شهرآرانیوز

پربازدید
پیشخوان شهرآرا
کیوسک
یادداشت بیشتر
سرخط خبرها
پیشنهاد سردبیر بیشتر
روایتی از اشتغال‌زایی هنرمند مشهدی برای زنان زندانی

روایتی از اشتغال‌زایی هنرمند مشهدی برای زنان زندانی

هنر، زیبایی است. این را در ذات خود دارد و اصلا به همین دلیل است که مردم، در گذر سال ها و قرن ها، همیشه مجذوب هنر در هر رشته و گرایشی بوده اند. فارغ از این اما، هنر گاه در طول حیات خود، زیبایی های مضاعف تری از آن چه در ذات خود دارد نیز بروز داده است؛ آن جا که ورای ذات ریبا و هنری اش به یاری کسانی آمده که نیاز به حمایت داشته اند. خانم پرستار مشهدی، یکی از همان هنرمندانی است که هنرش، بانی خیر شده و به کمک زنانی آمده که دستشان از امکان انجام خیلی کارها کوتاه است. داستانش را بخوانید. خواندنی است.
سال‌های گریز از تنهایی

سال‌های گریز از تنهایی

کارشناسان خانواده در کنار متخصصان طب سالمندی در مقالات و سخنرانی‌های مختلف با قاطعیت گفته اند و می‌گویند که اصل ازدواج در سنین یاد شده، به کاهش افسردگی، افزایش امید به زندگی، کاهش مشکلات جسمی و پیشگیری از فراموشی منجر می‌شود. آن‌ها به باور‌های غلطی اشاره می‌کنند که آفت ازدواج در میان سالی و سالمندی به شمار می‌رود. چیز‌هایی از این قبیل که ازدواج مجدد یعنی وفادار نبودن به همسر فوت شده؛ همین طور تمایل ازدواج مردان سالمند به دختران جوان یا مثلا محدودیت‌های عرفی بیشتر برای ازدواج زنان میان سال و سالمند به اضافه مقاومت فرزندان برای ازدواج والدینشان.
چرا هنوز برخی شهروندان بدون ماسک در جامعه رفت و آمد می‌کنند؟

چرا هنوز برخی شهروندان بدون ماسک در جامعه رفت و آمد می‌کنند؟

وقتی ساده ترین کار ممکن را به درستی انجام ندهیم، مجبور خواهیم شد سخت ترین مسیر ممکن را طی کنیم. مسیری دردناک و آزار دهنده که معلوم نیست بتوانیم به پایانش برسیم. نزدیک به 2 سال است که کرونا سایه سیاهش را بر سر زندگی مردم جهان انداخته و هر روز خبر کشته شدن مردمان بسیاری به دست این ویروس منحوس را می شنویم. ویروسی که تا امروز درمان مشخصی برای دفع آن پیدا نشده و تنها راه موثر، پیشگیری است. واکسن بهترین راه پیشگیری است و ماسک زدن و رعایت پروتکل ها، ساده ترین آن. کار ساده ای که بسیاری آن را انجام نمی دهیم.
مسئولیت اجتماعی شهروندان در این روز‌های کرونایی چیست؟

مسئولیت اجتماعی شهروندان در این روز‌های کرونایی چیست؟

کرونا این روزها در سرزمین ما، کمر به قتل عام مردم بسته است. ویروسی که سویه های جدیدش، مرگبارتر از پیشینیان خود حالا دیگر پیر و جوان نمی شناسد و همه را به کام مرگ می کشد. در این بین هر چند نمی توان از تعلل مدیران در پیشگیری و درمان این ویروس مرگبار گذشت اما نکته مهم دیگری نیز وجود دارد که کم توجهی به آن، متاسفانه مانند همان سوء مدیریت نقش مهمی در گسترش این همه گیری دارد؛ کم توجهی ما به رعایت پروتکل هایی که می توانند نجات بخش باشند. ما باید به مسئولیت انسانی خود در قبال یکدیگر، پایبند باشیم.
{*Start Google Analytics Code*} {*End Google Analytics Code*}