به گزارش شهرآرانیوز، روز چهارم جام جهانی ۲۰۲۶ ثابت کرد که این تورنمنت، آوردگاهی فراتر از نبرد تاکتیکها در مستطیل سبز است؛ روزی که خشم طبیعت، بحرانهای لجستیکی و شگفتیهای آماری، دوشادوش هم پیش رفتند. در حالی که طوفان و گردباد وحشتناک در آمریکا، اردوی مدعیانی، چون انگلیس و پرتغال را فلج کرد و برنامههای فیفا را به هم ریخت، ژرمنها با بیرحمیِ تمام، ماشین گلزنی خود را روشن کردند تا در کتاب رکوردها تاریخساز شوند. از سوی دیگر، تداوم شکستناپذیری آسیاییها با مقاومت ساموراییها، اشتباهات باورنکردنی فیفا و تلاش تیم ملی ایران برای حفظ تمرکز در میان تدابیر بیسابقه امنیتی نشان داد که حواشی این جام قصد آرام گرفتن ندارند. در این یادداشت، به مرور جذابترین و عجیبترین اتفاقات روز چهارم این فستیوال بزرگ جهانی میپردازیم.
مشکلات میزبانی دست از سر انگلیس برنمیدارد. پس از ماجرای سرقت استوکها (که البته امروز خبر رسید سارقان نقرهداغ شده و با مجازات احتمالی ۷ سال زندان روبهرو هستند)، اینبار طبیعت سهشیرها را غافلگیر کرد. بازیکنان انگلیس در کانزاسسیتی با آژیر هشدار گردباد مواجه شدند و با دستور مقامات امنیتی به اتاقهای خود و حتی سرویسهای بهداشتی هتل پناه بردند. در سوی دیگر آمریکا، طوفان به تیم ملی پرتغال زد. تمرین یاران کریستیانو رونالدو و نشست خبری سرمربی این تیم در میامی به دلیل شرایط جوی وخیم لغو شد. مقامات به خبرنگاران دستور دادند در خودروهای خود پناه بگیرند. در این بین آشفتگی پروازی هم ادامه دارد. کاروان تیم ملی اوروگوئه که قصد سفر به کانکون را داشت، به دلیل نقص مدارک و ناهماهنگی فیفا ساعتها در فرودگاه معطل شد. فدراسیون اوروگوئه با انتشار بیانیهای، مستقیماً فیفا را مسئول این اتفاقات دانست.
تیم ملی ژاپن در یک ماراتن جذاب موفق شد هلند را با نتیجه مساوی متوقف کند. شاگردان هاجیمه موریاسو دو بار به بازی برگشتند تا روند شکستناپذیری تیمهای آسیایی مقابل اروپاییها در این تورنمنت به ۳۶۰ دقیقه برسد. از سال ۲۰۱۹ تا امروز هیچ تیم اروپایی نتوانسته ژاپن را شکست دهد. نکته جالب بازی، روش عجیب موریاسو برای انتقال دستورات تاکتیکی بود؛ او با یک تخته وایتبرد پر از اعداد کدگذاریشده، بازیکنانش را هدایت میکرد. هواداران ژاپنی نیز طبق سنت همیشگی، پس از پایان بازی زبالههای استادیوم دالاس را جمعآوری کردند.
تقابل آلمان و کوراسائو پر از اتفاقات تاریخی بود. روی نیمکت دو تیم، ناگلزمن ۳۸ ساله و دیک ادووکات ۷۸ ساله حضور داشتند. ادووکات که برای مراقبت از دختر بیمارش مدتی از تیم دور بود، حالا مسنترین سرمربی تاریخ جامهای جهانی است. تیم کشور کوچک کوراسائو با تنها ۱۵۸ هزار نفر جمعیت موفق شد دروازه آلمان را باز کند تا به کوچکترین کشور تاریخ تبدیل شود که در جام جهانی گلزنی کرده است. البته آلمانیها در پاسخ، هیچ رحمی نشان ندادند و با پیروزی ۷ بر یک، از رکورد برزیل عبور کرده و با ۲۳۹ گل زده در تاریخ جام جهانی، رکورددار شدند. در این بازی، جمال موسیالا اولین گل خود را در این مسابقات به ثمر رساند و مانوئل نویر با ۴۰ سال سن، مسنترین دروازهبان تاریخ آلمانها در تورنمنتهای معتبر لقب گرفت.
تیم ملی ایران که با اسکورت ویژه و بیسابقه ۱۰۰ افسر امنیتی و پهپادهای پیشرفته وارد لسآنجلس شد، خود را برای دیدار با نیوزیلند آماده میکند. امیر قلعهنویی در نشست خبری تأکید کرد: «ما سیاستمدار نیستیم. اینجا آمدهایم تا با قلبمان برای ملت بزرگ ایران بازی کنیم و از سختیها و جابهجاییهای مکرر کمپ، فرصت بسازیم.» مهدی طارمی هم با اشاره به مشکلات ویزا و تغییر کمپها که برای بسیاری از تیمها رخ داده، گفت: «جام جهانی فستیوالی برای صلح و شادی است. این تنشهای لجستیکی نباید شور هواداران را از بین ببرد. ما اینجا هستیم تا با فوتبال، تمام مردم ایران را متحد و خوشحال کنیم.» سعید الهویی، مربی تیم ملی هم درباره روند طولانی خروج از فرودگاه لسآنجلس توضیح داد که بازیکنان به دلیل تدابیر خاص، در گروههای ۵ نفره از سالن اختصاصی خارج شدند که زمانبر بود.
جام جهانی، تنها عرصه تقابل تاکتیکها نیست؛ بلکه جشنوارهای از اتفاقات عجیب و گاه الهامبخش است. در روزهایی که تنور مسابقات به شدت داغ است، حاشیهها گاهی از متن پررنگتر میشوند. یکی از این اتفاقات عجیب، ثبت نام علیقلیزاده در ترکیب احتمالی تیم ملی بود. در حالی که قلیزاده، ستاره مصدوم ایران ماههاست که از میادین دور مانده است و این مسئله تعجب رسانهها را برانگیزد. حاشیه دیگر روز چهارم تصمیم فیفا در مورد گل تیم ملی قطر بود؛ تصمیمی که رویای بازیکن قطری را بر باد داد. بوعلام خوخی که بابت گل تساوی مقابل سوئیس منتظر پاداش هنگفت ۳ میلیون دلاری و یک رولزرویس فانتوم از سوی صندوق سرمایهگذاری قطر بود، با آپدیت سایت فیفا و ثبت «گل به خودی» مدافع حریف، دستش از این جوایز افسانهای کوتاه ماند.
در سویی دیگر، جام جهانی راوی قصههای متناقض ستارگان است. اندی رابرتسون اسکاتلندی داستانی به شدت الهامبخش دارد؛ او که در سال ۲۰۱۲ به دلیل بیپولی در یک فروشگاه کار میکرد، حالا پس از ۲۸ سال غیبت کشورش در جام جهانی، بازوبند کاپیتانی را با افتخار بر بازو میبندد. اما در نقطه مقابل شهرت، آلفونسو دیویس، ستاره نامدار کانادا قرار دارد. او ویدیویی جالب منتشر کرد که نشان میداد در خیابانهای کشورش از کنار هوادارانی میگذرد که پیراهن نام او را بر تن دارند، اما در کمال تعجب هیچکدام چهرهبهچهره او را نمیشناسند.
با این حال، مستطیل سبز در کنار همه حواشی هنوز هم درس حرمتداری میدهد. یاسین ایاری، ستاره سوئد، پس از باز کردن دروازه تونس (زادگاه والدینش) از خوشحالی امتناع کرد تا نشان دهد گاهی حفظ اصالت از گلزنی ارزشمندتر است؛ گلی که البته به لطف تکنولوژی سنسور ۱۴ گرمی درون توپ تأیید شد و در پایان همان بازی، الکساندر ایساک بهترین بازیکن زمین لقب گرفت. جام جهانی ۲۰۲۶ با تمام این هرجومرجها، شور و لبخندهایش با سرعت در حال برگزاری است و قطعا در روزهای آینده، آبستن حوادث بیشتری خواهد بود.