات، چند روزی به مرخصی و نزد خانواده اش برود. / روحش جاودان

مادر با یادآوری خاطرات فرزند شهیدش، علاقه‌مندی او به جبهه و دفاع از مردم کشورش مقابل دشمن را از فعالیت‌های فرزندش در مسجد محله و پیوستن او به پایگاه بسیج مسجد محله شان می‌داند، مکانی که سرآغازی برای مرحله جدیدی از زندگی فرزند شهید مادر محسوب می‌شد، اما مادر می‌دانست که فرزندش حتی با یک بار زخمی شدن در جبهه نیز از دفاع از مردم کشورش عقب نمی‌کشد تا جایی که به درجه رفیع شهادت نائل می‌شود.

مادر از علاقه فرزندش به حضور مستمر در مسجد جهت اقامه نماز و انجام کار‌هایی برای کمک به متولیان مسجد محله سخن می‌گفت و این موضوع را عامل مهم حضور فرزندش در بسیج و بعد‌ها اعزام به جبهه می‌دانست، او خوب می‌دانست فرزندش راهی را انتخاب کرده بود که صلاح مردم کشورش بود و در این مسیر به درجه شهادت نائل شد.