دشان در رویای سومین فینال

به گزارش شهرآرانیوز، دیدیه دشان، سرمربی ۵۷ ساله تیم ملی فرانسه، خود را برای پایان دوران مربیگری‌اش در آمریکا آماده می‌کند و امیدوار است ایستگاه پایانی‌اش نیویورک باشد تا برای سومین بار متوالی در فینال جام جهانی حضور یابد. بیان این موضوع آسان است، اما کافی نیست. اگرچه او مورد علاقه همه نبود، اما با غرور و سربلندی، پس از خدمت به کشورش از این سمت کناره‌گیری می‌کند.

روزنامه مارکای اسپانیا به همراه گروه کوچکی از رسانه‌های بین‌المللی با مربی‌ای مصاحبه کرد که در این دوره از جام جهانی با بیشترین تعداد ستاره‌های با شخصیت قوی کار کرده است. دشان این موضوع و بسیار فراتر از آن را تحلیل می‌کند. او معتقد است لامین یامال یکی از اصلی‌ترین مدعیان قهرمانی است و اسپانیا عنصری را به سبک بازی خود اضافه کرده است که قبلاً فاقد آن بود و آن سرعت است. او همچنین بر اهمیت محافظت از کیلیان امباپه تأکید کرد و توضیح داد که نقش و تعهد او به عنوان یک مهاجم نوک بسیار مهم است.

در پاسخ به این سوال که چگونه می‌تواند انگیزه خود را در طول دوران مربیگری‌اش حفظ کند، گفت: «حضور من در اینجا امروز، به این دلیل است که تیم ملی فرانسه در بسیاری از بازی‌ها پیروز شده است، در غیر این صورت، زودتر کناره‌گیری می‌کردم. نسل‌هایی که در سال ۲۰۱۲ که مربیگری را شروع کردم وجود داشتند، کاملاً با نسل‌های فعلی متفاوت هستند. ممکن است برخی بگویند: نه، من مسائل را از منظر دیگری می‌بینم و شما باید آنچه را که من می‌گویم انجام دهید. ممکن است این روش موفقیت‌آمیز باشد و من از آن انتقاد نمی‌کنم، زیرا این یک احتمال است. اما من معتقدم که برعکس. من به خودم می‌گویم: خوب، به افرادی که با آنها کار می‌کنم اعتماد کنید و با آنها سازگار شوید.»

از دشان پرسیده شد که آیا پس از جام جهانی، هدایت یک باشگاه را بر عهده خواهد گرفت یا خیر، و او پاسخ داد: «در حال حاضر به آن علاقه‌ای ندارم، مهم‌ترین چیز برای من امروز و فردا است، زیرا فردا جام جهانی است و من همیشه خودم را در خدمت تیم ملی فرانسه می‌دانم.»

این مربی گفت که در طول دوران مربیگری‌اش، احساس پشیمانی نکرده است، اما لحظاتی وجود داشته‌اند که اگر فرصتی برای کسب جام‌ها داشت، می‌توانست احساس متفاوتی داشته باشد، مانند فینال یورو ۲۰۱۶ که او گفت دردناک بود، همانطور که فینال جام جهانی قطر ۲۰۲۲ نیز لحظه‌ای دشوار و دردناک بود. او اشاره کرد که لحظات خوشی نیز وجود داشته است، اما این دو لحظه، سخت‌ترین لحظات بودند و تأکید کرد که مسئله این نیست که از خود سوال بپرسد، بلکه این است که آیا این کار یا آن کار را انجام داده است یا خیر، زیرا او پاسخ‌ها را ندارد.

دشان همچنین در مورد پیشنهاد او برای هدایت رئال مادرید، گفت: «من در فهرست نامزد‌های این پست بودم، در فهرست‌های کوتاه قرار داشتم. یادم می‌آید که پسرم به شوخی این موضوع را به من گفت، زیرا این اتفاق برای دو سال، زمانی که در سال ۲۰۰۷ یوونتوس را ترک کردم، برای من افتاد. من تقریباً در همه فهرست‌های نامزد‌ها قرار داشتم، اما پسرم به من گفت که مشکل این است که من همیشه در فهرست نامزد‌ها بوده‌ام. این که این موضوع درست است یا نه، من وارد جزئیات نمی‌شوم، زیرا مهم نیست. آیا پیشنهادی دریافت کردم؟ بله، البته.»

از سرمربی فرانسه در مورد کیلیان امباپه پس از گذراندن فصل دوم با پیراهن رئال مادرید اسپانیا بدون کسب جام‌های بزرگ، پرسیده شد و دشان گفت: «من همیشه معتقد بوده‌ام و امروز نیز این را تکرار می‌کنم که تیم ملی فرانسه همیشه با حضور او قوی‌تر خواهد بود، اما این همیشه صادق نبوده است. متأسفانه، او پس از شش ماه بسیار دشوار در پاری سن ژرمن، به مسابقات قهرمانی اروپا رسید و فرصتی برای بازی پیدا نکرد. اکنون، ما فقط ده روز برای دو بازی داریم. هیچ آمادگی خاصی وجود ندارد. علاوه بر این، مصدومیت او مانع از این شد که بهترین عملکرد خود را ارائه دهد.»

۲۴۵۸۹۸۵

دشان در مورد لامین یامال و این که آیا او می‌تواند بهترین بازیکن جام جهانی شود و از امباپه و دمبله پیشی بگیرد، صحبت کرد و گفت: «من او را قبلاً تماشا کرده‌ام. اگر او بتواند ثابت کند که بهترین بازیکن جام جهانی است و از کیلیان یا دمبله پیشی بگیرد، خواهیم دید. او یکی از بهترین بازیکنان جهان است. تیم ملی اسپانیا بدون شک به لامین در بهترین حالت خود نیاز دارد. من دقیقاً نمی‌دانم که نوع مصدومیت او چیست یا این که آیا او به طور کامل بهبود خواهد یافت یا خیر، اما بر اساس آنچه که تاکنون ارائه داده و توانایی‌هایش، او بدون شک یک بازیکن کلیدی و تعیین‌کننده است.»

این مربی در مورد تیم‌هایی که مدعی قهرمانی در جام جهانی هستند، گفت: «همان‌هایی که شما می‌دانید... آلمان، اسپانیا، فرانسه، پرتغال، انگلیس، آرژانتین، برزیل... و سپس تیم‌های آفریقایی مانند مراکش وجود دارند که به نیمه‌نهایی رسیدند و به پیشروی خود ادامه می‌دهند. چرا یک تیم آفریقایی دیگر نتواند قهرمان شود؟ امروز ۴۸ تیم در مسابقات حضور دارند، که طولانی‌تر می‌کند.»